فیدیبو نماینده قانونی نشر قطره و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب فرزند پروری

کتاب فرزند پروری

نسخه الکترونیک کتاب فرزند پروری به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با کد تخفیف fdb40 این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۲,۵۸۰ تومان دریافت کنید!

درباره کتاب فرزند پروری

تربیت و بزرگ کردن فرزند می‌تواند کاری بسیار لذت‌بخش و پاداش‌دهنده باشد. داشتن یک فرزند شاد، سرحال و با رفتارهای مطلوب اجتماعی می‌تواند خیلی شیرین و رضایت‌بخش باشد. اما چگونه است که برخی از والدین، از نقش والدی خود تا این‌حد خسته و فرسوده شده‌اند؟ پس از تولد فرزندشان دچار اضطراب، افسردگی و عصبانیت می‌شوند و از تولد فرزندشان و اصلاً از ازدواج خود نیز اظهار ندامت و پشیمانی می‌کنند. احساس ناکامی و بی‌کفایتی وجود آن‌ها را دربر می‌گیرد و از خود می‌پرسند: اشتباه از کیست؟ از چیست؟ کجای کار اشکال داشته است؟ به نظر می‌رسد عوامل زیادی در ایجاد و تداوم مشکلات رفتاری کودکان دخیل‌اند، عواملی چون سرشت کودک، محیط خانواده و جامعه. ولی آن‌چه در این کتاب می‌گنجد و قصد بر آن است که به والدین و خانواده‌ها کمک کند تا راه پرفراز و نشیب پرورش فرزند خود را به راحتی و با آرامش و تسلط بیش‌تری طی کنند، تغییراتی است که ما می‌توانیم در محیط خانواده‌ی خود ایجاد کنیم و روش‌ها و الگوهای فرزندپروری خود را به‌گونه‌ای عوض کنیم که هم خود احساس رضایت و کفایت بیش‌تری داشته باشیم و هم فرزندان ما با احساس شادی و لذت به حد نهایی رشد و خودشکوفایی برسند و در نهایت، فرصتی برای فرزندان‌مان فراهم شود تا بتوانند از تمام استعدادها و توانمندی‌های بالقوه‌ی خود استفاده کنند، با ضعف‌ها و ناتوانی‌های خود به مقابله برخیزند و یا آن‌ها را بپذیرند. به امید آن روز.

ادامه...
  • ناشر نشر قطره
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.56 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۰۴ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب فرزند پروری

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

یادداشت ناشر

هنگامی جامعه ای سالم و متعادل خواهیم داشت که افراد آن جامعه، از سلامت روان برخوردار و در عرصه های اجتماعی فعال باشند. انکار کردن نابه سامانی های روانی افراد جامعه درست نیست. برای اصلاح، نخست باید درد و بیماری را شناخت. در این صورت، درمان سهل تر خواهد بود.
در گذشته های دور، اندیشمندان و ادیبان، کتاب های پند و اندرز می نوشتند تا به مردم آگاهی های لازم را برای رسیدن به تعادل اخلاقی و روانی ارایه دهند. اما امروزه این پندنامه های ارزشمند به تنهایی کافی نیستند.
زندگی در عصر ما، آگاهی ها و مهارت های ظریف تری را می طلبد که با مطالعه و تجربه به دست می آیند. دسترسی به اطلاعات درست و کسب مهارت های لازم برای زندگی، در پیشگیری از آسیب های روانی سهم عمده ای دارد. هر چند علاوه بر اطلاعات درست، یافتن راهکارهای صحیح نیز ضروری است.
تاکنون در ایران برای حل مسائل و مشکلات فردی و خانوادگی کتاب های ارزشمندی در حوزه ی روان پزشکی و روان شناسی، ترجمه و منتشر شده است، که بیش تر آن ها راه حل هایی متناسب با فرهنگ های غیرایرانی ارایه داده اند. لذا صِرفِ ترجمه ی حتی علمی ترین متون روان شناختی غرب نمی تواند راهگشای مشکلات جامعه ی ما باشد و ما باید دریافت های خود را از دانش غرب با شرایط فرهنگی و میراث معنوی خود سازگار کنیم تا کلام مان آشنا و راهکارهای درمانی مان موثر باشد.
نشر قطره بر آن شده است تا با همکاری روان پزشکان و روان شناسان برجسته ی ایرانی مجموعه کتاب هایی را با عنوان «روان و زندگی» منتشر کند. مولفان این مجموعه با دانش نظری و تجربه های بالینی و درمانی مفید، موضوع هایی را برای تالیف انتخاب کرده اند که در آن مهارت و تجربه ی ویژه ای دارند.
این مجموعه به صورت پرسش و پاسخ و به زبانی ساده تنظیم شده است تا خوانندگان بتوانند با مسائل روان شناسی آشنا شوند و آگاهانه با مشکلات روانی برخورد کنند و نیز بدانند که به هنگام بروز مشکل، چگونه می توانند راهنمایی های لازم را از مشاوران دریافت کنند.
نشر قطره بر خود لازم می داند از روان پزشکان، روان شناسان و استادان محترمی که در این مجموعه ما را یاری کرده اند سپاسگزاری کند.

