فیدیبو نماینده قانونی سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب برنامه‌ريزی توسعه گردشگری

کتاب برنامه‌ريزی توسعه گردشگری
رويکرد راهبردی

نسخه الکترونیک کتاب برنامه‌ريزی توسعه گردشگری به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب برنامه‌ريزی توسعه گردشگری

کتاب پیش رو موضوع توسعه گردشگری را با محوریت و رویکردبرنامه‌ریزی راهبردی تبیین نموده است. این کتاب مشتمل بر سه بخش به شرح زیر است: *بخش اول کتاب از دو فصل تشکیل شده است. فصل اول شامل؛ روندهای گردشگری، اهمیت و ضرورت برنامه‌ریزی توسعه، اجزاء تشکیل دهنده نظام برنامه‌ریزی و ماهیت محصول گردشگری می‌باشد و تلاش شده است تا مفاهیم مذکور در صنعت گردشگری و هتلداری تبیین و تعریف گردد. در فصل دوم نظریه‌های مربوط به برنامه‌ریزی توسعه، الگوواره‌ها و مکاتب آن مورد بررسی قرار گرفته است و تقسیم‌بندی‌های هر یک به تفصیل ارایه شده است. همچنین در خلال آن برای هر یک مثالی عینی ذکر گردیده است. در انتهای این بخش جایگاه برنامه‌ریزی راهبردی در میان انواع برنامه‌ریزی مشخص شده است. *در بخش دوم، برنامه‌ریزی راهبردی و فرآیند‌های تدوین راهبردها در فصول سه و چهار شرح داده شده است. اجزای هر یک به تفصیل مورد بحث قرار گرفته و برای آن گامهای مشخصی تعیین شده است. *به منظور جلوگیری از ایجاد هر گونه خلل در انسجام کتاب، مباحث تاریخی و سیر تحول برنامه‌ریزی به همراه نمونه موردی به آخر کتاب و به عنوان پیوست ارایه گردیده است. پیوست اول برنامه‌های توسعه گردشگری را در متن برنامه‌های عمرانی و توسعه کشور دنبال می‌نماید و پیوست دوم برای نمونه برنامه‌ریزی راهبردی توسعه گردشگری استان اصفهان را ارایه نموده است. در نهایت برای نمونه دو نوع شرح خدمات برای طرح های مطالعاتی راهبردی ارایه شده است.

ادامه...
  • ناشر سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی
  • تاریخ نشر
  • زبانفارسی
  • حجم فایل 9.5 مگابایت
  • تعداد صفحات ۲۹۰ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب برنامه‌ريزی توسعه گردشگری

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



پیشگفتار

توسعه گردشگری فرآیندی پیچیده و متاثر از عوامل متعددی همچون، جهانی و منطقه ای شدن(۱)، برتری مدیریت و نیروهای بازار جهان و نهادهای بین المللی بر دولتها، تکیه بر سرمایه های اجتماعی، رقابت تمام عیار در بازارهای هدف گردشگری، تکیه اقتصاد این حوزه بر پایه دانش و اطلاعات، رقابت پرشتاب، محیط پرتلاطم، کوتاه شدن چرخه عمر محصولات و خدمات، ارایه محصولات و خدمات جدید، بهره وری بالا و عوامل بسیار دیگری است. بنابراین نگاه به توسعه می بایست نگرشی مبتنی بر برنامه ریزی غیر خطی چند عامله/ متغیره باشد. چرا که هر گونه ساده انگاری و عدم درک پیچیدگی های این موضوع، توسعه را محتوم به شکست خواهد نمود. موضوع هنگامی پیچیده تر می گردد که قصد تبیین و تشریح مفاهیم ذکر شده را در صنعتی نوپا، بین بخشی و به تعبیری فرابخشی-صنعت گردشگری- داشته باشیم. هر گونه بی برنامگی و عقب ماندگی از برنامه های توسعه، حاصلی جز مشکلات اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی و سست کردن جریان توسعه و پیشرفت مقاصد گردشگری را به همراه نخواهد داشت.
پویایی محیطی و تغییرات گسترده بر اکثر حوزه ها و صنایع تاثیرات شگرفی گذاشته است و گردشگری نیز از این قاعده مستثنی نبوده. به همین دلیل است که صنایع امروزی دائما خود را با رویدادهایی تغییر شکل یافته در درون و بیرون محیط کسب و کار می یابند و می بایست براساس آنها خود را تغییر دهند و با آن وفق یابند. مفهومی که آن را به نام " بقا " می شناسیم. بدین صورت حضور و عدم حضور یک کشور، مقصد، شهر و یا یک سازمان در فعالیتی مانند گردشگری و هتلداری نیازمند شیوه هایی است که در نهایت توسعه و پیشرفت را تضمین نماید و ضمن ایجاد شناختی صحیح از محیط پیرامونی، انعطاف قابل قبولی به فعالیتها و تصمیمات بدهد. همچنین این موضوع منجر به ساماندهی رابطه بین دو سطح فعالیتهای داخلی و خارجی – به خصوص برای یک کشور - خواهد شد.
برنامه ریزی برای توسعه (بخصوص برای سفر و گردشگری) از ظرافتهای عجیب و گاه پیچیده ای برخوردار است. آنچنان تار و پود گردشگری به اجتماع، فرهنگ، اقتصاد، سیاست و.... تنیده شده است که تغییر در هر یک از آنها می تواند اثر مستقیمی بر گردشگری داشته باشد. البته این موضوع تحقیق در این رابطه را مشکل می سازد.
شاید راه حل این نکته در تغییر نگرش نهفته باشد. به نظر می رسد بایستی نگاه ها از تفکر دو بعدی و به اصطلاح ماتریسی به نگرش شبکه ای و چند بعدی تغییر یابد. بخشی نگری آفت توسعه به شمار می رود، امری که هم اکنون گرفتار آن شده ایم.



