فیدیبو نماینده قانونی موسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب سفر شهادت

کتاب سفر شهادت
جلد ۷

نسخه الکترونیک کتاب سفر شهادت به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب سفر شهادت

کتاب «سفر شهادت» جلد هفتم از مجموعه کتاب‌های در قلمرو اندیشه امام موسی صدر است که دربردارندۀ گفتارهای او دربارۀ قیام عاشورا و ابعاد و نتایج و پیامدهای این نهضت است. امام صدر در این گفتارها تلاش می‌کند تا پیش‌زمینه‌های این واقعه و اهداف امام حسین را از این حرکت روشن کند. در گفتارهایی از این کتاب، نقش و تأثیر حضرت زینب نیز بررسی شده است. امام صدر تلاش دارد که با درس‌آموزی از این واقعه مسائل جامعۀ لبنان و شیعیان را حل کند. به همین سبب، او این واقعۀ سال ۶۱ هجری را به تاریخ پیوند می‌زند و آن را یکی از حلقه‌های تقابل حق و باطل قلمداد می‌کند. امام موسی صدر در این گفتارها علاوه بر تبیین هدف امام حسین به آسیب‌شناسی سوگواری و هدف از سوگواری‌ها پرداخته است.

ادامه...
  • ناشر موسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.23 مگابایت
  • تعداد صفحات ۲۳۰ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب سفر شهادت

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

یادداشت ناشر

بی شک، واقعه عاشورا در شمارِ مهم ترین حوادثِ تاریخ اسلام است. این واقعه را توان از ابعاد مختلف بررسی کرد و از آن درس ها آموخت. این پرسش که چرا امام حسین حج را نیمه تمام رها کرد و هدفِ او از حرکت به سوی عراق چه بود، یکی از مسائل مهمِ در خورِ پژوهش است.
مسلمانانِ شیعه هر ساله به سوگ پیشوای سوم خود می نشینند و عزاداری ها می کنند. این مراسم خود از شعائر شده است. این مسئله مطرح است که این شعیره چه رهاوردی برای امروز ما دارد.
اگر فرزند رسول حج را نیمه تمام نهاد و با زن و فرزند و خویشانِ عزیزِ خویش به استقبال مرگ رفت و صحنه هایی قهرمانانه پدید آورد، ما امروز چگونه باید از این حرکت درس بیاموزیم؟ چگونه باید از آن برای دین و دنیا و عقبای خود بهره ببریم؟
حضور زنان نیز در واقعه عاشورا مسئله ای پر اهمیت است. وقتی به مجموعه اقدامات حضرت زینب، پس از شهادت امام حسین می نگریم، نمی توانیم از نقشِ بسزای او در ابلاغِ پیامِ عاشورا چشم پوشی کنیم.
کتابِ پیشِ روی شما حاوی سخنرانی ها و پیام ها و مقالاتِ امام موسی صدر درباره واقعه عاشوراست. در این گفتارها امام موسی صدر به تبیین هدف امام از این حرکت پرداخته است. نیز به آسیب شناسی سوگواری و هدف از سوگواری ها پرداخته و گفته است که چرا به سوگ می نشینیم.
امام موسی صدر از درس های این واقعه برای حل مشکلات جامعه و انسان سازی و تربیتِ انسان بهره ها برده و از این فرصت و از این اقدامِ امامِ سوم درس آموزی کرده و از آن برای راست کردنِ کژی ها استفاده کرده است.
همچنین، به نقشِ زنان و، به ویژه، حضرت زینب در این واقعه پرداخته است. در واقع، این گفتارها بررسیِ چهار مسئله پیش گفته است. امام موسی صدر بارها به خطبه آتشینِ حضرت زینب در کاخ یزید اشاره کرده است. به همین سبب متنِ عربی و ترجمه این خطبه به پیوست کتاب آورده شده است.
خدا را شاکریم که توانستیم این مجموعه را آماده و به علاقه مندان تقدیم کنیم، باشد که حضرت حق از ما بپذیرد.
این مجموعه به همت تنی چند از همکاران فراهم آمده است. نخست سپاسگزار مترجمان این مجموعه هستیم: آقایان مهدی فرخیان و احمد ناظم. آقای مهدی فرخیان مترجمِ گفتارهای «سفر شهادت» و «حسین وارث انبیا» و «زینب شکوه شکیبایی۱» و «زینب شکوه شکیبایی ۲» است و آقای احمد ناظم گفتارهای «پرتوهایی از انقلاب کربلا» و «به سوی خط حسینی» و «امام حسین و قداست جانفشانی» و «مناسبت های ماه رجب و زیارت امام حسین» و «امام حسین، پیشوای اصلاحگری» و «عطای حسینی در واقعه کربلا» و «از دریچه عاشورا» و «حسین چراغ هدایت و کشتی نجات» و «نامه ای به مردم لبنان» و «شهادت، چشمه جوشان تحول» و «رسالت حضرت زینب در عاشورا» را ترجمه کرده اند. نیز سپاسگزار سرکار خانم زهرا بهرمن هستیم که با تلاش های خود آماده سازی و چاپ این اثر را سامان دادند. شایان ذکر است که خطبه حضرت زینب از کتاب لهوف و با ترجمه استاد محمد محمدی اشتهاردی در بخش پیوست آمده است.

موسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر

سفر شهادت

سخنرانی امام موسی صدر در تاریخ ۱ /۲ /۱۹۷۴

گمراهی زمانه اباعبدالله الحسین(ع) را فرا گرفته بود. وقتی که ما سالروز واقعه کربلا را فرصتی مغتنم می شمریم و گردهم می آییم و آن حادثه را در گوش و قلب و وجود خود تکرار می کنیم با آن قهرمانی های جاویدان پیوند می یابیم. قهرمانی هایی که ریشه ستم و ستمگران را برکند و نقاب و پرده از چهره عصیانگران و منافقان برافکند.
این حادثه جاویدان که مشعل فروزنده نسل هاست، تنها برای روزگار امام حسین(ع) نیست. ابعاد این حادثه از یک رنجش عاطفی و تراژدی بشری در می گذرد و الگویی شایسته پیروی برای تمام نسل ها می گردد و واقعه، با همه تفاصیل و ثمراتش به همه نسل ها می آموزاند و راه های نجات و رهایی را فراروی آنان، می گشاید. امت ما و دیگر امت ها، همواره به این آموزه ها و عبرت ها نیازمند بوده اند.
عاشورا در زمان خاصی واقع شد، که آن زمان با پیشینه خاصی پیوند دارد. هنگامی که این پیشینه را بررسی می کنیم، شدت و عظمت این حادثه غم انگیز و ابعاد این نبرد را در می یابیم.
نقشه ای برای زشت جلوه دادن اسلام و از بین بردن آن، در حال شکل گرفتن بود. این نقشه از زبان یزید بن معاویه بر ملا گشت. هنگامی که او مغرورانه و پیروزمندانه در کاخ خود نشسته بود و سر حسین در برابرش قرار داشت. هدف یزید از شعر ابن ذی بعره که به آن استشهاد کرد، آشکار می شود. او در حالی که با خیزران خود، بر لب و دندان پسر رسول خدا می زد، گفت:

لَعِبَت هاشِمُ 
خَبَرٌ جاءَ و لا

بِالمُلک فَلا
 وَحی نَزَل

(هاشمیان با حکومت بازی کردند، نه خبری (از آسمان غیب) آمده و نه وحی نازل شده است.)

