فیدیبو نماینده قانونی کتابسرای بیان و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب ۹  ماه انتظار شیرین

کتاب ۹ ماه انتظار شیرین

نسخه الکترونیک کتاب ۹ ماه انتظار شیرین به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب ۹ ماه انتظار شیرین

در اوایل حاملگی یک معاینه بدنی دقیق و کامل توسط پزشک امری ضروری است. اگر عادت ماهانه تنها یک‌بار عقب افتاده باشد، امکان دارد این معاینه تا بعد از دومین تعویق انجام نشود. به هر حال این امر بستگی به نظر پزشک دارد. برای این کار نخست باید لباس‌ها را درآورد. برای رهایی از خجالت و دستپاچگی بیمار، در مدت معاینه ملافه‌ای روی بدن او می‌اندازند. بعضی از پزشکان به‌جای ملافه از لباس مخصوص جراحی استفاده می‌کنند که پوششی بسیار مناسب و کیسه مانند است که از پشت بسته می‌شود. اگر پزشک آن را به کار برد دلخور نشوید. حالا زمان شیک‌پوشی نیست. پزشک علاقه‌مند به دانستن حقایق است، حقایقی که چشمان و دستان تعلیم دیده او به کمک وسایل پزشکی به‌سرعت تشخیص می‌دهند. وضعیت سینه‌ها نیز می‌تواند علائم حاملگی را آشکار سازد. آنها هنگام تماس کمی حساس شده و پرتر به نظر می‌رسند. نوک پستان و ناحیه تیره اطراف آن که هاله نامیده می‌شود تیره‌تر شده و کمی متورم می‌گردند. پزشک به کمک گوشی خود به صدای تپش قلب و تنفس شما نیز گوش می‌دهد. آگاهی به وضعیت عمومی بدن شما برای او مهم است، بویژه اگر حامله هم باشید. او همچنین ممکن است گوشی را روی شکم شما نیز قرار دهد. گاهی ـ و نه همیشه ـ تپش قلب جنین در ماه‌های اولیه بارداری شنیده می‌شود، اگرچه معمولاً این صدا تا بعد از ماه پنجم قابل شنیدن نیست. در آن موقع حرکت جنین به‌معنی وجود یک تپش قلب هم هست، حتی اگر به گوش نیاید. «معاینه داخلی» چگونه انجام می‌شود؟ از بیمار درخواست می‌شود روی تخت معاینه دراز بکشد و پاشنه‌های خود را روی گیره‌های فلزی که شبیه رکاب است قرار دهد. بهتر است در این موقع مثانه خالی باشد و باید در صورت امکان قبل از آمدن به مطب اجابت مزاج کرد. این معاینه امری عادی است و تنها چند دقیقه طول می‌کشد. دانستن این نکته مهم است که باید با خیال راحت دراز کشید و عضلات خود را شُل کرد. تنفس عمیق از راه دهان، عضلات کشیده را رها خواهد ساخت. در این موقعیت که پاها از هم فاصله دارند، پزشک که دستکش مخصوص جراحی به دست کرده دو انگشت خود را روی مهبل گذاشته و در همان حال به‌آرامی روی شکم فشار می‌آورد. وی با مهارت و بدون ایجاد درد می‌تواند معین کند که آیا تغییراتی در رحم ایجاد شده یا نه، تغییراتی که نشانه حاملگی است. اگر برای اولین بار از زنی معاینه مهبلی به عمل آید و او متوجه شود که پزشک می‌تواند جای تخمدان‌ها و رحمش را حس کند تعجب می‌کند. پزشک می‌تواند بگوید آیا آنها حالتی طبیعی دارند یا بزرگ شده‌اند و یا احتمالاً غده یا مانع دیگری هست که از رشد جنین جلوگیری کند یا نه.

ادامه...
  • ناشر کتابسرای بیان
  • تاریخ نشر
  • زبانفارسی
  • حجم فایل 7.38 مگابایت
  • تعداد صفحات ۳۲۸ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب ۹ ماه انتظار شیرین

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

معاینه بدنی
در اوایل حاملگی یک معاینه بدنی دقیق و کامل توسط پزشک امری ضروری است. اگر عادت ماهانه تنها یک بار عقب افتاده باشد، امکان دارد این معاینه تا بعد از دومین تعویق انجام نشود. به هر حال این امر بستگی به نظر پزشک دارد.



