کتاب تمام آنچه که هرگز به تو نگفتم اثر سلست اینگ نشر انتشارات کتاب کوله‌پشتی

درباره کتاب تمام آنچه که هرگز به تو نگفتم

کتاب «تمام آنچه که هرگز به تو نگفتم» Everything I never told you نوشته‌ی «سلست اینگ» در سال 2014 منتشر شد. این کتاب داستان گم‌شدن دختری به نام «لیدیا» در سوم می ۱۹۷۷ است. این دختر جوان یک هفته پس از تولد شانزده‌سالگی‌اش در کنار دریاچه‌ای خودکشی می‌کند و مادر و پدرش را با انبوهی سؤال ترک می‌کند. «جیمز» و «مارلین» پدر و مادر این دختر که استاد دانشگاه و پزشک هستند در ابتدا با شوکی عمیق روبه‌رو می‌شوند ولی پس از مدتی به دنبال چرایی رفتار دخترشان زندگی‌شان را مرور می‌کنند.

کتاب «تمام آنچه که هرگز به تو نگفتم» اولین رمان «سلست اینگ» است که او را به شهرت جهانی رساند. این کتاب در همان سال انتشار به‌عنوان کتاب سال آمازون انتخاب شد و در رأس فهرست صد کتاب برتر سایت گودریدرز قرار گرفت. این کتاب روایت داستانی مرموز است که اتفاق‌های گذشته و آینده را به یکدیگر متصل می‌کند. این نویسنده‌ی چینی آمریکایی در این اثر دوران حساس کودکی و تأثیر رفتار والدین بر آینده‌ی کودک را در قالب داستانی خواندنی و پرکشش به تصویر کشیده است. این اثر علاوه‌بر داستان جالب بسیار تأمل‌برانگیز برای زنان و مردانی است که تصمیم می‌گیرند فرزند داشته باشند. این داستان ابعاد گوناگون یک خانواده را بررسی و از چگونگی تخریب روحیه‌ی یک کودک بر اثر رفتارهای نادرست خانواده صحبت می‌کند.

درباره سلست اینگ

«سلست اینگ» Celeste Ng نویسنده چینی - آمریکایی در سال 1980 در پیتزبورگِ پنسیلوانیا به دنیا آمد. او در خانواده‌ای تحصیل‌کرده کودکی‌اش را گذراند و در دهه‌ی هشتاد میلادی به آمریکا مهاجرت کرد. او تحصیلاتش را در رشته‌ی زبان انگلیسی دانشگاه هاروارد و نویسندگی خلاق در رشته‌ی میشیگان به سرانجام رساند و نوشتن را از یک مجله‌ی ادبی آغاز کرد. او برای نوشتن رمان «تمام آنچه که هرگز به تو نگفتم» شش سال زمان گذاشت و درنهایت با انتشار آن به شهرت جهانی رسید.

ترجمه کتاب تمام آنچه که هرگز به تو نگفتم به زبان فارسی

کتاب «تمام آنچه که هرگز به تو نگفتم» نوشته‌ی «سلست اینگ» را انتشارات کتاب کوله‌پشتی با ترجمه‌ی «مرضیه خسروی» در سال 1394 منتشر کرده است که در همین صفحه از فیدیبو برای خرید و دانلود موجود است. «مرضیه خسروی» مترجم این اثر متولد سال 1362 است که تحصیلاتش را در رشته‌ی حقوق به سرانجام رسانده است. او مترجم پرکاری است و از ترجمه‌های دیگر او می‌توان به «شبگردی‌ها» اثر «چارلز دیکنز»، «هوو» اثر «ویلیام ترور» و «در باب هنر و زندگی» اثر «جان راسکین» اشاره کرد که نسخه‌ی الکترونیک و صوتی آن‌ها هم در سایت و اپلیکیشن فیدیبو برای خرید و دانلود موجود است.  

در بخشی از کتاب تمام آنچه که هرگز به تو نگفتم می‌خوانیم

آن تابستان آن‌ها درباره‌ی پدر و مادر نات هم پچ‌پچ‌هایی کردند؛ ولی مادر نات به خانه برگشته بود. مادر جک هنوز مطلقه و جک هم هنوز یاغی بود.

و حالا؟ درست هفته‌ی قبل، وقتی با ماشین از جایی به خانه برمی‌گشت، جک را دیده بود که با سگش پیاده‌روی می‌کند. دریاچه را دور زده و وقت ورود به کوچه‌ی کوچک و بن‌بستشان، جک دراز و بی‌قواره، از مقابل بانک می‌گذشت و سگش جلوتر از خودش شلنگ‌تخته سمت درختی می‌رفت. جک تی‌شرتی کهنه و رنگ‌ورورفته تنش بود و موهای حنایی رنگش نامرتب روی سرش فر خورده بود. وقتی نات با ماشین از برابرش گذشت، جک سرش را بالا گرفت و اندک تکانی به سرش داد، او سیگاری گوشه‌ی لب داشت. نات با خودش فکر کرده بود، این حرکت بیشتر از سر شناختن بود تا سلام و علیک کردن. کنار جک، سگ هم به چشم‌هایش زل زده و حسب عادت یک بایش را بلند کرده بود، و لیدیا تمام بهار را با او گذرانده بود.

حالا نات به این فکر می‌کند که اگر این موضوع را بگوید، پدر و مادرش خواهند گفت، چرا قبلاً این موضوع را نگفته بودی؟ آن‌وقت مجبور خواهد شد بگوید که تمام آن بعدازظهرهایی که می‌گفته «لیدیا دارد با یکی از دوستانش درس می‌خواند» یا «لیدیا بعد از کلاس توی مدرسه مانده تا ریاضی کار کند»، درواقع منظورش این بوده که او با جک است یا دارد ماشین جک را می‌راند یا خدا می‌داند الآن با او کجا رفته. علاوه بر این: بردن اسم جک به معنای پذیرش چیزی بود که نات علاقه‌ای به آن نداشت. اینکه جک درهرحال بخشی از زندگی لیدیا بود، اينکه ماه‌ها بود به بخشی از زندگی او بدل شده بود.

آن‌سوی میز، ماریلین به اعداد دفترچه تلفن نگاه می‌کند و با صدای بلند می‌خواندشان؛ جیمز شماره می‌گیرد، آرام و با دقت، با یک انگشت صفحه‌ی مدور اعداد را به حرکت درمی‌آورد. با هر تماس بیشتر دست‌پاچه می‌شود. نه؟ هیچی به تو نگفت، هیچ برنامه‌ای؟ اوه. می‌فهمم. بسیار خب. به‌هرحال ممنونم. نات رگه‌های چوب میز آشپزخانه را وارسی می‌کند و آلبوم باز جلویش قرار دارد. عکسی که به پلیس‌ها داده‌اند، شکافی در صفحه پدید آورده، قاب تمیز مشما پوشش سفید خالی عکس را نشان می‌دهد. مادرشان دستش را روی ستون دفترچه تلفن پایین می‌برد و سیاهی نوک انگشتش ردی تیره بر جای می‌گذارد. آن پایین، زیر رومیزی هانا پایش را دراز می‌کند و با یک انگشتش به‌پای نات می‌زند، حرکتی از سر شوخی. اما نات توجهی نمی‌کند.