چه کسی این حرف را می زند؟ یزید. او خود را امیر مومنان می نامد و بر منبر رسول خدا می نشیند و به نام اسلام بر مردم حکومت می کند. از درون، اسلام را به مبارزه می خواند و آنچه را با فداکاری ها و مجاهدت ها و مصیبت ها به دست آمده است، ابزاری برای فرمانروایی می داند، نه پیامی برای آزادی انسان ها. معاویه آغازگر این نقشه بود و سپس زمینه ادامه آن را برای پسرش یزید فراهم کرد، یزیدی که پیش از خلافت و در روزگار جوانی اش، درباره اش گفته می شد: او مردی مغرور، بی بند و بار و فاسق است. هنگامی که معاویه یزیدی را که تاریخ او را قاتل افراد بی گناه و هتک کننده نوامیس می خواند و مردم هیچ گونه امنیت و آسایشی از ناحیه او ندارند، بر مسند خلافت می نشاند و او را بر مردم مسلط می گرداند و بیعت با او را بر مردم لازم می شمارد، روشن می شود که کار بی اندازه خطرناک شده است و یزیدی که از اسلام می گوید و اسلام را نه وحی و رسالت، بلکه بازیچه ای برای حکومت کردن در دست بنی هاشم می داند، خلیفه مسلمانان می شود. و مردم خاموش و آرام و هراسان و طمع کارند، نه قدرتی در دست دارند و نه فضل و کرمی، آزادگان آواره اند و مردم در این فضا خاموش. یزید نیز هر چه بخواهد انجام می دهد؛ حرمت مردم را هتک می کند و ارزش ها را زیر پا می نهد. در این اوضاع و احوال و در برابر سکوت امت بر ستم ها مردم هر روز شاهد ظلمی و قتلی هستند، و در برابر دیدگان خویش رنج و مصیبت و تجاوز می بینند. در برابر این واقعیت و این وجدان های ترسان یا به خواب رفته، فداکاری بزرگی لازم است تا وجدان های خفته را بیدار کند و احساسات را برانگیزد. حادثه کربلا در وضعیت مناسبی رخ داد و همه اسباب و لوازم برای این اوضاع و احوال آماده بود، و حوادث به هم پیوسته سال های گذشته نیز به این واقعه قدرت می دهند. یزید امیر مومنان و خلیفه مسلمین می شود و از امام حسین بیعت می خواهد. امام حسین در برابر این پیشنهاد چه کند؟ آیا بیعت کند، و به اعمال یزید مشروعیت ببخشد، در حالی که یزید همانی است که می گوید:

لَعِبَت هاشِمُ
خَبَرٌ جاءَ و لا

بِالمُلک فَلا
 وَحی نَزَل

پس مسئولیت حسین چه می شود؟ مگر رسول خدا در بازگشت از حجه الوداع نفرمود: «اِنِّی تارِک فِیکمُ الثَّقَلَینِ کتابَ اللهِ وَ عِترَتِی اَهلَ بَیتِی ما ان تَمَسَّکتُم بِهِما لَن تَضلِّوا وَ انَّهُما لَن یفتَرِقا حَتّی یرِدّا عَلَی الحَوضَ.»(۱) (من دو چیز گرانمایه در میان شما به امانت می گذارم، کتاب خدا و عترتم. تا هنگامی که به این دو چنگ زنید، هرگز گمراه نخواهید شد و این دو از یکدیگر جدا نمی گردند، تا در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند.)
پیامبر با این کلام، فرزندان خود را خلیفه و بالاتر از آن، آنان را پاسداران اسلام معرفی کرد.
هر کدام از آنان پاسدار قرآن و دین و شریعت بودند و به همین سبب پیامبر امانت بزرگی را بر دوش آنان نهاد که نمی توانستند از آن شانه خالی کنند.
امام حسین(ع) در یکی از سخنان خویش می فرمایند: «لَم تُشَذُّ عَن رَسولِ اللهِ (ص) لَحمَتُهُ.» (پاره رسول خدا از او جدا نمی شود.) برای شخصی مثل امام حسین(ع)، فرزند رسول خداص، یاور بزرگوار و ریحانه دنیای او، امکان ندارد که به امانت رسول خدا خیانت ورزد و در برابر ستم و کژروی و ادعاهای یزید سکوت کند یا با آن همگام شود.
امام حسین(ع) چاره ای ندارد؛ نه می تواند سکوت کند و نه همراهی. یزید می خواهد طرحش را عملی کند، می خواهد احکام اسلام را یکی پس از دیگری از میان بردارد. چنان که می دانیم یزید با شهر پیامبرص آن گونه رفتار کرد که در پی اعمال وحشیانه اش صدها تن از صحابه و تابعین به قتل رسیدند و کوشید تا به بهانه دستیابی بر عبدالله بن زبیر مکه مکرمه را نیز تصرف کند و تصمیم داشت کعبه را ویران سازد. این مردی است که می خواهد ریشه اسلام را برکند، احکام آن را بمیراند و انتقام عقده های خود را از پیامبرص و مقام رسالتِ او بازگیرد. حسین(ع) چگونه می تواند با او برخورد کند؟ هنگامی که سر امام حسین(ع) و برادرانش نمایان گشت، یزید شعری برای آنان می سراید:

