دسته‌ بندی
Loading

چند لحظه ...
توسعه منطقه‌ای در ایران

توسعه منطقه‌ای در ایران
رویکردها و تحلیل‌ها

نسخه الکترونیک توسعه منطقه‌ای در ایران به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق اپلیکیشن رایگان فیدیبو در دسترس است. همین حالا دانلود کنید

با کد تخفیف hifidibo این کتاب را در اولین خریدتان با «۶۰٪ تخفیف» بخرید!

درباره توسعه منطقه‌ای در ایران

نظام برنامه‌ریزی در ایران در چند دهۀ گذشته تلاش‎های گسترده‎ای را برای دستیابی به اهداف کلان توسعه و گذار به جامعه‎ای پیشرو تجربه کرده است. تدوین و اجرای پنج برنامه عمرانی پیش از انقلاب و اجرای پنج برنامه توسعه در جمهوری اسلامی و نیز تدوین سند چشم‎انداز ۲۰ ساله و اخیراً تدوین سند ایرانی- اسلامی پیشرفت، بیانگر دغدغۀ دائمی دولت‌ها برای تحقق پیشرفت ملی و خروج از چرخۀ عقب‎ماندگی بوده است. با توجه به مختصات ژئوپلیتیکی و جامعه‎شناختی کشور یکی از اهداف مهم نظام سیاست‌گذاری، دستیابی به توازن و تعادل منطقه‎ای و کاهش نابرابری‎های زیرساختی و تعدیل شکاف‎های ساختاری و سرزمینی است. برنامه‎های بلندمدت اقتصادی در ایران هر چند در سطح ملی با دستاوردهای معینی مانند گسترش زیرساخت‎ها و رشد تولید ناخالص ملی در دو رژیم سیاسی همراه بوده، ولی الگوی رشد و توسعۀ ملی تمرکزگرا زمینه‎ای برای رشد نامتوازن و در مجموع بسترساز ظهور عدم تعادل منطقه‎ای در کشور شده است. در یک رویکرد بلندمدت، چنین الگویی از توسعه علاوه بر این که به لحاظ مدیریت بهینه منابع و توان بهره‎گیری از ظرفیت‎های محلی- منطقه‎ای بسیار ناکارآمد است، چالش‎های ساختاری و آسیب‎های کلان ناشی از آن محرک پیامدهای امنیتی دامنه‎داری برای دولت‌ها بوده و در برخی مقاطع تاریخی به زمینه‎ای برای برخی ناامنی‎ها و بی‌ثباتی‎ها و تعمیق شکاف‎ها در مناطق پیرامونی کشور تبدیل شده است. بر حسب ضرورت زمان، چنان چه تعریف و برداشت موسّعی از امنیت و ثبات سیاسی داشته باشیم، پیامدهای ناشی از توسعه ناموزون در عرصه‌های اجتماعی و اقتصادی ابعاد مهم امنیت ملی در حال و آینده خواهند بود. مؤلفه‎هایی مانند افزایش مهاجرت از مناطق توسعه‌نیافته که زمینه‎ای برای تشدید عدم تعادل در استقرار جمعیت در گستره سرزمینی است، گسترش مناطق حاشیه‌نشین در شهرهای بزرگ مناطق کمتر برخوردار و تشدید شکاف‎های اجتماعی که می‎تواند به بحران کارآمدی و مشروعیت سیاسی در پیرامون و حاشیه مرکز بینجامد، افزایش خطر‌پذیری مراکز زیست و فعالیت به دلیل تمرکز و تراکم بیش از حد فعالیت‌ها، افزایش تنش بین مناطق مختلف کشور در خصوص بهره‌برداری از منابع زیست‌محیطی به ویژه منابع آب و آسیب‌پذیری و ناپایداری اقتصاد ملی به دلیل تمرکز فعالیت‌های اقتصادی در مناطق خاص از پیامدهای امنیتی چنین الگوی تمرکزگرای پیشرفت به شمار می‌آید. همچنین همراهی شکاف‎های توسعه‎ای در مناطق پیرامونی با شکاف‎های قومی و مذهبی که موجب تراکم شکاف‎ها می‎گردد، زمینه‌ای برای تهدید یکپارچگی و انسجام اجتماعی و ظهور واگرایی‌هایی سیاسی بوده و خواهد بود. هدف نهایی تمام برنامه‎های توسعه و سیاست‌گذاری‎ها و هزینه‌های معطوف به آن‎ها در طول چند دهۀ گذشته علاوه بر دستیابی جامعه ایرانی به سهم و جایگاه مناسب و شایسته کشور در اقتصاد، علم و فناوری جهانی، رهایی از آسیب‎هایی مانند وابستگی به نفت و اقتصاد وابسته و گذار از وضعیت‎هایی مانند فقر، تورم، بیکاری، فساد مزمن و تعدیل شکاف‎های طبقاتی و نابرابری‎های منطقه‎ای بوده است. در برنامه ششم توسعه نیز که در اواخر دی ۱۳۹۵ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید، این آرزوها و اهداف تکرار شده است.

ادامه...

مشخصات توسعه منطقه‌ای در ایران

نظرات کاربران درباره توسعه منطقه‌ای در ایران