شکل۱: تفکر شبکه ای

نظامهای برنامه ریزی توسعه گردشگری متاثر و بر اساس تغییرات شگرف دنیای امروز اشکال مختلفی به خود دیده است. هر چند به واسطه دنباله دار بودن و گسترش این موضوع در بستر زمان نمی توان تفکیک مناسبی بین این تغییرات قائل بود اما این تغییر نگرش ها را می توان به سه دسته کلان تقسیم بندی نمود. خردگرایی(۲) در برنامه ریزی، نگرش سیستمی(۳) و برنامه ریزی مشارکتی. نوشتار پیش رو متعلق به موج دوم برنامه ریزی، که آن را به نام مکتب سیستمی می شناسیم، است. یکی از روشهای نیل به اهداف توسعه مبتنی بر نگرشهای سیستمی، برنامه ریزی راهبردی است که اگر بدرستی تهیه و اجرا شود منافع متعددی- مانند بهره‎مندی از فواید اجتماعی ـ فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، تکنولوژیک، زیست‎محیطی و غیره - را برای مجریانش به همراه خواهد داشت.
در واقع در فرآیند برنامه‎ریزی توسعه گردشگری، می‎توان از شیوه‎های کل‎نگر برای دستیابی به منافع متعدد این بخش بهره برد و از طریق آن حدود و زمینه‎های مداخله دولت را در این صنعت تعیین نمود. بطوری که حدود، اختیارات و عملکرد - اثربخشی و کارایی- بخش خصوصی نیز در محدوده‎های غیرعقلایی به اسارت گرفتار نشود. بدین معنی که درست است که برنامه ریزی در ابتدا ماهیتی دولتی دارد اما می توان از طرق مختلفی بخش خصوصی را نیز در این زمینه ها فعال نمود.
پس از تدوین سیاستهای کلان گردشگری که مفهوم آن در مباحث سیاستگذاری جهانگردی مطرح می گردد، اکنون در مدیریت و برنامه ریزی توسعه، نیاز به اهداف و راهبردهایی است که منجر به خلق طرح های اجرایی مبتنی بر واقعیت شود.
با توجه به اینکه برنامه ریزی گردشگری در ابتدای مسیر حرکت خود می باشد، حوزه های مختلف فعالیت، تعاریف مفاهیم اساسی و ضروری توسعه و الزامات آن، هنوز شکل و انسجام لازم را نیافته است. لذا ضرورت دارد در ابتدای امر به چند نکته اساسی اشاره گردد:
۱. به منظور تفکیک حوزه های مختلف از یکدیگر، شکل زیر در سراسر نوشتار پیش رو ملاک عمل قرار خواهد گرفت. بدین وسیله حوزه های سیاستگذاری، برنامه ریزی و اجرا را از یکدیگر تفکیک می نماییم.