برای این کار نخست باید لباس ها را درآورد. برای رهایی از خجالت و دستپاچگی بیمار، در مدت معاینه ملافه ای روی بدن او می اندازند. بعضی از پزشکان به جای ملافه از لباس مخصوص جراحی استفاده می کنند که پوششی بسیار مناسب و کیسه مانند است که از پشت بسته می شود. اگر پزشک آن را به کار برد دلخور نشوید. حالا زمان شیک پوشی نیست. پزشک علاقه مند به دانستن حقایق است، حقایقی که چشمان و دستان تعلیم دیده او به کمک وسایل پزشکی به سرعت تشخیص می دهند.
وضعیت سینه ها نیز می تواند علائم حاملگی را آشکار سازد. آنها هنگام تماس کمی حساس شده و پرتر به نظر می رسند. نوک پستان و ناحیه تیره اطراف آن که هاله نامیده می شود تیره تر شده و کمی متورم می گردند.
پزشک به کمک گوشی خود به صدای تپش قلب و تنفس شما نیز گوش می دهد.
آگاهی به وضعیت عمومی بدن شما برای او مهم است، بویژه اگر حامله هم باشید. او همچنین ممکن است گوشی را روی شکم شما نیز قرار دهد. گاهی ـ و نه همیشه ـ تپش قلب جنین در ماه های اولیه بارداری شنیده می شود، اگرچه معمولاً این صدا تا بعد از ماه پنجم قابل شنیدن نیست. در آن موقع حرکت جنین به معنی وجود یک تپش قلب هم هست، حتی اگر به گوش نیاید.
«معاینه داخلی» چگونه انجام می شود؟ از بیمار درخواست می شود روی تخت معاینه دراز بکشد و پاشنه های خود را روی گیره های فلزی که شبیه رکاب است قرار دهد. بهتر است در این موقع مثانه خالی باشد و باید در صورت امکان قبل از آمدن به مطب اجابت مزاج کرد.
این معاینه امری عادی است و تنها چند دقیقه طول می کشد. دانستن این نکته مهم است که باید با خیال راحت دراز کشید و عضلات خود را شُل کرد. تنفس عمیق از راه دهان، عضلات کشیده را رها خواهد ساخت. در این موقعیت که پاها از هم فاصله دارند، پزشک که دستکش مخصوص جراحی به دست کرده دو انگشت خود را روی مهبل گذاشته و در همان حال به آرامی روی شکم فشار می آورد. وی با مهارت و بدون ایجاد درد می تواند معین کند که آیا تغییراتی در رحم ایجاد شده یا نه، تغییراتی که نشانه حاملگی است. اگر برای اولین بار از زنی معاینه مهبلی به عمل آید و او متوجه شود که پزشک می تواند جای تخمدان ها و رحمش را حس کند تعجب می کند. پزشک می تواند بگوید آیا آنها حالتی طبیعی دارند یا بزرگ شده اند و یا احتمالاً غده یا مانع دیگری هست که از رشد جنین جلوگیری کند یا نه.
با وجودِ داشتن تجربه در تشخیص بارداری، امکان دارد برای پزشک مواردی پیش آید که او در مورد وضع خاص شخص مطمئن نباشد، بخصوص اگر تنها یک بار قاعدگی عقب افتاده باشد. اگر دلیل مهمی ـ غیر از کنجکاوی ـ برای تشخیص فوری وضع، وجود داشته باشد، ممکن است توصیه کند آزمایش بارداری نیز به عمل آید.
آزمایشات حاملگی
آن طور که در کتاب های تاریخ پزشکی نقل شده، زنان در اولین تمدن های شناخته شده، در صدد آزمایش هایی بودند که نشان دهد آیا حامله هستند یا نه. اما از عهد بابل قدیم تا سال ۱۹۲۸ میلادی هیچ روش مطمئنی در این زمینه ابداع نشده بود. در آن سال در پی تحقیقات دو پزشک به نام های آشهایم(۱) و زوندک(۲) یک روش ساده و تقریبا دقیق برای تشخیص حاملگی کشف شد. در این روش مقدار کمی از ادرار زن به یک موش یا خرگوش ماده تزریق می شود. اگر زن مورد نظر حامله باشد، در عرض ۴۸ تا ۷۲ ساعت (بسته به حیوان) باعث تغییراتی در تخمدان حیوان می شود که ناشی از هورمونی است که در ادرار زن وجود دارد. در غیر این صورت تغییری مشاهده نمی شود.



