فیدیبو نماینده قانونی راشین و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب تدريس خلاق

کتاب تدريس خلاق

نسخه الکترونیک کتاب تدريس خلاق به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب تدريس خلاق

تدریس خلاق حتی قبل از آن که شاگردان شما قدم در کلاس درس بگذارند شروع می‌شود. باید از خودتان چند سؤال ناراحت‌کننده بپرسید و برای استفاده بهتر از فضای کلاس درس، شجاعانه دل به دریا بزنید. در اولین قدم، از دید یک دانش‌آموز به کلاس درس‌تان ‌نگاه کنید: • آیا فضای کلاس گرم و دوستانه است یا سرد و خشک؟ • آیا فضای کلاس نشان‌دهنده شخصیت معلم است یا کلاسی است مثل بقیه کلاس‌ها؟ سعی کنید کلاس درس‌تان را منحصر به فرد کنید و سپس دانش‌آموزان را در مالکیت این فضای منحصر به فرد سهیم کنید.

ادامه...
  • ناشر راشین
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 2.84 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۱۷ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب تدريس خلاق

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

محیط کلاس درس
استفاده از فضا
باید بر خلاف تعصبی که ناشی از راست دست یا چپ دست بودن شماست عمل کنید تا با پوشش دادن تمام کلاس، به دانش آموزان القاء کنید که در فضای پرتحرکی نشسته اند.

• خودتان را مقید کنید که در هر جلسه حداقل یک بار به طرف هر دانش آموز بروید و با او صحبت کنید.
• در هر جلسه، تمرین کنید که از سه نقطه مختلف کلاس با دانش آموزان تان صحبت کنید و درس بدهید.
این روش به شما کمک می کند تا فضای مشارکت را در کلاس حاکم کنید چون دانش آموزان می دانند که در طی درس حتماً به سراغ همه آنها می روید.
محیط کلاس درس
میزتان را کجا می توانید بگذارید؟



حد و مرز کلاس را محل قرار گرفتن میز شما تعیین می کند. آیا در زیر تخته سیاه حوزه ای برای خودتان درست می کنید و پشت میزتان سنگر می گیرید؟ من این نحوه چیدن کلاس را آرایش جنگی می نامم. حالا تنها چیزی که نیاز دارید یک مسلسل است که روی میز بگذارید، تا تعامل میان معلم و شاگرد کامل شود! در این صورت اگر دانش آموزان نیز در حوزه مربوط به خودشان در کلاس سنگر بگیرند نباید تعجب کنید.
محیط کلاس درس
میزتان را کجا می توانید بگذارید؟
میزتان را جایی بگذارید که دانش آموزان کمتر انتظار دیدن آن را دارند.
پشت به دیوار و روبروی تخته سیاه جای خوبی است. این کار در کلاس، دو «قسمت جلو» به وجود می آورد که برای فعالیت های گوناگون کلاسی ایده ال است و به شما کمک می کند که با دانش آموزان تان رابطه آموزشی خوبی برقرار کنید. نحوه قرار دادن میز به این شکل شما را ناگزیر می سازد که در اطراف کلاس حرکت کنید؛ نه اینکه پشت میزتان لنگر بیندازید. به این ترتیب گرفتار «نقاط کور» یا نیمکت هایی که هرگز به سراغ شان نمی روید و دانش آموزانی که هرگز در کار کلاسی شرکت نمی کنند نمی شوید.