شکل۲: حوزه های مختلف توسعه

سیاستگذاری عمومی گردشگری مبتنی بر ایدئولوژی ها، ارزشها و هنجارها، آینده پژوهی و... نخستین مرحله و نقطه آغازین توسعه خواهد بود. این موضوع بایستی در مباحث و سرفصلهای خود – مانند دروسی همچون سیاستگذاری یا خط مشی گذاری عمومی جهانگردی- به تفصیل مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد. در سیاستگذاری، حکومتها و دولتها به توسعه یا عدم توسعه آری یا خیر می گویند. بدون شک اگر دولتی قصد و نیت توسعه بخش گردشگری را نداشته باشد، تحقق هر تصمیم و برنامه ای را ناممکن خواهد کرد.
۲. خردگرایی از ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ نقش پررنگی در برنامه ریزی داشته است. نگرش سیستمی از ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ بر اکثر برنامه های توسعه سایه می افکند و از ۱۹۸۰ تا کنون برنامه ریزی ها شکل و شمایل دموکراتیک یا مشارکتی به خود گرفته است. کتاب پیش رو متعلق به موج دوم برنامه ریزی توسعه گردشگری است. بر این اعتقاد استواریم که هیچ راه میان بُری برای طی کردن سریع مراحل توسعه وجود ندارد. توسعه زمان بر، قاعده مند، خِردگرا، فرآیندمحور، ادامه دار، دقیق و آزمون شده است.(۴) می توان در دست یابی به آن تسریع نمود اما از فرآیندش تخطی نمی توان کرد. بایستی زمینه های فکری و چارچوب های علمی آن تدوین و به بوته آزمون گذاشته شود تا دولتمردان و بخش اجرایی توان پذیرش الگوهای جدید توسعه را کسب نمایند. گذشته از این، هیچ یک از طریقه های برنامه ریزی از بین نمی رود بلکه کمرنگ تر می شود و بستر را برای روشهای برنامه ریزی جدیدتری باز می نمایند. به طور مثال، هنوز هم در بسیاری از نقاط جهان بخصوص در کشورهای جهان سوم طرح های جامع(۵) توسعه گردشگری تهیه می شود.(۶) در حال حاضر برنامه ریزی راهبردی بسیار مورد استقبال جوامع علمی گردشگری قرار گرفته و این روش طی سالیان متمادی به پختگی لازم رسیده است. هر چند که اجرای آن در کشورهایی همانند کشور ما با برخی مشکلات روبرو است اما تدوین پایه های علمی این موضوع در این بخش ضروری به نظر می رسد.
۳. برخی از مسائل کلان سیاسی، اقتصادی، اجتماعی – فرهنگی، نظریه ها و تئوری های صِرف را باید به صورت پیش فرض حل و اثبات شده تصور نمود و به منظور تدام بحث از برخی از آنها عبور نمود. بدین معنی که در تدوین کتاب، فرض بر این گذاشته شده است که نظام سیاسی، جامعه میزبان و گروههای ذی نفع و ذی نفوذ خواست و تمایل خود را برای توسعه گردشگری اظهار داشته و مخالفت صریحی با توسعه این بخش ندارند. در غیر این صورت ادامه مباحث توسعه و برنامه ریزی بی معنی خواهد بود. همچنین برخی از نظریه پردازان معتقد هستند که اساسا نیازی به برنامه ریزی بلند مدت نیست و ساز و کارهای اقتصاد و بازار آزاد، توان محیطی و اکولوژیک، منابع انسانی و فضای رقابت و کسب و کار، منابع موجود و.... در نهایت نظام و سامانه های مورد نیاز خود را ایجاد می نماید و توسعه گردشگری از تقابل این پدیده ها ایجاد خواهد گردید. اگر معتقد به این امر باشیم دیگر نیازی به مطالعه، بررسی و یادگیری برنامه ریزی نخواهیم داشت.
۴. پیش فرض دیگری که بر این نوشتار حاکم است این است که خوانندگان گرامی با مفاهیمی مانند ادبیات حاکم بر مدیریت و برنامه ریزی جهانگردی، شناخت صنعت جهانگردی، فن آوری اطلاعات، کنترل کیفیت، حسابداری مدیریت و... از قبل آشنایی اولیه داشته باشند. این امر بخصوص در فصول پایانی نِمود بیشتری داشته و مبنا بر این امر استوار شده است که از توضیحات اضافی در متن خودداری گردد و تنها برای مطالعه بیشتر منابع مشخصی ارایه شود.
کتاب پیش رو موضوع توسعه گردشگری را با محوریت و رویکرد(۷) برنامه ریزی راهبردی تبیین نموده است. این کتاب مشتمل بر سه بخش به شرح زیر است:

