کتاب تور تورنتو اثر محمدعلی جعفری نشر روایت فتح

آرزو می کنم کاش بی احساس بودم. یک تکه یخ. سایه سنگین سفر افتاده روی در و دیوار خانه. اتاق امیرحسین جای سوزن انداختن نیست. فکر و ذکرمان شده وسیله ای از قلم نیفتد. از یک ماه پیش، معصومه مثل مورچۀ دانه کش هرچه یادش آمده آورده گذاشته گوشه اتاق. بچه در غربت اسیر و ابیر نشود.

دره سیر نیست سر ماشین را کج کنی، نیم ساعته برسی شهر و شیرمرغ تا جان آدمیزاد در دسترست باشد. آن ینگه دنیاست. جایی که عرب نی می اندازد. برای من و مادرش که هنوز آن طرفتر. هرچه هم پول بریزی به شکم همراه اول و بسته اینترنتی بخری و شب به شب یک ساعت تصویری صحبت کنی باز برای مادرش، بچه نمی شود. دفعه اول که رفت بهش گفتم: «از این بسته های نامحدود بخر، غمت به پولش نباشه، فقط آب توی دل مادرت تکون نخوره که بچه ام ال شد و بِل!»