کتاب آشپزی گیاهی هند باستان اثر آدیراجا داسا نشر بهجت

آشپزی اصیل گیاهی، آشپزی معنوی است یعنی خوردن غذاهایی که در راستای تحقق هدف زندگی انسانی برای نیل به معرفت باشد. براساس شرایط اقلیمی، بر اساس سطح آگاهی انسان‌ها و بر اساس کشورها و فرهنگ‌ها، شیوه‌های گوناگون غذایی وجود دارد. در واقع چنین کتابهایی می‌خواهند به ما آموزش دهند که به سطحی از درک نائل گردیم تا خویشتن حقیقی یا ذات حقیقی را به عنوان هویتی متمایز از بدن درک کنیم که این موقعیت فطری ما، یعنی روح روحانی بودن است. این کتاب‌ها حاوی دانش خودشناسی‌اند و اعمال جسمانی ما را تحت شرایط خاصی محدود می‌کنند که آن اخلاقیات نامیده می‌شود. اینها همگی برای قاعده بخشیدن به زندگی است زیرا بدون قاعده و قانون نمی‌‌توانیم به سوی کمال پیش برویم، برای رسیدن به کمال باید بدن را تحت تسلط خویش درآوریم و در این بین، خوردن و چگونه خوردن مطرح می‌شود. خوردن هدفمند مطرح است، خوردن برای تحصیل رضایت خداوند مورد نظر است، خوردن با قاعده قدردانی از خداوند.

خوردن نخستین نیاز زندگی ما است. به طور قطع برای آن که زنده بمانیم باید خوراک از طبیعت برگیریم. این نیاز، ما را به تلاش برای بقا، از طریق برگرفتن چیزی از طبیعت، به عنوان ماده غذایی سوق می‌دهد، شعور انسانی باید به نحوی بکار گرفته شود تا در انتخاب ماده غذایی، برای ما سلامتی به ارمغان آورد، و پس از آن است که تعالی روح از طریق تغذیه مطرح می‌‌شود. امروزه با افزایش شواهد علمی در خصوص تأثیر تغذیه بر روی سلامتی انسان، جای کوچکترین تردیدی باقی نمانده است که رژیم غذایی گیاهی یکی از مؤثرترین شیوه‌های غذایی در جهت سلامتی ماست.

نتیجه تحقیقات پزشکی مدرن نیز دالّ بر این است که ساختمان بدن انسان بطور کامل با رژیم گیاهی انطباق دارد. همچنین با بررسی تأثیرات مصرف زیاد گوشت روی بدن انسان نیز، بیشتر پی می‌بریم که سلامتی انسان در گرو رعایت یک رژیم گیاهی است. در این میان از عضوهایی از بدن انسان مانند کلیه، قلب و روده بزرگ می‌توان نام برد که در اثر سموم زیاد حاصل از مصرف زیاد گوشت تحت فشار قرار می‌گیرند. عدم توانایی بدن انسان برای انطباق با چربی‌های حیوانی نیز دلیل دیگری بر ترجیح تغذیه گیاهی است. همچنین تحقیقات جهانی نشان می‌دهد که بین خوردن زیاد گوشت و ابتلاء به سرطان، رابطه مستقیمی وجود دارد تا جایی که آکادمی ملی علوم در سال ۱۹۸۳ میلادی گزارش می‌دهد که می‌توان با خوردن کمتر گوشت‌های چرب و استفاده بیشتر از سبزیجات و غلات، از سرطان‌های معمول بسیاری جلوگیری کرد. در مجموع، می‌توان اعلام کرد که رژیم گیاهی، رژیم سالم‌تری است اما صرفاً گیاهخواری مطرح نیست. حیوانات بسیاری گیاه خوارند. در گیاهخواری بُعد برتری نهفته است که بعد معنوی می‌باشد. این بُعد می‌تواند ما را در پرورش احساس طبیعی قدردانی و سپاس از خداوند و عشق به او نیز یاری دهد که این باید مورد توجه انسان باشد.

اما بازگردیم به آشپزی اصیل گیاهی! دانش اصیل گیاهخواری، عملکرد خوراک را، افزایش طول عمر، تزکیه فکر و کمک به نیروی بدنی می‌داند. این تنها منظور و مقصود از خوراک در تفکر اصیل گیاهخواری است. در زمان‌های پیشین، صاحب‌نظران بزرگ، خوراک‌هایی را برگزیدند و مقدم دانستند و بر آن صحه گذاشتند که بهترین عامل سلامتی باشد و باعث افزایش طول عمر انسان گردد مانند فرآورده‌های شیر، مواد قندی، برنج، گندم، میوه‌ها و سبزی‌ها. در واقع طبق دانش اصیل گیاهخواری این خوراک‌ها باب طبع کسانی‌اند که در دانش هستند.

خوراک‌های مورد علاقه اشخاص صاحب دانش باعث افزایش طول عمر می‌گردد، وجود انسان را تطهیر می‌کند و نیرو، سلامتی، شادی و رضایت به ارمغان می‌آورد. چنین خوراک‌هایی خوش‌طعم و دلپذیرند و با خوراک‌هایی که باعث درد، ناراحتی و بیماری می‌شوند و یا با خوراک‌های بی‌مزه، مانده، فاسد و ناپاک متفاوت‌اند. اکنون ما در راستای ارائه چنین غذاهایی درصدد برآمدیم کتاب حاضر را به مجموعه دستورهای آشپزی گیاهی بیافزائیم تا شما را در تحقق سلامتی و رشد معنوی یاری دهد. ما شما را به تهیه این خوراک‌های خوشمزه گیاهی بی‌نظیر دعوت می‌کنیم.

اکنون از عزیزان گرانقدرم سرکار خانم الهه فرمانی و جناب آقای ناصر جوشقانی و همچنین مهربانان پُرلطفم جناب آقای علی خاکی و سرکار خانم محبوبه گرمارودی و سرکار خانم آناهیتا اقبال و سرکار خانم نازنین شهیدی و دوستان دیگر کمال قدردانی را به عمل می‌آورم که با کمک‌های صمیمانه خود چاپ این کتاب را میسر ساختند.