*بخش اول کتاب از دو فصل تشکیل شده است. فصل اول شامل؛ روندهای گردشگری، اهمیت و ضرورت برنامه ریزی توسعه، اجزاء تشکیل دهنده نظام برنامه ریزی و ماهیت محصول گردشگری می باشد و تلاش شده است تا مفاهیم مذکور در صنعت گردشگری و هتلداری تبیین و تعریف گردد. در فصل دوم نظریه های مربوط به برنامه ریزی توسعه، الگوواره ها و مکاتب آن مورد بررسی قرار گرفته است و تقسیم بندی های هر یک به تفصیل ارایه شده است. همچنین در خلال آن برای هر یک مثالی عینی ذکر گردیده است. در انتهای این بخش جایگاه برنامه ریزی راهبردی در میان انواع برنامه ریزی مشخص شده است.
*در بخش دوم، برنامه ریزی راهبردی و فرآیند های تدوین راهبردها در فصول سه و چهار شرح داده شده است. اجزای هر یک به تفصیل مورد بحث قرار گرفته و برای آن گامهای مشخصی تعیین شده است.
*به منظور جلوگیری از ایجاد هر گونه خلل در انسجام کتاب، مباحث تاریخی و سیر تحول برنامه ریزی به همراه نمونه موردی به آخر کتاب و به عنوان پیوست ارایه گردیده است. پیوست اول برنامه های توسعه گردشگری را در متن برنامه های عمرانی و توسعه کشور دنبال می نماید و پیوست دوم برای نمونه برنامه ریزی راهبردی توسعه گردشگری استان اصفهان را ارایه نموده است. در نهایت برای نمونه دو نوع شرح خدمات برای طرح های مطالعاتی راهبردی ارایه شده است.