امروزه بسیاری از آزمایشگاه ها از یک نوع آزمایش شیمیایی بهره می برند که مستلزم استفاده از حیوان آزمایشگاهی نیست. بسته به نوع آزمایش، نتیجه معمولاً پس از چند دقیقه یا یکی دو ساعت مشخص می شود. در این آزمایش ها از خون و ادرار هر دو می توان استفاده کرد. درصورت استفاده از ادرار، لازم است که نمونه غلیظ باشد، این بدان معنی است که تا چند ساعت قبل از نمونه گیری شخص چیزی ننوشیده باشد. همچنین ادرار به تازگی گرفته شده باشد. آزمایش شیمیایی حاملگی اگر پس از گذشت ۳۵ روز پس از انعقاد نطفه ـ یا به عبارت دیگر سه هفته پس از تعویق قاعدگی ـ انجام شود، حدود ۹۸ درصد صحیح است.
یک روش جدید آزمایش خون نیز وجود دارد که می تواند حاملگی را ده روز پس از انعقاد نطفه و قبل از گذشت اولین تعویق قاعدگی نشان دهد. گزارش داده شده که این روش نیز دقیق است و امتیاز آن دانستن حاملگی در اولین فرصت است. بنابراین زن می تواند از عوامل بالقوه خطرناک مانند پرتوهای اشعه ایکس و داروها در اولین هفته های بارداری نیز پرهیز کند.
به یاد داشته باشید که این آزمایش ها فقط روش های مختلفی برای تشخیص هستند که پزشک اعمال می کند. اگر چه آنها بی نهایت دقیق هستند باید با مشاهدات پزشک توام گردند تا حاملگی ثابت شود. پزشک ممکن است روش ها و آزمایش های دیگری غیر از آنچه ذکر شد نیز به کار برد.