مقدمه ی مولف

تربیت و بزرگ کردن فرزند می تواند کاری بسیار لذت بخش و پاداش دهنده باشد. داشتن یک فرزند شاد، سرحال و با رفتارهای مطلوب اجتماعی می تواند خیلی شیرین و رضایت بخش باشد. اما چگونه است که برخی از والدین، از نقش والدی خود تا این حد خسته و فرسوده شده اند؟ پس از تولد فرزندشان دچار اضطراب، افسردگی و عصبانیت می شوند و از تولد فرزندشان و اصلاً از ازدواج خود نیز اظهار ندامت و پشیمانی می کنند. احساس ناکامی و بی کفایتی وجود آن ها را دربر می گیرد و از خود می پرسند: اشتباه از کیست؟ از چیست؟ کجای کار اشکال داشته است؟
به نظر می رسد عوامل زیادی در ایجاد و تداوم مشکلات رفتاری کودکان دخیل اند، عواملی چون سرشت کودک، محیط خانواده و جامعه. ولی آن چه در این کتاب می گنجد و قصد بر آن است که به والدین و خانواده ها کمک کند تا راه پرفراز و نشیب پرورش فرزند خود را به راحتی و با آرامش و تسلط بیش تری طی کنند، تغییراتی است که ما می توانیم در محیط خانواده ی خود ایجاد کنیم و روش ها و الگوهای فرزندپروری خود را به گونه ای عوض کنیم که هم خود احساس رضایت و کفایت بیش تری داشته باشیم و هم فرزندان ما با احساس شادی و لذت به حد نهایی رشد و خودشکوفایی برسند و در نهایت، فرصتی برای فرزندان مان فراهم شود تا بتوانند از تمام استعدادها و توانمندی های بالقوه ی خود استفاده کنند، با ضعف ها و ناتوانی های خود به مقابله برخیزند و یا آن ها را بپذیرند. به امید آن روز.

دکتر فریبا عربگل

چه ویژگی هایی را می توانید در کودک خود عوض کنید؟

اندکی فکر کنید.
برای این که بدانید چه ویژگی هایی را می توانید در رفتار کودک خود تغییر دهید اول باید بدانید چه عواملی در به وجود آمدن رفتارهای خاص در کودک شما نقش دارند.
وقتی که سوال بالا در جلسات درمانی از والدین پرسیده می شود، آن ها پاسخ های جالبی می دهند:
پدرش عصبانی و پرخاشگر است و پسرم آیینه ی رفتار پدرش است.
کتک زدن بچه وضعیت را بدتر می کند.
دعوای والدین بسیار تاثیرگذار است.
از مهد کودک حرف های زشتی یاد می گیرد.
محیط مدرسه خیلی تاثیر دارد.
گاه تلویزیون و فیلم ها جنبه ی بدآموزی دارند.
به عقیده ی من، هیچ یک از این ها تاثیر ندارند؛ زیرا، یکی از پسرانم خیلی آرام و حرف شنوست و من اصلاً با این بچه مشکل ندارم، ولی فرزند دیگرم زلزله است، به حدی که مرا درمانده کرده است و...
بله دلایل بسیاری مطرحند و همه ی پاسخ های بالا، درستند. اما اجازه بدهید برای درک بهتر این که چه عواملی تعیین کننده ی نوع رفتار بچه هاست، آن ها را منظم و دسته بندی کنیم.