نخستین سخن چون گشایش کنیم
جهان آفرین را ستایش کنیم

فردوسی

بخش نخست: برنامه ریزی توسعه: تعاریف و نظریه ها

فصل اول: برنامه ریزی توسعه: مفاهیم و ابعاد
فصل دوم: نظریه ها



فصل اول: مفاهیم و ابعاد

مقدمه
کشورهایی که قصد دارند تا از یکی از "پیش رانهای توسعه"(۸) (الوانی و دیگران، ۱۳۸۹) استفاده و بهره کامل ببرند و یا قصد تثبیت موقعیت خود در گردشگری بین المللی را دارند، به اجبار دست به دامان شبکه ای پیچیده از برنامه ریزی توسعه گردشگری می شوند. مفهومی پیچیده، چالش برانگیز و بسیار مهم برای حیات و بقا.
بعد از انقلاب صنعتی و ظهور پدیده ای به نام " گردشگری انبوه(۹)"، بحرانهای متعددی در مدیریت مقاصد گردشگرپذیر ایجاد شد که در حقیقت تفکر برنامه ریزی توسعه، واکنشی به بحرانهای خلق شده و پیش رو بود.(۱۰) هر چند هدف نخستین برنامه ریزی توسعه، نوسازی و جبران عقب ماندگی کشورها بود (پیترز(۱۱)،۲۰۱۰،۱) اما این موضوع به فراخور کشورهای مختلف متفاوت است؛ به عنوان مثال کشورهای با نظام کمونیستی نسبت به کشورهای سرمایه داری هدفهای متفاوتی را از برنامه ریزی گردشگری دنبال می نمایند. بایستی اذعان نمود که برنامه ریزی گردشگری جزئی از پیکره برنامه ریزی کلان کشورها است و نمی توان آن را خارج از بطن نظامهای سیاسی، اجتماعی – فرهنگی و.... در نظر گرفت. به هر حال، با کسب تجربه های گرانبها در قرون گذشته و توسعه علم و نظریه های برنامه ریزی گردشگری در قرن بیست ام و بیست و یکم و با توجه به افزایش تغییر و تحولات در دنیا که جزء جدایی ناپذیر از محیط گردشگری است، این موضوع صنعت گردشگری و هتلداری را ناگزیر ساخته است تا دائما محیطهای داخلی و خارجی و روندهای آن را زیر نظر داشته و بدین ترتیب بتوانند در زمان مناسب و بر حسب ضرورت خود را با تغییرات وفق دهند. بنابراین مقاصد گردشگری (اعم از کشور، استان، شهر، روستا یا یک جاذبه) بایستی به منظور روشن ساختن مسیر حرکت آینده، خلق جایگاه مناسب، کسب سهم بیشتر از بازارهای گردشگرفرست و بسیاری دیگر به شیوه های زیرکانه ای، این مهم را به انجام برسانند و خود را با آن سازگار نمایند.
گردشگری امروز بیش از گذشته نیازمند برنامه ریزی و تعاملی کارآ با محیط پیرامون خود است و آن دسته از صنایع و بخش های تشکیل دهنده صنعت گردشگری و هتلداری می توانند به آینده خود در جذب گردشگران امیدوار باشند که بتوانند بخوبی از این فرصتهای نوظهور بهره گرفته و از تهدیدهای بوجود آمده ناشی از آن پرهیز نمایند و یا با تقویت نقاط قوت داخلی از طریق اجرای طرح ها و برنامه های مبتنی بر واقعیتهای بیرونی سعی در حفظ و ارتقاء جایگاه خود داشته باشند.
تغییرات ذکر شده، امروزه به حدی زیاد شده که به گفته یکی از صاحبنظران مدیریت، رابرت واترمن(۱۲) «در محیط تجارت کنونی» بیش از هر دوره ای، تنها چیزی که ثابت و پایدار مانده است همان پدیده تغییر است(دیوید(۱۳)،۳۰:۱۳۸۴). این موضوع بواسطه تاثیرپذیری زیادی که گردشگری از محیط پیرامون خود دارد، نیازمند تامل و تعمق بیشتری است. در این راستا یکی از ابزارهایی که می توان از آن استفاده نمود، مدیریت و برنامه ریزی راهبردی است. این سبک از برنامه ریزی با در نظر گرفتن شرایط درحال تغییر، امکان موفقیت و دستیابی به اهداف بلندمدت را فراهم می نمایند. کارکرد دیگر آن، زمینه سازی برای توسعه گردشگری پایدار(۱۴) است، رویکردی که امروزه از توجه ویژه ای برخوردار بوده و در پی آن است که ضمن تحقق منافع اقتصادی، اجتماعی ـ فرهنگی و زیست محیطی گردشگری برای جامعه امروزی، این منافع را برای آیندگان نیز حفظ نماید.
مباحث نظری
روندهای گردشگری در جهان
فارغ از مباحث تاریخی سفر، به نظر می رسد بسترهای اولیه و منظم مسافرت و گردشگری توسط طبقه اشراف زادگان و ثروتمندان بنیاد نهاده شد و همین طبقه، تجارت گردشگری را گسترش و رونق دادند. با پایان یافتن جنگ جهانی دوم روند روبه رشد صنعت گردشگری آغاز گردید با وجود نوساناتی که در برخی دوره ها شاهد آن هستیم، صنعت مسافرت و مهمان نوازی در سطح جهان به رشد خود ادامه می دهد. گردشگری قدیم رو به افول گذاشته و شکل نوینی از گردشگری در حال ظهور و توسعه می باشد.(کوپر(۱۵)، ۲۰۰۳؛۱۶)
گردشگری قدیم با پایان یافتن جنگ جهانی دوم آغاز گردید. ظهور راه آهن در قرن نوزدهم و به کارگیری هواپیمای جت در دهه ۱۹۵۰ که در رشد گردشگری سهم بسزایی داشته اند. در واقع توسعه حمل و نقل به عنوان یکی از پایه های اساسی این صنعت به توسعه آن کمک زیادی نموده است. (گلدنر(۱۶)،۲۰۰۹؛ ۵۳)
اتومبیل در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به عنوان یک وسیله انعطاف پذیر در زمینه حمل و نقل پدیدار شد و بر روند گردشگری تاثیر نهاد. در طول جنگ جهانی دوم فن آوری به سرعت رشد یافت و این پیشرفت ها، زیربنایی برای عصر مصرف گرایی یا مصرف انبوه گردید. استفاده نظامی از هواپیما در طول جنگ جهانی به پیشرفت و کارایی صنعت هوانوردی کمک کرد. بهبود سیستم حمل و نقل هوایی به رشد صنعت گردشگری شتاب بیشتری بخشید.



