کتاب صوتی نامه ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی اثر ریچارد براتیگان

تمام رودها به دریا می‌ریزند

با این حال دریا پر نمی‌شود؛

رودها به زادگاه خود،

بازمی‌گردند.

بر کوهساران باران می‌بارد.

بارانی سبز و گرم

که با عشقی در جیب

به پیشواز بهاران آمده،

رؤیای مرگ ندارد.

درباره کتاب صوتی نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی

کتاب «نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی» شامل یازده داستان کوتاه از کتاب The Edna Webster collection of undiscovered writing نوشته‌ی «ریچارد براتیگان»، نویسنده و شاعر معاصر آمریکایی است که در سال 2000 منتشر شد. این کتاب شامل بیست داستان از این نویسنده است که برای دوستش «ادنا وبستر» نوشته است و بازتابی از اولین تجربه‌های نویسندگی «براتیگان» است. این نویسنده در این اثر همانند سایر آثارش با نثری شعرگونه داستان‌های خوش‌خوان و خواندنی را روایت می‌کند که بیانگر حالات روحی و اخلاقی خودش است.

«ریچارد براتیگان» در این اثر که بیست سال پیش از مرگش آن را نوشت و هرگز انتشار آن را ندید از افکار و درونیات خودش صحبت کرده و شخصیت‌های درون‌گرا آفریده است. «برام یه قصه بگو»، «همیشه یکی خوشحاله» و «نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی» ازجمله این یازده داستان کوتاه هستند که به فارسی ترجمه شده‌اند و نسخه‌ی صوتی آن‌ها در کتاب صوتی «نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی» وجود دارد.

درباره ریچارد براتیگان

«ریچارد براتیگان» Richard Brautigan نویسنده‌ی مطرح آمریکایی ژانویه 1935 در تاکوما واشینگتن به دنیا آمد. او کودکی‌اش را با مادرش گذراند و از سن کم به نوشتن روی آورد. او از همان جوانی با فرازوفرودهای زندگی روبه‌رو شد و در بیست‌سالگی به دلیل ابتلا به جنون جوانی پارانوئیدی مدتی را در بیمارستان گذراند. او پس از رهایی از این شرایط سخت به سانفرانسیسکو رفت و با نویسندگان و شاعران جنبش بیت آشنا شد. این جنبش در اواسط دهه‌ی پنجاه شکل گرفت و علاقه‌مندان به این جریان فکری موسیقی هیپ‌هاپ و جاز را دنبال می‌کردند و سعی داشتند میان ادبیات و بخصوص شعر و مردم پیوندی برقرار کنند و به آن‌ها حالت مردمی ببخشند. «ریچارد براتیگان» به تأثیر از این جریانات اولین مجموعه شعرش را منتشر کرد و به‌طورجدی قدم در عرصه‌ی نویسندگی گذاشت. او پس از انتشار این مجموعه به یکی از ایالت‌های آمریکا به نام آیداهو رفت و مدتی را در چادر در کنار رودخانه زندگی کرد و با الهام از آن شرایط «صید قزل‌آلا در آمریکا» را نوشت. این نویسنده این اثر را سال 1967 منتشر کرد که بسیار موفق بود و نویسنده را از فقر مالی نجات داد. این نویسنده زندگی کوتاهی اما پرفرازونشیبی داشت. او در تاریخ 25 اکتبر 1984 در سن چهل‌ونه‌سالگی با تفنگ شکاری خودکشی کرد.

آثار و نثر ریچارد براتیگان

«ریچارد براتیگان» نویسنده و شاعر صاحب سبک آمریکای معاصر در دوره‌ای از زندگی‌اش هم به ژاپن سفر کرد و شیفته‌ی فرهنگ آن‌ها شد. او در این سال‌ها داستان‌ها و اشعارش را با روش‌های خلاقانه منتشر می‌کرد مثلاً مجموعه داستان «لطفاً این کتاب را بکارید» از او با بسته‌ای بذر پخش شد. «براتیگان» خاص می‌نوشت و نثر داستان‌هایش شعرگونه است. در برخی از آثار او تمایل درونی نویسنده به خودکشی دیده می‌شود و برخی بر این باور هستند نثر او بی‌شباهت با «ویرجینیا وولف» و «ولادیمیر مایاکوفسکی» نیست.

«تراژدی سگی»، «در رؤیای بابل»، «در قند هندوانه»، «قطار سریع‌السیر توکیو، مونتانا» و «پس باد همه‌چیز را با خود نخواهد برد» ازجمله آثار این نویسنده هستند که به فارسی ترجمه شده‌اند و نسخه‌ی الکترونیک و صوتی آن‌ها در سایت و اپلیکیشن فیدیبو برای خرید و دانلود موجود است.

ترجمه کتاب صوتی نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی به زبان فارسی

کتاب صوتی «نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی» نوشته‌ی «ریچارد براتیگان» را ناشر صوتی آوا نامه با صدای «میلاد فتوحی» منتشر کرده است که در همین صفحه از فیدیبو برای خرید و دانلود موجود است. این اثر را «مهدی نوید» مترجم آثار ادبیات بین‌الملل ترجمه و آن را نشر چشمه منتشر کرده است. از آثار دیگر این نویسنده می‌توان ترجمه‌ی آثار دیگر «ریچارد براتیگان» و «ساموئل بکت» اشاره کرد که نسخه‌ی صوتی و الکترونیک آن‌ها هم در سایت و اپلیکیشن فیدیبو برای دانلود و مطالعه وجود دارد.

در بخشی از کتاب صوتی نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی می‌شنویم

گفتم: «دوست ندارم قصه بگم. می‌خوام کتابم رو بخونم.» «چرا، می‌خوای برام قصه بگی»

گفتم: «چرا من؟»

«چون نگاه کردم و دیدم تو ذهنت از همه بزرگ‌تره.»

پرسیدم: «اگه برات قصه نگم اون‌وقت چیکار می‌کنی؟»

با شیرین‌زبانی گفت: «خب، هیچی. فقط تا اون‌جا که بتونم جیغ می‌کشم، بعد وقتی همه اومدن این‌جا بهشون می‌گم که تو پدرمی. بهم گفتن وقتی جیغ می‌کشم مثل این می‌مونه که دنیا به آخر رسیده. حتی ممکنه کسی رو بزنم: مثلاً یه پیرزن معصوم رو. تا حالا شده تو کشتی از پا آویزونت کنن، آقا؟»