چرا کودکان با هم متفاوتند؟

آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که چرا کودک شما پرخاشگر است، ناسزا می گوید، لجباز است، شلوغ و پرتحرک است، مضطرب است، به شما وابسته است، دروغ می گوید، بدون اجازه از کیف شما پول برمی دارد، دستورات شما را به راحتی اطاعت نمی کند، بد غذاست و هر غذایی را نمی خورد، کم خواب است و خیلی چیزهای دیگر؟
حال بیایید به این فکر کنیم که چرا بعضی از کودکان راحت و آرام هستند، از والدین خود حرف شنوی دارند و دستورات آنان را اجرا می کنند، سر حال و با انرژی هستند، خوب غذا می خورند و خوب می خوابند، با دیگران به راحتی ارتباط برقرار می کنند، خجالتی یا گستاخ نیستند و خلاصه بچه هایی هستند دوست داشتنی، جذاب و شیرین که همه دوست شان دارند و از آن ها تعریف و به آن ها توجه می کنند و... پس از مدتی چه می شود؟ بله این بچه های خوب، خوب تر می شوند. رفتارهای مثبت و اجتماعی آن ها بیش تر می شود، مودب تر می شوند و بهتر است بگوییم پدر و مادر این بچه ها چه خوش شانس و خوشبخت اند، چه قدر آن ها از زندگی لذت می برند و چه قدر به خود می بالند.
گفتم خوش شانس، می دانید چرا؟ زیرا چیزهایی هستند که از قدرت اراده ی شما خارج اند و از شما کاری برنمی آید و یکی از آن موارد، ذات و سرشت کودک است. این چیزی است که شما باید آن را بپذیرید گرچه آرزوی شما نبوده است. شما بچه ای شیرین زبان، حرف شنو، معاشرتی و خوش اخلاق می خواستید. این ایده آل ذهنی شما بود، ولی حالا بچه ای کم حرف، خجالتی، گوشه گیر و کمی نق نقو دارید.
شما یک دختر زیبا، قدبلند و سپیدرو با موهای طلایی می خواستید، ولی کودک شما پسری سبزه با بینی پهن و قدی کوتاه است... همیشه که ما به آرزوهای مان نمی رسیم!
پس بچه های ما خصوصیات و ویژگی هایی با خود می آورند که ما خیلی نمی توانیم تغییرشان دهیم، ولی می توانیم آن ها را تعدیل کنیم. به این مثال توجه کنید: کودک شما از لحاظ سرشتی و مزاجی، کودکی گوشه گیر، کم حرف، حساس، اندکی ترسو و مضطرب است و شما هم مادری کنترل کننده، وسواسی و مضطرب هستید و چتر حمایتی خود را آن قدر باز می کنید و می گسترانید که مانع از تابیدن کوچک ترین شعاع عوامل بیرونی به او می شوید. بنابراین، همه جا در کنار او هستید، به جای او حرف می زنید، به جای او تصمیم می گیرید، نمی گذارید کوچک ترین خطری بکند و از طرفی معترض هم هستید که چرا خداوند به شما کودکی شجاع، نترس و معاشرتی نداده است. خب مسلم است که خود شما باعث تشدید صفات سرشتی کودک تان شده اید. عکس این قضیه نیز ممکن است. همان کودک ترسو، مضطرب، خجالتی، کم حرف و گوشه گیر را در نظر بگیرید که خوش شانسی می آورد و در محیطی قرار می گیرد که مادر او را همان گونه که هست می پذیرد، عشق بدون قید و شرط خود را نصیبش می کند، کوچک ترین موفقیت ها و تلاش های او را می بیند و ارج می نهد، به او قدرت انتخاب و تصمیم گیری می دهد، در شکست ها حمایتش می کند و اجازه می دهد که او طعم شیرین موفقیت را بچشد و.... والدین توانمندی هستند که توانسته اند صفات سرشتی کودک خود را اندکی تعدیل کنند، گرچه نتوانسته اند او را تبدیل به فردی معاشرتی، خوش مشرب و اجتماعی بکنند، ولی در این میان، نه خود را مقصر می دانند و نه کودک خویش را. هم خود لذت می برند و هم باعث شادی و رضایت فرزند خود می شوند.
پس، به طور خلاصه باید گفت که برخی عوامل از قبیل سرشت، ذات و ژن کودک را نمی توانید تغییر دهید، اما در مقابل، خصوصیات و ویژگی هایی وجود دارند که شما توان تغییر دادن آن ها را دارید.