فصل ۱. آزمایش حاملگی

خانم جوان حامله ای می پرسید: «با این همه سرعت عمل در زمان ما و با وجود رفتن به کره ماه و هواپیماهای مافوق صوت، چرا علم هنوز نتوانسته مدت بارداری را کوتاه کند؟»
پزشکان سراسر جهان، جواب این پرسش را با صدها دلیل گوناگون می دهند. دوران حاملگی یکی از شادترین و جالب ترین دوران ها در زندگی زن و شوهر است. چرا بکوشیم این دوره را کوتاه کنیم؟ با اینکه بدن زن در این دوره مشغول انجام وظیفه مهمی می باشد، او احتمالاً از نشاط و زیبایی بیشتری برخوردار است. برای هر زنی این دوران سرشار از حس تصاحب، حساسیت عاطفی و خرسندی بی نظیر است و با آنکه هر خانم باردار نسبت به این مسائل عکس العمل مخصوص به خود را دارد، تجربه های بی شمار دیگری هم وجود دارند که در تمام مادران یکسان هستند و این عوامل و احساسات هستند که تمام مادران دنیا را وابسته به یک گروه مخصوص و مقدس کرده اند که «مادری» نام دارد.
درست است که علم نخواسته ـ و امیدواریم هرگز نخواهد ـ زمانی را که دستگاه طبیعت طی آن کودکی را می سازد کوتاه سازد، اما موفق شده ناراحتی ها و دردهایی را که مادربزرگتان و مادرش تحمل می کردند، برای شما به حداقل برساند. شما که در این عصر پیشرفته در انتظار کودکی به سر می برید می توانید این انتظار ۹ ماهه را به یکی از شیرین ترین دوران های زندگی خود بدل کنید. شما در پناه امنیتی که علم پزشکی با صرف سال های بی شمار تحقیق به دست آورده و از طریق پزشکتان در اختیارتان می گذارد، می توانید دوران بارداری و نیز زایمانی سرشار از شادی و سلامتی داشته باشید.
اما در همان حال که پزشکتان به کمک شما آمده، خیلی چیزها هم هست که باید خودتان در جهت همکاری با او انجام دهید. مشاهدات شما برای او اهمیت بسیار دارد. او می داند که مایلید به طور دقیق بدانید در بدنتان چه تغییراتی روی می دهد و به همین دلیل است که خواندن چنین کتاب هایی را به شما پیشنهاد می کند. این نکته را درمی یابید که در فاصله بین معاینه ها سوال های زیادی در مورد وضعیت جسمی تان پیش می آید. اغلب ممکن است جواب هایی که پزشک در حین معاینه می دهد، کاملاً روشن نباشد. در این کتاب، جواب بسیاری از سوال هایی را که در مدت حاملگی به نظرتان می رسد ـ و یا احتمالاً به فکرتان خطور نمی کند ـ خواهید یافت.
خانم جوانی می گفت: «با مطالعه چنین کتابی درک بهتری نسبت به تغییراتی که حاملگی پیش می آورد و دلیل آنها پیدا کردم». شعار پیشاهنگی «آماده باش!» بخصوص در مورد حاملگی هم صدق می کند؛ وقتی نشانه های بخصوصی ظاهر می شوند می دانید کدام طبیعی هستند و کدام نه؛ به کدام با لبخند شادی پاسخ دهید و کدام را به پزشکتان گزارش دهید. داشتن آمادگی، شما را از نگرانی ها و دلهره های زیادی رها می سازد و این ۹ ماه را مطبوع تر و ایمن تر می سازد؛ یک انتظار شیرین برای شما و پدری که او نیز به نوبه خود نگرانی هایش را تجربه می کند.
پزشک شما چه چیزهایی را باید بداند
فرض کنید عادت ماهانه شما یک یا دو وعده عقب افتاده و گمان می کنید حامله هستید. از پزشک خود قرار ملاقات می گیرید تا شما را معاینه کند. همان وقت که در اتاق انتظار نشسته اید با تعجب از خود می پرسید: «چطور یک پزشک می فهمد که یک زن حامله است؟ آیا یک بار تعویق عادت ماهانه دلیل محکمی است؟ آیا امکان دارد عادت من به دلیل نامعلومی نامنظم شده باشد؟»
پزشک شما تشخیص حاملگی را بر مبنای عوامل بسیاری قرار می دهد، پس مشاهدات دقیق شما و اطلاعاتی که در اختیار او قرارمی دهید دارای اهمیت هستند. او یک معاینه بدنی از شما به عمل می آورد و گاهی تشخیص خود را با یک تست آزمایشگاهی همراه می سازد، او یا پرستاری که آنجاست از سابقه بیماری ها و زناشویی شما می پرسد. به یاد آوردن تاریخ دقیق آخرین عادت ماهانه تان به پزشک کمک خواهد کرد تا معین کند کودکتان تقریبا کی به دنیا خواهد آمد. اگر چه کار طبیعت همیشه با حساب های ریاضی آدم جور در نمی آید، اما یک طرح مناسب برای تعیین زمان مقتضی در مورد تولد نوزاد وضع شده است، مطالعات نشان می دهند که خیلی از نوزادان حدود ۲۸۰ روز بعد از وقوع آخرین عادت ماهانه به دنیا می آیند.