محیط کلاس درس
برپا کردن نمایشگاه کلاسی اهمیت حیاتی دارد
می توانید از برپا کردن نمایشگاه کلاسی به عنوان راه بسیار راحتی برای ایجاد کار گروهی و همچنین بالا بردن حس اعتماد به نفس شاگردانتان استفاده کنید به خصوص اینکه با این کار به آنها امکان می دهید مطالب خودشان را انتخاب و ارزشیابی کنند.
• سعی کنید ترکیبی از کارهای دانش آموزان، اشیاء خریداری شده و پیام های مثبت، کلمات کلیدی و اندرزها و طرح ها را به نمایش بگذارید.
• سعی کنید با کاغذ رنگی قسمت هایی از دیوار کلاس را بپوشانید یا اگر توانستید مدیر مدرسه را متقاعد کنید دیوارهای کلاس را با رنگ های مختلفی رنگ آمیزی کنید.
وقتی به دانش آموزان اجازه می دهید فضای یاد گیری خود را آن طور که دوست دارند طراحی کنند و آنها را تشویق می کنید تا احساس کنند در فرایند یاد گیری نقشی دارند، عزت نفس آنها را تقویت می کنید و چارچوب ذهنی خوبی برایشان مهیا می کنید تا درگیر کار هایی شوند که شما برایشان تعیین می کنید.
محیط کلاس درس
سهیم کردن دانش آموزان در اطلاعات کلیدی
بسیار خوب است که برای کمک به یادگیری خلاق، با کمک دانش آموزان کلاسی ایجاد کنید که فضای مثبتی را به وجود آورد. استفاده از آذین های معلق و پرده هایی که نقوش عجیب و غریب دارند ممکن است نشاط آور باشد، اما فراموش نکنید که می توانید مطالب کلیدی را با آویزان کردن آنها از«بند رخت» تقویت کنید.



• معادله های ریاضی و علمی را با گیره لباس از بند رخت از یک طرف به طرف دیگر کلاس آویزان کنید.
• اگر یک موضوع عملی مثل طراحی صنعتی را تدریس می کنید، ابزارهای قدیمی را به عنوان موضوع گفتگو از دیوار آویزان کنید. دانش آموزان می توانند این ابزار را با معادل های جدید شان ارتباط دهند.
• مدل های سه بعدی اشکال، سیاره ها و ستاره ها به دانش آموزان کمک می کند که موضوعات انتزاعی را «ببینند».
• می توانید تصویر شخصیت های مشهوری را که به موضوع درس ارتباط دارند روی مقوا بچسبانید و از سقف آویزان کنید. این کار ارزش موضوع درس شما را بالا می برد.
بعد می توانید از شاگردان کلاس بخواهید که از این آویزها در کارشان استفاده کنند یا فقط از آنها به عنوان نقطه شروع بحث استفاده کنید.
سه اصل برنامه ریزی خلاق
وقتی کاری را آماده می کنید خوب است که این سه اصل مفید را در نظر داشته باشید:

۱. دانش آموزان باید در مرکز جریان یادگیری باشند و به شکل گیری آن کمک کنند نه اینکه در خارج از آن بایستند و مطالب درسی مثل یک سطل آب سرد روی سرشان ریخته شود.
۲. به دانش آموزان تان کمک کنید مهارت هایی را به دست آورند که بتوانند آنها را پرورش دهند و مستقل از معلم در درس های دیگر آنها را به کار گیرند.
۳. لازم است که دانش آموزان درس را به شکل قسمتی از یک داستان نگاه کنند. داستان به شکلی خلاق، فرایند یادگیری را منسجم کرده، به تقویت حافظه کمک می کند.
چگونه می توانید در کلاس درس حال و هوای داستان گویی را به وجود آورید
خوب است که طرح درس را چنان ساده کنید که دانش آموزان تان بتوانند به راحتی آن را بفهمند. پس از آن می توانید طرح درس را میان آنها توزیع کنید و روی دیوارهای کلاس به نمایش بگذارید.
همین طور که قسمت هایی از برنامه درسی را پشت سر می گذارید می توانید این مطالب را با ماژیک مشخص کنید و عملاً دانش آموزان را تشویق کنید که مثل یک داستان طرح درس شما را دنبال کنند.
این کار به شاگردان شما زمینه ای برای یادگیری و فعالیت های مرتبط با آن می دهد. همین طور حس کار گروهی را به وجود می آورد که در پیشرفت دانش آموزان نقش اساسی دارد.
معیار های نمره دادن را با دانش آموزان در میان بگذارید
همچنین معیار ارزشیابی باید در اختیار دانش آموزان گذاشته شده و در معرض دید آنها قرار بگیرد. صحبت کردن با دانش آموزان درباره این اطلاعات به آنها کمک می کند ارزشیابی کار دیگران را یاد بگیرند. این کار در درازمدت باعث می شود دانش آموزان بتوانند ارزشیابی و نمره دادن را یاد بگیرند.