ایرباس آ-۳۸۰ (Airbus A۳۸۰) یک هواپیمای مسافربری پهن پیکر، چهار موتوره و دواشکوبه ساخت شرکت ایرباس است. این هواپیما بزرگترین هواپیمای مسافربری جهان است که توانایی حمل ۵۲۵ مسافر را دارد.

با توسعه قوانین کار، اوقات فراغت افزایش یافت و انبوهی از طبقات کارگر و قشرهای پایین تر جامعه توانایی مسافرت را پیدا کردند. این مسئله در کنار توسعه وسایل حمل و نقل باعث رشد گردشگری انبوه گردید. اوقات فراغت به عنوان مفهوم جدیدی که محصول جدایی کار از خانه، پیشرفتهای فناورانه و تقسیم کار اجتماعی است این فرصت را مهیا کرد که انسان از اجبارها و محدودیت های نظم اجتماعی مدرن رها شود. به طور کلی نوآوری های فناورانه همراه با افزایش دستمزد و در کنار آن کاهش ساعات کار و نیز ضرورت های سرمایه داری سازمان یافته بازار وسیعی را برای گردشگری انبوه فراهم ساخت. فاصله گرفتن از فعالیت های صنعتی و رشد بخش خدمات به بهبود تسهیلات اقامتی، پذیرایی و... در صنعت گردشگری منجر شده و به رشد بیش از پیش آن کمک نمود و این زمانی بود که گردشگری قدیم دوران اوج رشد خود را می گذرانید.
اما با تغییر انگیزه ها و نگرشهای گردشگران، علاقمندی آنها به طبیعت و ارتباط با فرهنگ های مختلف، استقرار ادبیات توسعه پایدار و افزایش دانش و آگاهی عمومی نسبت به میراث طبیعی و تاریخی و همچنین تغییرات گسترده در فن آوری اطلاعات و ارتباطات و... مقاصد قدیم گردشگری رو به افول گذاشته و گردشگری جدید توسعه خود را آغاز نموده است. ظهور وسایل حمل و نقل فوق سریع نیز به جستجوی مقاصد جدید و دورتر منجر شده است.
علاوه بر این، پارادایم(۱۷) های توسعه گردشگری در سال های آتی مبتنی بر توسعه تکنولوژی های نوین خواهد بود. با فرا رسیدن عصر اطلاعات و توسعه تکنولوژی های ارتباطی انگیزه های جدیدی در بین گردشگران جهان بوجود می آید که از آن می توان با عنوان گردشگری مجازی یاد نمود. تجربه حضور در مقاصد گردشگری دنیا به صورت مجازی، فرصتی است که تکنولوژی های ارتباطی در اختیار انسان قرار می دهد.
فن آوری های اطلاعات و ارتباطات یکی از پایه های عصر اطلاعات امروزی به شمار می رود. پایه دیگر آن ارتباطات جهانی است. رایانه ها و ماهواره ها تسهیل کننده عصر اطلاعات محسوب می گردند که در روند رو به گسترش خود انقلابی از فناوری را بر پایه اطلاعات و تبادل و پردازش آن شکل داده اند.
عصر جهانی شدن (فراپسامدرن )، با کمک اطلاعات و رقومی کردن همه چیز، تخیل را در انسان گسترش داده است. افراد در جلوی تلویزیون یا رایانه به سفرهای دوردست می روند و همین امر می تواند انگیزه های سفر و گردشگری را در آنها تقویت کند. موضوعات ذکر شده در شکل زیر به نمایش گذاشته شده است. (۱۸)



نمودار۱: روند توسعه گردشگری در جهان(۱۹)

روند رو به افزایش گردشگران که از تحولات اقتصادی و اجتماعی جوامع نشات می گردید، نیاز روزافزون به برنامه ریزی و ساماندهی این بخش را هر چه بیشتر نمایان می ساخت. برنامه ریزی توسعه ارتباط تنگاتنگی با چشم انداز و اسناد بلند مدت توسعه، برنامه ریزی توسعه فضایی و کالبدی(۲۰) کشورها، شهرها و روستاها، سیاستگذاری و مدیریت دارد. بسته به میزان رشد و توسعه یافتگی و تغییرات ایجاد شده در گردشگری، برنامه ریزی نیز اشکال مختلفی به خود گرفته و به مرحله اجرا درآمده که در ادامه به تفصیل مورد بررسی و تحلیل قرار خواهند گرفت.

نظرات کاربران درباره کتاب برنامه‌ريزی توسعه گردشگری