در مورد تعیین تاریخ تقریبی تولد نوزاد، جدولی در آخر کتاب چاپ شده است. عدد بالای هر ردیف، نشانگر تاریخ اولین روز آخرین عادت ماهانه و عدد زیر آن تاریخ تقریبی تولد نوزاد است. مثلاً اگر اولین روز آخرین عادت ماهانه روز سوم آبان بود نوزاد احتمالاً روز دهم مرداد یا چند روز زودتر یا دیرتر به دنیا خواهد آمد.
تعداد کمی از نوزادان دقیقا سر موعد مقرر به دنیا می آیند و بیشتر آنها در مدت یک هفته نسبت به تاریخ معین شده، اما امکان تولد در هر موقع از یک تا چهار هفته قبل یا بعد از تاریخ مورد انتظار وجود دارد.
شما همچنین باید درباره نظم عادت ماهانه خود پزشک را آگاه کنید. بر خلاف عقیده عمومی، بدن زن دارای یک گاهشمار درونی نیست که تعداد معینی روز را بشمارد و سپس عادت ماهانه را به جریان اندازد. برای بعضی از زنان تعویق قاعدگی به مدت پنج، ده یا حتی پانزده روز غیرعادی نیست. هنگامی که یک زن تحت فشارهای شدید روانی یا کار طاقت فرسای بدنی قرار دارد زمان عادت ماهانه اش ممکن است تغییر کند. گاهی یک سرماخوردگی سخت یا بیماری های دیگر یا حتی تغییر آب و هوا سبب می شود که این امر زودتر یا دیرتر روی دهد. به هر حال زمانی که برای دومین بار عادت ماهانه عقب افتاد، احتمال بارداری بیشتر است. ممکن است خانمی حامله باشد و هنوز علائم قاعدگی را در خود مشاهده کند. بنابراین هر بی نظمی در این دوره، برای پزشک دارای اهمیت است.
پزشک وزن، سن، اینکه قبلاً حامله شده اید یا نه و هرگونه بیماری مزمن احتمالی در خانواده پدر و نیز شوهرتان را یادداشت می کند. می پرسد آیا تا به حال به اوریون (التهاب غده بنا گوشی)، آبله مرغان یا سرخک مبتلا شده اید و یا تاکنون تحت عمل جراحی قرار گرفته اید؟ دلیل این سوال ها پس از آنکه فصل های بعدی را مطالعه کردید روشن می شود.
او یا پرستار مطبش ممکن است از خون شما نمونه ای نیز بردارند، بدین معنی که با سوزن زدن به سر انگشت یا نرمه گوشتان قطره ای خون می گیرند و بعضی وقت ها ممکن است کمی بیشتر و از بازوی تان باشد. دلیل آن را می دانید؟ کودک شما از طریق هموگلوبین های گلبول های قرمز خونتان، ذخیره اکسیژنی خود را دریافت می کند. اگر تجزیه آزمایشگاهی نمونه خونتان، فقدان هموگلوبین را نشان دهد، به کم خونی مبتلا شده اید که به تغذیه ناکافی جنین منجر خواهد شد. آزمایش خون برای پزشک مشخص خواهد کرد که آیا احتیاجی به معالجه این وضعیت هست یا نه، چیزی که به هر حال باید درست شود، چه حامله باشید چه نباشید.
بیماری های مقاربتی
دلیل دیگر برای گرفتن نمونه خون، آزمایش سفلیس است. ابتلا به حالت های متعدد و شدید سفلیس از طریق روابط جنسی پدید می آید، اما موارد خیلی کمی هم هست که ابتلا از راه بوسیدن یا وضعیت های نادر دیگر پیش می آید. شخص ممکن است از ابتلا به این بیماری آگاهی نداشته و سال ها بگذرد تا عوارض شدید آن ظهور کند. آثار این بیماری می تواند روی جنین فاجعه بار باشد. اگر زن حامله مبتلا، معالجه نشود، بیماری ممکن است حدود ماه های چهارم تا ششم از طریق جفت به جنین منتقل شود. سقط جنین یا زاییدن کودکی که برای یک عمر علیل است از نتایجی است که این بیماری به بار می آورد.
دانستن این نکته باعث دلگرمی است که معالجه سفلیس در زن باردار آثار سودمند بسیاری در پیشگیری از ابتلای جنین دارد، اگر برای معالجه زود اقدام شود و اقدامات به عمل آمده نیز کافی باشد، نوزاد شانس خوبی دارد که سالم و طبیعی متولد شود.