لَمّا بَدَت تِلک 
تِلک الشُّمُوسُ عَلَی

الرُّوُوسُ وَاَشرَقَت
رُبَی جَیرُونِ

صاحَ الغُرابُ فَقُلتَُ 
فَلَقَد قَضَیتُ مِنَ

صِح او لا تَصِح
النَّبِیِّ دُیونی(۲)

(هنگامی که آن سرها ظاهر شد و خورشیدها بر تپه های جیرون تابیده شد، کلاغ قارقار کرد، به او گفتم خاموش می شوی یا نه؟ من انتقام خود را از پیامبر گرفته ام.)

در برابر این منطق بر ماست که نسبت به پی آمدهای این واقعه هوشیار باشیم. حسین(ع) شورید، ولی برای علاقه به شورش نبود. او جنگید و کشت، اما به دلیل علاقه به قتل و خون ریزی نبود. تنها برای پاسداری از اسلام بود. این مردی که می خواهد دِین خود را از پیامبرص بستاند، شعری از ابن زبعری می خواند:

لَستُ مِن خِندِفَ(۳) 
مِن بَنِی احمَدَ مَا

ان لَم اَنتَقِم
 کانَ فَعَلَ

(فرزند خندف نیستم اگر انتقام کارهایی را که فرزندان رسول الله انجام داده اند، از آنها نگیرم.)

این مرد بقای اسلام را بر نمی تابد، به درون اسلام نفوذ کرده و بر کرسی خلافت تکیه زده است و بر آن است که اسلام را از بین ببرد، و مردم خاموش و آرام و همگام و ترسان و طمع کارند؟ پس حسین(ع) چه کند؟
طبیعتاً مسئولیتش این است که بپا خیزد، که او پاره تن رسول خداست، فرزند دختر اوست و نمی تواند از مسئولیت خود شانه خالی کند. وظیفه دارد اهداف یزید را از میان بردارد و توطئه او و همراهانش را از ریشه برکند. آیا می تواند چنین کند؟ حسین(ع) یک نفر است و اندک افرادی با او هستند. آیا بر اساس عقل و محاسبات طبیعی می تواند بر یزید غلبه کند؟ خیر. پس چه کند؟

نظرات کاربران درباره کتاب سفر شهادت

سلام،با توجه به ماه محرم،کتاب هایی با تم عاشورا و امام حسین (ع) رو تخفیف داشته باشه ممنون و التماس دعا
در 4 ماه پیش توسط dokhtarehabil
کتاب سفر شهادت با همه ی کتاب هایی که درباره ی واقعه ی عاشورا خوانده ام فرق داشت. امام موسی صدر در سخنرانی هایشان دو کار می کنند: اول این که آگاهانه گریستن و عزاداری کردن را یاد می دهند; این که بدانیم چرا گریه می کنیم؟ برای چه کسی؟ و با چه هدفی؟ سوالات به ظاهر ساده ای که به جواب هایشان فکر نکرده ایم. دوم پیوند وقایع گذشته با حال و آینده است درس آموزی حقیقی از عبرت های عاشورا.
در 1 سال پیش توسط فاطمه تسلی بخش
🌹🌹🌹
در 11 ماه پیش توسط are...ian
عالی بود.مخصوصا خطبه ی حضرت زینب علیه السلام
در 3 سال پیش توسط ngh...i23
دیدگاه امام صدر در این کتاب ، استفاده از عاشورا جهت برانگیختن انقلاب فکری و عملی در مسلمانان و مخصوصا بهره گرفتن از مفاهیم آن جهت ترغیب لبنان به برخاستن و جنگ با اسرائیل است‌.
در 2 ماه پیش توسط احمد تمیمی
این کتاب در باب عاشورا بسیار آگاهی بخش است، حتما مطالعه کنید.
در 4 ماه پیش توسط مریم ...