علل مشکلات رفتاری کودکان چیست؟

می توانیم علل مشکلات رفتاری کودکان را به سه دسته تقسیم کنیم:
۱. سرشت و ژن: این عاملی است که قادر به تغییر دادن آن نیستیم؛ چیزی که کودک با آن متولد می شود، مثل رنگ چشم و رنگ مو. بعضی از بچه ها پرتحرک، ناآرام، فضول، کنجکاو، پرحرف و... ولی بعضی از بچه ها آرام، منطقی و حرف شنو هستند. بعضی از بچه ها معاشرتی و اجتماعی، ولی بعضی دیگر خجالتی، گوشه گیر و کم حرف هستند. حتی گاه در یک خانواده، بچه ها گرچه در یک محیط بزرگ شده اند، با هم متفاوتند.
در نظر بگیرید که شما کودکی شلوغ، نا آرام، پرتحرک و با رفتارهای بدون فکر و ناگهانی دارید. او لحظه ای آرام و قرار ندارد، وول می خورد، کارهای خطرناک می کند، به حرف شما توجهی ندارد، کارهایش را نیمه تمام رها می کند و سراغ کار بعدی می رود و شلخته و بی نظم است. این کودک ممکن است به بیماری بیش فعالی / کم توجهی مبتلا باشد. در این مورد به درمان و مداخله ی روان پزشک نیاز است. رفتارهایی در این کودک هست که فقط با دارو بهتر می شود و به روش تربیتی شما بستگی ندارد. ولی رفتارهایی نیز در این کودک دیده می شود که در محیط نامناسب تشدید می شود. مثلاً، این بچه ها مستعد یادگیری رفتارهای منفی و پرخاشگرانه اند. پس، اگر شما عصبانی و پرخاشگر باشید، او را تنبیه بدنی کنید، کتک بزنید و ناسزا بگویید، کودک شما هم پرخاشگر، مضطرب و افسرده خواهد شد. اگر شما دروغ بگویید، احتمال این که او نیز دروغگویی را یاد بگیرد، افزایش می یابد.
پس می بینید که سرشت و محیط در تعامل با یک دیگرند. شما می توانید کودک گوشه گیر خود را گوشه گیرتر و منزوی تر و یا او را کمی اجتماعی تر کنید؛ کودک وابسته ی خود را وابسته تر و یا او را کمی مستقل تر کنید و می توانید کودک ترسو و مضطرب خود را ترسوتر کنید و یا به او اعتماد به نفس ببخشید.
پس بچه ها وقتی به دنیا می آیند ویژگی هایی را با خود می آورند و اگر در محیطی مناسب قرار گیرند، صفات ذاتی و سرشتی آن ها اندکی تعدیل می شود. اما در سرشت و ذات کودک تغییرات کلی نمی توان داد. شما نباید خود را به خاطر تغییراتی که نمی توانید انجام دهید سرزنش کنید، ولی برای تغییراتی که می توانید انجام دهید باید خود را قوی تر و توانمندتر کنید.
۲. محیط خانواده: فرق است بین کودکی که در خانواده ای آرام و قانونمند زندگی می کند، والدینش به او عشق می ورزند، با توجه به نیازهای او توانایی هایش را تقویت می کنند و از تنبیه فیزیکی و اذیت و آزار کلامی او می پرهیزند با کودکی که در محیطی زندگی می کند که استرس های ناگهانی و گوناگون، خانواده را دچار آشوب و بحران کرده است، والدین با هم جنگ و دعوا دارند، فرزند خود را کتک می زنند، به نیازهای او بی توجه هستند و...
محیط خانواده می تواند صفات سرشتی نامطلوب کودک را تعدیل یا تشدید کند. ما می توانیم با تغییراتی که در روش ها و الگوهای تربیتی خود می دهیم، باعث شویم تا رفتارهای اجتماعی و مناسب کودک بیش تر شود یا رفتارهای غیراجتماعی و منفی او کاهش یابد. در بخش بعدی به تفصیل در مورد تاثیر محیط خانواده بر مشکلات رفتاری کودکان بحث خواهد شد.