• در نظر داشته باشید که دانش آموزان را در برپا کردن نمایشگاه هایی درگیر کنید که اطلاعات کلیدی را ارائه می دهند. این کار به آنها کمک می کند که این اطلاعات را به خاطر بسپارند و نسبت به آنها احساس مالکیت پیدا کنند.
• توصیه های کلیدی هیئت ممتحنه را استخراج کنید و نمایشگاهی از این توصیه ها تشکیل دهید.
• اصول کوتاه برنامه سوادآموزی را انتخاب کنید و از دانش آموزان بخواهید دیواری را با این توصیه ها بپوشانند. مثلاً نمایشگاهی از حروف ربط به عنوان چارچوب نگارش درست کنید و از دانش آموزان بخواهید سه یا چهار کلمه از کلمات به نمایش گذاشته شده را در نوشته هایشان به کار ببرند.
از نمایشگاه کلاسی استفاده کنید تا کار گروهی و استقلال دانش آموزان را در کلاس هایتان پرورش بدهید. همچنین می توانید از این روش برای عمق بخشیدن به درک آنها از فرآیند ارزشیابی استفاده کنید.
پرسش های کلیدی که باید از خودتان بپرسید
یکی از چالش های عمده ای که پیش رو دارید این است که دیگر تنها خودتان را معلم «فلان درس» تصور نکنید بلکه خودتان را به معنای وسیع کلمه، معلم بدانید. احتمالاً پرسش های زیر فرضیات بنیادی شما را در مورد ارائه درس به چالش خواهند کشید:
• چرا اینجا ایستاده ام؟ محل ایستادن شما، نحوه ارائه درس و تعامل با دانش آموزان را تعیین می کند. اگر در جلو کلاس بایستید مایل هستید که زیاد صحبت کنید اما در این صورت در کلاس حرکت نمی کنید و با دانش آموزان تعامل زیادی نخواهید داشت.
• چرا دارم صحبت می کنم؟ گفتن نکات درس به دانش آموزان تان به اندازه نصف میزانی که خودشان این نکات را کشف کنند موثر نیست. کافی است این نکته ها را برای مراجعه دانش آموزان روی تخته بنویسید و به خودتان در کلاس آزادی حرکت بدهید تا به آنها در کارشان کمک کنید.
پرسش های کلیدی که باید از خودتان بپرسید
برای بهتر ارائه دادن درس، پرسش های زیر را از خودتان بپرسید:
• می خواهم دانش آموزان از این درس چه چیزی یاد بگیرند؟ (پاسخ دادن به این پرسش تمرکز دقیق بر روی درس را امکان پذیر می کند و به برنامه ریزی بهتر و خلاق تر منتهی می شود.)
• آیا راه سریع تری برای تدریس این مطلب وجود ندارد؟
• آیا تمام دانش آموزان را در یادگیری این مطلب درگیر کرده ام؟ تصور کنید که می خواهید همین مطلب را به کلاسی که کلاً از یادگیرندگان مشاهده ای تشکیل شده است تدریس کنید. سپس فرض کنید که این کار را می خواهید با یادگیرندگان حرکتی و شنیداری نیز تکرار کنید. این کار به شما کمک می کند که به طور موثر برای تمام شیوه های یادگیری برنامه ریزی کنید.
• چرا باید این دانش آموزان بخواهند دوباره در کلاس من بنشینند؟



عامل کلیدی برای رسیدن به نتایج سازنده
تصور کنید مجبورید در شرایطی تدریس کنید
که رسیدن به هر نوع نتیجه نوشتاری ممنوع است.
سعی کنید این تصور را در شیوه تدریس تان وارد کنید
و ببینید که شما و دانش آموزان تان را به کجا می برد.