حاملگی خیالی
چندی پیش به زن ۳۵ ساله ای که تاکنون بچه دار نشده بود گفته شد که لازم است روی او یک عمل جراحی انجام شود که در نتیجه هر گونه امکان بارداری را در او از بین می برد. چند هفته بعد از عمل، این زن گزارش داد که صبح ها به او حالت تهوع دست می دهد و عادت ماهانه اش عقب افتاده است. پس از آن بعضی علائم دیگر حاملگی نیز در او ظاهر شد. تنها یک نتیجه منفی آزمایشگاه و اطمینان از طرف پزشک، او را قانع کرد که این ذهن ناخودآگاه اوست که به او «کلک» می زند.
حاملگی خیالی یا آنچه که اغلب «آبستنی کاذب» نامیده می شود یک پدیده شناخته شده پزشکی است که پزشکان اغلب با آن روبه رو می شوند. زنانی که عدم امکان حاملگی آنها را به شدت ناراحت کرده و آنهایی که از بارداری می ترسند، اغلب ممکن است دچار این عوارض روحی شوند.
مسائل ژنتیکی (ارثی)
برای زن و شوهرها امری است طبیعی که راجع به نقایص و معایب و داشتن استعداد ابتلا به بیماری های خاصی که فرزندانشان ممکن است به ارث ببرند ـ و حتی به نسل های آینده منتقل کنند ـ دلهره داشته باشند. حتی این نگرانی هنگامی تشدید می شود که آنها پیش از این دارای فرزندی شده باشند که به یکی از این بیماری ها مبتلا باشد: مرض قند، منگولیسم(۳)، هموفیلی(۴)، پیش آمدگی گوش ها، پاهای چماقی(۵)، لب شکری و غیره. این والدین از احتمال تکرار هر کدام از این بیماری ها در بچه های بعدی خود نگرانند. بنابراین تاریخچه مفصل بیماری های خانوادگی پدر و مادر باید به پزشک ارائه شود. از پزشک انتظار نداشته باشید پاسخ تمام سوال های مربوط به وراثت را همان لحظه بداند. او اغلب مجبور است برای پیدا کردن جواب به تحقیق بپردازد.
در صورت مواجهه با یک مساله پیچیده، برای تشخیص و ارزیابی دقیق، زن و شوهر به یک متخصص یا آزمایشگاه ژنتیکی راهنمایی می شوند. از آنجایی که علم ژنتیک هنوز مراحل ابتدایی خود را می پیماید، موسسه هایی که بتوانند دقیقا به این مسائل پاسخ دهند معمولاً تنها در شهرهای بزرگ یافت می شوند و بیشتر وابسته به دانشگاه های معتبرند.
بدون دانستن یک تاریخچه دقیق و کامل از این مسائل، پزشک یا متخصصان دیگر نمی توانند کاری انجام دهند؛ بنابراین اجازه ندهید ترس یا شرم بر نگرانی های شما راجع به مسائل ژنتیکی فائق شود. پس شما حتما باید پزشک خود را از تمام جوانب امر آگاه کنید تا او بتواند با ارزیابی دقیق وضعیت، احتمال داشتن یک کودک مبتلا به این بیماری ها را به طرزی واقع بینانه برآورد کند.
اطاعت از دستورات پزشک
هنگامی که آزمایش ها به پایان می رسد، پزشک یافته های خود را شرح می دهد. اگر قاعدگی یک بار عقب افتاده باشد او با قید احتیاط می گوید که همه نشانه ها حاکی از حاملگی است اما نمی تواند کاملاً مطمئن باشد تا آنکه این تعویق یک یا دو بار دیگر نیز تکرار شود. هنگامی که از این موضوع مطمئن شد، راهنمایی هایی می کند که خانم های باردار باید با دقت کامل انجام دهند حتی اگر دلیل آن را ندانند.
این راهنمایی ها نسبت به سفارش های یک پزشک دیگر ممکن است تفاوت های کوچکی داشته باشند اما همه شامل پیشنهادهایی هستند مبنی بر خوردن غذاهایی مشخص و کنترل دقیق وزن. در ضمن پزشک می گوید چندوقت یکبار به دیدنش بروید و محدودیت هایی را پیشنهاد می کند که در فصل های ۶ و ۷ به تفصیل درباره آنها بحث شده است.
او می داند خانم هایی که حاملگی آنها تایید می شود اغلب چنان هیجان زده می شوند که متوجه دستورهای شفاهی او نمی شوند و آن را به یاد نمی آورند. احتمالاً در این موقع است که خواندن چنین کتاب هایی را توصیه می کند تا خانم های باردار بتوانند با سهولت بیشتری دستوراتش را به یاد آورده و آنها را انجام دهند.
هیچ چیز جای سفارش های پزشک را نمی گیرد و حالا زمان مناسبی است که در مورد دوستان دلسوزی اخطار شود که شدیدا اصرار دارند تا از تجارب خود در مورد مادر شدن و دوران حاملگی شان داستان ها تعریف کنند. قصه های خاله زنک ها و راهنمایی های مفت و مجانی شان دقیقا همان قدر ارزش دارند که خرج بر می دارند: مفت! این یک واقعیت روان شناسی است که مردم میل دارند درباره تجاربشان در مدت عمل جراحی و به دنیا آوردن بچه با اغراق و آب و تاب فراوان صحبت کنند. آنها حرف ها و سفارش های پزشک شان را بدون هیچ شک و تردیدی نسبت به آن نقل می کنند و به اشتباه بر این باورند که چون قبلاً یک بچه به دنیا آورده اند حالا خود در این مورد یکپا کارشناسند. پس به تشخیص های «خانم دکترهای کوچه و بازار» تنها با خنده و شوخی برخورد کنید. اگر دچار هرگونه ترس یا ابهامی شده اید آن را با پزشک خود در میان بگذارید و او را محرم اسرار خود بدانید. تنها اوست که صلاحیت دارد حقایق را به شما بگوید. هیچ سوالی که در ارتباط با سلامت جسمی و روحی شما باشد، هرگز آنقدر بی اهمیت و بچگانه نیست که آن را نپرسید.
هزینه ها
از همان هنگام که خانمی با موضوع بارداری خود و همه مسائل ناشی از آن خو می گیرد این سوال برایش مطرح می شود که: «چقدر خرج برمی دارد؟» هزینه ها بسته به شرایط، فرق می کند. پزشک شما نمی خواهد ناراحتی های مالی درمدت حاملگی تان باعث ایجاد نگرانی های بیهوده گردد. پس بهتر است درباره هزینه ها در جلسه اول یا دوم صحبت شود. خواهید فهمید این هزینه ها شامل چه چیزهایی است از قبیل ویزیت های عادی، هزینه یک زایمان طبیعی، هزینه های بیمارستانی، ویزیت های بعد از زایمان و در صورت لزوم رزرو تخت در بیمارستان.
پزشک می تواند هزینه های بیمارستان را برآورد کند. چنانچه اتاق خصوصی بگیرید، بیشتر تمام می شود تا نیمه خصوصی. همچنین برای بخش نوزادان و غیره. اگر بیمه هستید بپرسید چه مقدار از این هزینه ها توسط بیمه پرداخت می شود. خیلی ها از همان ابتدای حاملگی، برای زایمان پس انداز می کنند. با پس انداز کافی و به موقع، می توانید بدون نگرانی یا قرض، به نورسیده خود خوش آمد بگویید.