۳. جامعه: حتما برای تان اتفاق افتاده است که گاه نگران تاثیر منفی فیلم های جنایی و پلیسی تلویزیون بر کودک خود باشید یا از این که کودک شما با شخصیت های خشن کارتونی و رایانه ای همانندسازی می کند و از دوست ناباب خود الگو برمی دارد، واهمه دارید. در نتیجه، تصمیم می گیرید او را از تمام این ارتباطات منع کنید.
حتما در مواقعی، تصمیم گرفته اید مدرسه ی کودک خود را تغییر دهید تا از تاثیرات سوء رفتار خشن و سخت گیرانه ی ناظم او پیشگیری کنید، یا محله ی خود را عوض کرده اید تا فرزند شما از فرهنگ حاکم بر آن محله تاثیر نگیرد. حتما از این که نوجوان شما تا پاسی از نیمه شب پای کامپیوتر چت می کند نگران شده اید و... تمام این مسائل، تاثیر جامعه و محیط پیرامون را بر رفتار کودک نشان می دهند. مسلما کودکان و نوجوانان از رسانه ها (تلویزیون، ماهواره، اینترنت، مجله، کتاب و...)، دوستان، محیط مدرسه، معلمان، شخصیت های هنری، ورزشی و... جامعه الگوبرداری می کنند و تحت تاثیر قرار می گیرند.
اگر کودکی علایم اضطراب و وسواس داشته باشد و در مدرسه ای درس بخواند که ناظم و معلمی بسیار سخت گیر و انعطاف ناپذیر و دانش آموزانی قلدر و زورگو داشته باشد، مطمئنا صفات سرشتی این کودک تشدید می شود. یا اگر کودکی بیش فعال، معلمی کم حوصله، کج خلق و سخت گیر داشته باشد، علاقه ی او به درس و رفتن به مدرسه کاهش می یابد.
می توان تصور کرد که جامعه ی پیرامون ما چه تاثیرات عظیمی بر رفتار کودک می گذارد. قصد ناامید کردن شما را ندارم و به قول شاعر: «عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو». مسلما بسیاری از ما از شخصیت مثبت معلم خود الگوبرداری کرده ایم، در جامعه ی پیرامون ما کسانی بوده اند که ما را در مواقع بحرانی راهنمایی کرده اند، و یا ما را در شکل گیری شخصیت و رسیدن به هویتی مستقل یاری داده اند. پس جامعه ی مطلوب می تواند تاثیرات مثبتی بر رفتار کودک داشته باشد.
اکنون نمونه ای واقعی ذکر می شود تا به تاثیر محیط جامعه (در این جا خانه و مدرسه و معلم) بر رفتار کودک و تطابق بهتر او با استرس آگاه شوید:
«پس از تولد فرزند دومم، دختر هفت ساله ام، نیکی، دچار استرس و ناراحتی شد، به طوری که نگران از دست دادن توجه و علاقه ی ما بود. او به ما اعتراض می کرد که شما همه ی وقت خود را صرف توجه به فرزند دوم کرده اید و دیگر مرا مثل قبل دوست ندارید.
ناامید شده بودم و نمی دانستم که چه کنم. پس، موضوع را با معلم او مطرح کردم. مدرسه تصمیم گرفت به ما و نیکی کمک کند.
اولیای مدرسه به مناسبت تولد خواهر نیکی جشنی ترتیب دادند. در آن جشن، نیکی ملکه ای شده بود که با پیراهن توری سپید روی صندلی زیبایی نشسته بود. خواهر کوچکش را نیز در آغوش گرفته بود. دانش آموزان کلاس یک به یک با هدیه ای نزد نیکی می رفتند و تولد خواهرش را به وی تبریک می گفتند. نمایش احساس غرور نیکی در آن جشن بسیار دیدنی بود. نیکی از این که تولد خواهر کوچکش را به او تبریک می گفتند و خواهش می کردند تا او اجازه دهد که خواهرش را ناز کنند، به خود می بالید.»
در ادامه مجددا به موضوع خانواده در این زمینه می پردازیم.

تقدیم به مادرم که در سخت ترین لحظات زندگی با مهربانی بی نظیرش سرم را بردامنش گرفت.

نظرات کاربران درباره کتاب فرزند پروری