حالا کجا هستید؟
رسیدن به تدریس خلاق دربردارنده مراحل مشخصی است. ببینید شما در کدام مرحله قرار دارید. اگر این کتاب را خریده اید، فوراً به مرحله دوم بروید.
در حالی که از مرحله یک به مرحله سه می روید و از حوزه امن و آسایش خود خارج می شوید نگرانی تان افزایش پیدا می کند. اما وقتی به مرحله چهار و پنج می رسید طی یک دوره زمانی دو یا سه ساله اعتماد به نفس تان بیشتر می شود و بعد یک حوزه امن و آسایش دیگر برای خود تان می سازید و مجبور می شوید مجدداً به مرحله یک برگردید.



شروع کلاس



ایجاد حال و هوای یادگیری در کلاس
اینکه توجه دانش آموزان را در همان لحظه ای که به کلاس وارد می شوند به خودتان جلب کنید و به سرعت سراغ انجام کاری بروید بسیار اهمیت دارد. با این کار به کلاس حس هدفمندی می دهید. وقت کلاس را با حضور و غیاب هدر ندهید. این کار را برای وقتی بگذارید که کارهای کلاس در حال انجام هستند.
• با دانش آموزان دم درِ کلاس سلام و احوالپرسی کنید. سعی کنید چیزی در باره هر دانش آموز به یاد داشته باشید تا جلسه بعد که او را می بینید از آن استفاده کنید. مثلاً موضوع هایی که به درس شما ربطی ندارد مثل موفقیت ورزشی یا روز تولد دانش آموزان تان را به خاطر بسپارید.
• از دانش آموزان بخواهید در جمع کردن تکالیف و کارهای دیگر به شما کمک کنند. به این وسیله می توانید آنها را در کار کلاسی درگیر کنید.
• برای کاری که جلسه قبل انجام شده است از تمام کلاس تعریف کنید بعد همین طور که در کلاس راه می روید، درس را قطع کنید و از دانش آموزانی که بهتر کار کرده اند بیشتر تعریف کنید.
پنج دقیقه اول هر کلاس حال و هوای آن جلسه را تعیین می کند. از این دقایق به نفع خودتان استفاده کنید.
کارهای غافلگیر کننده انجام بدهید!
گاهی خوب است که دانش آموزان را با چیزی که انتظارش را ندارند غافلگیر کنید. اگر از عامل غافلگیری به مقدار کم استفاده کنید، بسیار موثر خواهد بود.
• برای تدریس مطالب گوناگون از لباس مبدل استفاده کنید. مثلاً می توانید یک مطلب بهداشتی را در حالی که روپوش طبی بر تن دارید تدریس کنید.
• قبل از شروع کلاس از یکی از دانش آموزان بخواهید که یک جعبه خالی روی سرش بگذارد و وانمود کند که آدم آهنی است و مطالب جلسه قبل را مثل آدم آهنی تکرار کند. (این کارها بسیار نشاط آور هستند اما حتماً از قبل همکارانی را که احتمال دارد از جلو کلاس شما عبور کنند از ماجرا باخبر کنید!)



کارهای غافلگیر کننده انجام بدهید!
• تمام صندلی ها را از کلاس خارج کنید.
• دستورالعمل مربوط به درس را پنهان کنید تا دانش آموزان مجبور شوند آن را پیدا کنند.
• دانش آموزان را به بیرون از کلاس ببرید و به آنها درس بدهید.
• جای میزتان را درون کلاس تغییر بدهید.
• از هنرپیشه، گروه موسیقی یا تیم فوتبالی که مورد علاقه بچه هاست انتقاد کنید. این کار مطمئناً آنها را به بحث با شما وادار می کند.
• درس را با یک لطیفه یا معما شروع کنید.