فصل ۲. هنگام بارداری چه رویدادهایی را باید انتظار داشت

در این دنیای سراسر حکمت و شگفتی که خداوند خلق کرده، هنوز هیچ پدیده ای به اندازه تولد یک کودک، قدیمی تر و تحسین انگیزتر نیست. چه جالب بود اگر طبیعت، پرده ای کوچک و شفاف شبیه یک صفحه تلویزیون روی شکم زن تعبیه کرده بود تا او بتواند تغییرات معجزه آسایی را که در مدت حاملگی در بدنش روی می دهد نظاره کند.
گرچه تماشای این پدیده امکان پذیر نیست، اما تحقیقات علمی، شما را قادر می سازد روند رشد جنین را از لحظه انعقاد نطفه دنبال کنید.
زمانی که قاعدگی برای دومین بار به تعویق افتاد و پزشک، بارداری را تایید کرد، اندازه تقریبی جنین به یک اینچ (۵/ ۲ سانتی متر) رسیده است، دست ها، پاها، چشم ها و گوش ها شروع به ظاهر شدن کرده اند؛ وزن جنین کمتر از یک اونس (هر اونس برابر ۲۸ گرم) است. طبیعی است که تمام این فعالیت های درونی، منجر به پیدایش آثار جانبی شود که مخصوص دوران حاملگی است از جمله، عادت ماهانه متوقف شده و تا بعد از تولد کودک از سرگرفته نخواهد شد.
سینه ها تغییر می کنند
گرچه فیلم سازان [فاسد] هالیوود، این موضوع را قبول ندارند اما سینه های یک زن وظیفه ای غیر از جاذبه جنسی دارند. این موضوع بویژه در دوران حاملگی بیشتر آشکار می شود. این «ممه»ها بخاطر تولید شیر برای کودک، خلق شده اند. دستگاهی که به مجرد انعقاد نطفه به کار می افتد و باعث می شود که سینه ها بزرگ تر، سفت تر و حساس تر شوند. در اوایل حاملگی در اطراف نوک سینه ها احساس سوزش و «سوزن سوزنی» می شود که به طرف خارج گسترش می یابد.
«هاله»، قسمت صورتی رنگ اطراف نوک سینه، تیره تر می شود. دانه های ریزی ظاهر می شوند که قسمتی از غده های مولّد شیر هستند. حدود چهار ماهگی ممکن است از سینه ها مقدار کمی مایع تراوش شود. بعدا ممکن است این ترشح آنقدر باشد که لزوم گذاشتن یک تکه گاز استریل روی نوک سینه و در زیر سینه بند احساس شود. خشک شده این مایع را برای جلوگیری از خارش، سوزش و تحریک سرسینه ها حتما با آب گرم و صابون بشویید. این مایع کولوستروم(۶) یا «آغوز» نام دارد و پیش درآمد تولید شیر در مراحل بعدی است.
رگ های پستان ها به گونه ای قابل توجه، برجسته می شوند چرا که آنها برای رساندن خون بیشتر به پستان ها بسیار فعال تر شده اند.
تهوع
در فیلم ها و داستان ها وقتی زنی از خواب بیدار می شود، دستش را روی شکمش قرار می دهد و چنان به نظر می رسد که حال تهوع دارد بدان منظور است که نشان دهد حامله شده است. به هر حال آنچه به آن «ناخوشی بامدادی» می گویند، عارضه ای نیست که همه بدان دچار شوند.
بسیاری از زنان باردار، هرگز دچار تهوع نمی شوند. بقیه می گویند تنها چند بار در هفته، آن هم صبح ها و برای مدت کوتاهی، این حالت به آنها دست می دهد. این امر در آنهایی که تحریک پذیرند یا دستگاه گوارش شان حساس است شدیدتر می باشد؛ و وقت آن هم همیشه صبح ها نیست. معمولاً این یک حالت زودگذر است که تا ماه چهارم از بین می رود.
اگر تهوع زیاد باعث ناراحتی تان می شود، قبل از آنکه از رختخواب بیرون بیایید سه چهار عدد بیسکویت با نصف لیوان شیر میل کنید. پس از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه به آرامی بلند شوید. قادرید پس از حدود نیم ساعت صبحانه تان را صرف کنید.