دو فعالیت ساده برای شروع کلاس
این فعالیت ها دانش آموزان را به سرعت با محتوی درس درگیر می کنند:
۱. استفاده از تصویر . نوعاً از دانش آموزان بخواهید که چهار یا پنج نکته در مورد تصویری که هنگام ورود به کلاس به آنها می دهید بگویند یا بنویسند. این فعالیت را به محتوای درس نیز می توانید گسترش دهید. به این ترتیب که تصاویری علاوه بر تصاویر درس در اختیار آنها بگذارید و از آنها بخواهید خودشان یک صفحه درس با این تصویرها و هر متنی که خودشان پیدا کرده اند درست کنند.
۲. نوشتن سوالات روی تکه های کاغذ. هنگام ورود به کلاس این سوالات را به طور تصادفی به دانش آموزان تان بدهید. این سوالات مسیر دسترسی به اطلاعات دانش آموز یا گروه برای آن درس خواهد شد. در آخر جلسه دانش آموزان پرسش هایشان و آنچه پیدا کرده اند را به شکل یک فهرست کلی می نویسند. همچنین می توانید چند دانش آموز را انتخاب کنید تا پرسش هایشان را برای همه کلاس بخوانند تا همه به دنبال جواب آنها بگردند.
اگر چنین مطالبی را دم در کلاس به بچه ها بدهید آنها فوراً کاری برای انجام دادن خواهند داشت به همین دلیل این فعالیت ها، شروع کننده های خوبی برای سامان دادن به کلاس هستند.
استفاده از متن و دستورالعمل های کلیدی
می توانید متن اصلی را که باید در کلاس تدریس کنید به شکل بسیار موثری برای شروع کلاس به کار ببرید. به جای اینکه صرفاً از روی درس بخوانید، شیوه های زیر را آزمایش کنید:

۱. تمرینِ جور کردن. مطالب درس را روی ورق های کاغذ بنویسید و آنها را دو نیمه کنید. این کاغذها را به شکل تصادفی بین دانش آموزان پخش کنید. هر دانش آموزی باید نیمه مربوط به خودش را پیدا کند. برای مثال، شخصیت ها را با اتفاقات مربوط به آنها در دروس ادبیات و تاریخ جور کند، یا دونیمه یک معادله را برای دروس ریاضی و علوم کنار هم بگذارد. به همین ترتیب می توانید پرسش هایی و پاسخ آنها را روی ورق های جدا بنویسید و آنها را در کلاس پخش کنید. دانش آموزان باید در کلاس حرکت کنند و نیمه مربوط به کاغذ خودشان را پیدا کنند. دانش آموزان می توانند این فعالیت را به طور نشسته نیز انجام دهند. یکی یکی از روی کاغذهایشان می خوانند و دانش آموزی که فکر می کند کاغذی دارد که این اطلاعات را کامل می کند دستش را بلند می کند.
۲. مرتب کردن. روی یک ورق کاغذ پاراگرافی بنویسید که عامل شروع بحث کلاسی باشد. آن را به چند قسمت ببرید و بین شاگردان توزیع کنید. دانش آموزان باید با کمک هم بریده های کاغذ را طوری مرتب کنند که پاراگراف شما را دوباره بسازند.

خواندن را به فعالیتی گروهی بدل کنید تا دانش آموزان بتوانند به شکل تیمی معنای درس و فعالیت های مربوط به آن را بفهمند.
درگیر کردن دانش آموزان در فعالیت های مربوط به شروع کلاس
راه های موثری برای شروع کلاس وجود دارد که دانش آموزان را مستقیماً با موضوعی که باید تدریس شود درگیر می کند:
• از دانش آموزان بخواهید که مطالب عمده درس جلسه قبل را (در حالی که کتاب هایشان بسته است) بازگو کنند و این مطالب را به عنوان نقشه ذهنی گروهی روی تابلو جمع بندی کنید.
• از دانش آموزان درباره محتوی درس سوال کنید. این اطلاعات را روی تابلو به شکل نقشه ذهنی درآورید.
• عنوان درس را به دانش آموزان بگویید و پیش بینی آنها درباره محتوی آن را به شکل فهرست روی تابلو بنویسید.
با به کار گرفتن این روش ها در عین حال که نشان می دهید به نظرات و دانش قبلی دانش آموزان اهمیت می دهید اعتماد به نفس آنها را نیز تقویت می کنید.
روش های خلاق برای استفاده از عنوان درس
برای تشویق دانش آموزان به فکر کردن درباره یک موضوع گاهی مفید است از آنها بخواهید که به عنوان درس خوب فکر کنند.
• عنوان درس را مثل یک سوال اسرارآمیز روی تخته بنویسید. از دانش آموزان بخواهید موضوع درس را حدس بزنند.
• کلاس را با بازی «حدس کلمه» شروع کنید. کلماتی را که کامل می شوند عنوان و موضوع درس کنید.
• با ربط دادن محتوای درس با یک مهارت کلیدی عمق بیشتری به آن درس بدهید، مثلاً برای مشخص کردن آن از علامت هایی مانند



استفاده کنید. روی تخته نکته اصلی درس را بنویسید و در یک حباب ذهنی نام مهارتی را که دانش آموزان باید از آن استفاده کنند بنویسید. بنابراین اگر درسی بر اساس درست کردن چیزی در طراحی صنعتی است، باید اهمیت بخشی از پاسخ دانش آموزان را با استفاده از این علامت ها مشخص کنید. می توانید همکارانتان را ترغیب کنید که در طی هفته مهارت اصلی مربوط به دروس شان را مشخص کنند تا بتوان مهارت های اصلی را در مورد تمام موضوعات درسی تقویت کرد.
این روش ها به تکالیف یکنواخت روزانه ای که دانش آموزان در کلاس درس با آنها مواجه می شوند تنوع می بخشند.
استفاده از تکلیف به عنوان شروع کننده نشاط آور کلاس
یک روش خوب برای شروع کلاس می تواند استفاده از تکلیف جلسه قبل باشد. این کار مجموعه ای از دروس را به هم مربوط می کند و در ذهن دانش آموزان حسی از داستان گویی و پیوستگی مطالب را ایجاد می کند.



● گروه بندی و سهیم کردن. کلاس را به دو گروه تقسیم کنید و به هر گروه تکلیف جداگانه ای بدهید. جلسه بعد را با تشکیل گروه های دو نفری برای تبادل یافته هایشان از تکلیف جلسه قبل شروع کنید.
● یک روش ساده این است که از دانش آموزان بخواهید تصاویر مربوط به درس بعد را تهیه کنند. مطمئن شوید که چسب و چند ورق مقوا آماده دارید. مقوای سفید را به دیوار بزنید. وقتی دانش آموزان به کلاس وارد می شوند از آنها بخواهید تصاویری را که پیدا کرده اند با چسب روی مقوا بچسبانند.
● از شیوه «نشان بده و بگو» استفاده کنید. دانش آموز چیزی را که مربوط به درس است با خودش به کلاس می آورد، آن را به دیگران نشان می دهد و با آنها در موردش صحبت می کند.
استفاده از تکلیف برای درست کردن درس
اهمیت دارد که برای تکلیف ارزش زیادی قائل باشید تا دانش آموزان با هدف مشخصی به انجام آن بپردازند. فعالیت زیر برای شروع کلاس، ایده آل است:
● روی تابلو نکات کلیدی درس قبل را فهرست کنید.
● از دانش آموزان تان بخواهید اطلاعات جدیدی را که برای انجام تکلیف پیدا کرده اند به فهرست اضافه کنند.
● بعد از آنها بخواهید مهم ترین اطلاعات جدید را انتخاب کنند.
● معمولاً آنها دو یا سه نکته را مشخص می کنند. این نکات را به عنوان موضوع بحث، یادآوری، یا مرور درس در جدولی بنویسید.
این روش شروع درس را به طرق مختلف می توانید گسترش بدهید و تکلیف را با مهم ترین قسمت درس یکی کنید.

حوزه امن و آسایش خودتان را ترک کنید



خودتان را کمی به زحمت بیندازید!
خُب، این جمله توجه شما را جلب کرد؟
امیدوارم این فصل شما را ترغیب کند که نگاهی دوباره به کارهایی بیندازید که هر روز به شکل تکراری انجام می دهید و به تدریس در کلاس مربوط می شوند. همه ما دوست داریم وقتی در کلاس درس می دهیم، احساس کنیم که پرانرژی هستیم و دانش آموزان ما را به چالش می کشند تا اینکه احساس کنیم داریم آب در هاون می کوبیم. اگر اصول اولیه تدریس را دوباره ارزیابی کنید، می توانید زندگی شغلی خودتان را تا حد زیادی متحول کنید.
حالا می توانید همچنان آب در هاون بکوبید یا به خواندن این فصل ادامه بدهید و برای شروع، کمی میزتان را جابجا کنید.