تا زمانی که دچار این حالت هستید غذا را کم، ساده و در چندین دفعه میل کنید. توجه داشته باشید که غذاهای سرخ کرده و چرب و همچنین کلم، گل کلم و اسفناج منقلب کننده هستند.
بسیاری از زنان باردار راه تسکین تهوع را تنها در دراز کشیدن می دانند و بعضی دیگر با کمال تعجب دریافته اند که اگر این کار را بلافاصله پس از صرف غذا و به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه انجام دهند اصلاً این عارضه برایشان پیش نمی آید.
راجع به این موضوع زیاد ناراحت نباشید چرا که دلهره، آن را تشدید می کند. اگر حالتان به طرزی غیر عادی بد شد به پزشک بگویید. او ممکن است برایتان داروی ضدتهوع تجویز کند. معمولاً تا دریابید چه دوا و درمانی از همه بهتراست، این ناراحتی دیگر به سراغتان نمی آید؛ اما گاهی هم در اواخر دوران بارداری، یعنی هنگامی که کودک به معده فشار می آورد، برمی گردد.
ادرار مکرر
گاهی پیش می آید که در ماه سوم حاملگی، بعضی از خانم های باردار جرات نمی کنند جایی بروند که زیاد از دستشویی فاصله داشته باشد. آنها دائما حس می کنند که احتیاج به ادرار کردن دارند. این حالت کاملاً طبیعی است. از وقتی رحم یا اندامی که خانه جنین است، شروع به رشد می کند، روی مثانه فشار می آورد و حالتی به زن دست می دهد که گویی مثانه اش پر است و در نتیجه احساس می کند که احتیاج به ادرار کردن دارد. این حالت در اوایل حاملگی هم پیش می آید که گذراست. به هر حال در هفته های آخر بارداری هنگامی که جنین در قسمت های پایین شکم قرار گرفته، رحم باز به مثانه فشار می آورد و میل به تخلیه آن، دوباره احساس می شود.
این وضعیت بخصوص برای خانم های شاغل، آزاردهنده است. حتما باید آن را با پزشک در میان گذاشت.
از آنجایی که مایعات برای رشد کودک بسیار مهم هستند و زن باردار باید حداقل روزی دو لیتر از آنها بنوشد ولی باید قبل از رفتن به رختخواب از نوشیدن خودداری کرد وگرنه لزوم ادرار کردن مزاحم خواب خواهد شد.
بزرگ شدن دور کمر
با آغاز ماه چهارم بارداری، وزن جنین به حدود ۲۸ گرم و قد آن به بیش از ۵/ ۷ سانتی متر رسیده است و در مایعی، درون رحم غوطه ور است. دیواره این عضو قابل ارتجاع، برای نگاه داشتن بار اضافی خود، ضخامت بیشتری می یابد و در نتیجه، شکم بزرگ می شود. این بزرگ شدن مستلزم آن است که پوست شکم، کش بیاید؛ در این هنگام ممکن است خط های افقی صورتی رنگی روی شکم ظاهر شوند. مالیدن کرم مرطوب کننده یا چرب کردن این قسمت، کار درستی است اما تجربه نشان داده است که این عمل، خط ها را واقعا از بین نمی برد. ممکن است تحمل این خط ها برای شما آسان نباشد. مطمئن ترین راه برای کاهش این خط ها، کنترل دقیق وزن و جلوگیری از چاق شدن بی مورد است. از دستورات پزشک خود پیروی کنید و برای کنترل وزن و راهنمایی بیشتر، به جدول کالری آخر کتاب مراجعه نمایید.



رشد رحم در ماه های مختلف حاملگی
یک موجود زنده
تقریبا در نیمه دوران بارداری، هنگامی که با آرامش خیال خوابیده اید، در شکم خود یک حرکت خفیف و ملایم را احساس می کنید. ممکن است این احساس تا چند روز دیگر تکرار نشود. پس از آن این حرکت واضح تر خواهد شد؛ هر روز نیرومندتر و مشخص تر از پیش. گاهی قادرید جلوی آینه ای بایستید و حرکت کودک را که در مقابل دیواره شکم انجام می شود، تماشا کنید. شاید دوست حامله ای را دیده اید که راحت لم داده و دارد چای می نوشد، ناگهان بلند می شود می نشیند، دستش را روی شکمش می گذارد و می گوید: «باور کن یا زانوش بود به شکمم زد یا آرنجش».
علم، به این امر واقف شده که جنین از ابتدای تشکیل خود دارای حرکت است؛ اما این حرکت آنقدر نارساست که نمی توان آن را حس کرد. بعضی از زنان، این جنبش های اولیه را که «اولین حرکات قابل تشخیص» نامیده می شود اصلاً حس نمی کنند. به زودی این حرکات، چنان واضح می شوند که آن را به هیچ چیز نمی توان تعبیر کرد جز تکان خوردن جنین؛ این کودک است که دست ها و پاهایش را دراز یا خم می کند و سرش را از طرفی به طرف دیگر می چرخاند. اما به یاد داشته باشید که کودک درون شکم دائما تکان نمی خورد. اغلب، زنانی که در شکم شان حرکت این موجود زنده را احساس می کنند با نگرانی منتظرند که این کار بلافاصله تکرار شود و با عدم تکرار این جنبش، دچار این هراس می شوند که نکند کودک مرده باشد. برای جنین بسیار عادی است که به مدت یک یا دو روز به شدت لگد بزند و سپس در حالتی آسوده و بدون مقاومت برای چندین روز آرام بگیرد. بدون توجه به تعداد کودکانی که یک زن ممکن است به دنیا آورده باشد، «احساس زندگی» لحظه ای هیجان انگیز و فراموش نشدنی است. شاید تعجب کنید که در چنان فضای محدودی که برای کودک مهیا شده او چقدر تکان می خورد؛ اینجاست که نباید به حرف کسانی گوش دهید که می گویند جنبیدن زیاد کودک، نشانه پسر بودن اوست.

نظرات کاربران درباره کتاب ۹ ماه انتظار شیرین