محیط کلاس درس
تدریس خلاق حتی قبل از آن که شاگردان شما قدم در کلاس درس بگذارند شروع می شود. باید از خودتان چند سوال ناراحت کننده بپرسید و برای استفاده بهتر از فضای کلاس درس، شجاعانه دل به دریا بزنید.
در اولین قدم، از دید یک دانش آموز به کلاس درس تان نگاه کنید:
• آیا فضای کلاس گرم و دوستانه است یا سرد و خشک؟
• آیا فضای کلاس نشان دهنده شخصیت معلم است یا کلاسی است مثل بقیه کلاس ها؟
سعی کنید کلاس درس تان را منحصر به فرد کنید و سپس دانش آموزان را در مالکیت این فضای منحصر به فرد سهیم کنید.



چیدمان کلاس درس
استفاده از فضا
به دنبال ایجاد کلاسی باشید که دانش آموزان را در تجربه یادگیری درگیر کند نه اینکه جایی باشد که یادگیری بر آنها اعمال می شود.

• کلاس درس خودتان را تا جایی که می توانید طوری برگزار کنید که دانش آموزان نیز درگیر بحث های کلاسی شوند و فقط خودتان صحبت نکنید. این کار دانش آموزان را برمی انگیزد و به چالش فرا می خواند و در عین حال اهمیت موضوعی را که درس می دهید بالا می برد. برای این منظور قرار دادن یک میز مرجع با کتاب ها و مجله های علمی در گوشه ای از کلاس، ایده آل است.

• چیزهای عجیب محرک های خوبی برای جلب توجه بچه ها هستند. می توانید از گیاهان، تُنگ ماهی، یا عتیقه هایی که در سمساری ها پیدا می شوند استفاده کنید. یکی از همکارانم یک جاروی قدیمی را روی دیوار گذاشته بود، باید چیزی پیدا کنید که بتواند شاگردان کلاس را مجذوب کرده و توجه آنها را جلب کند.

• هدفتان این باشد که کلاس را طوری بچینید که فضای کار کردن با دانش آموزان را القاء کند. از آنها بپرسید دوست دارند کلاس درس چگونه چیده شود.

کلاس درس تان را از دیگر کلاس ها متمایز کنید. با این کار محیط یادگیری را جالب و جذاب می کنید.
محیط کلاس درس
استفاده از فضا
نحوه تعامل شما با فضای تدریس نقش بسیار تعیین کننده ای در کارتان دارد. افراد راست دست به سمت راست کلاس مایل می شوند و افراد چپ دست به سمت چپ. دانش آموزان این نکته را تشخیص می دهند؛ بنابراین اگر راست دست هستید خواهید دید که:
• دانش آموزانی که به دنبال جلب توجه شما هستند در سمت راست کلاس می نشینند.
• دانش آموزان ساکت تر در سمت چپ و ردیف های جلو می نشینند (اینجا واقعاً نقطه کور کلاس شماست).
• دانش آموزانی که واقعاً از شما دلخور هستند در ردیف های عقبِ سمت چپ کلاس قرار می گیرند. (علت دلخوری شان این است که در جلسات اول وقتی می خواسته اند در فعالیت کلاسی شرکت کنند ناخواسته آنها را نادیده گرفته اید).
از خودتان بپرسید آیا به راحتی می توانید به یاد بیاورید چه دانش آموزانی در نقطه کور کلاس می نشینند؟ یا شاید آنها را به طور مبهمی به یاد می آورید، اما نمی توانید چهره آنها را به طور دقیق تجسم کنید.

نظرات کاربران درباره کتاب تدريس خلاق

این کتاب یکی از سه گانه های کتاب ضروری برای معلم نشر راشین است لطفا دو کتاب دیگر رو هم اضافه کنید کتاب اول مدیریت رفتار با دانش آموز وکتاب دوم ۵۰۱ نکته برای پرورش دانش آموز موفق است
در 5 ماه پیش توسط مصطفی ناصری