فیدیبو نماینده قانونی نشر و تحقیقات ذکر و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب شناخت‌شناسی از دیدگاه قرآن و حديث

کتاب شناخت‌شناسی از دیدگاه قرآن و حديث

نسخه الکترونیک کتاب شناخت‌شناسی از دیدگاه قرآن و حديث به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب شناخت‌شناسی از دیدگاه قرآن و حديث

سیر تکامل نظام آفرینش و نقش قرآن و حدیث در سرنوشت انسان چنین اقتضا می‌کند که هر کس به تناسب رشد خود و دوره‌ای که در آن زندگی می‌کند با وظایف و مسئولیت‌هایی که متوجه وی می‌گردد به خوبی آشنایی و شناخت پیدا کند تا ضمن دستیابی خود به تکامل به سعادت جامعه و اطرافیان و دوستان نیز یاری رساند. از همین جهت بار وظیفه و مسئولیتی که مروّجان قرآن و عترت برعهده دارند بسیار سنگین و حساس است. در عصر حاضر که عصر ایسم‌های نوظهور است و مردم دنیا به سمت و سوی سردرگمی می‌روند بر آنانی که حتی بضاعت کمی در اشاعه‌ی فرهنگ ناب اسلام دارند فرض و لازم است حداقل این آگاهی را به آحاد جامعه بدهند که خیلی مقهور ایسم‌ها و داشته‌های غربی نشوند. اگر لای قرآن شریف را باز کنند و چند آیه از آن را تلاوت کنند و به مفاهیم آن پی ببرند و یا به سراغ روایات و احادیث معصومین علیهم‌السلام رفته و از کلمات نورانی و پرمحتوایشان آگاه شوند خواهند دید که غرب چیز نو و تازه‌ای برایشان نیاورده بلکه هر آن‌چه را که غربیان جزء ابتکارات علمی خود می‌دانند ریشه در قرآن و حدیث دارد.

ادامه...
  • ناشر نشر و تحقیقات ذکر
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 2.81 مگابایت
  • تعداد صفحات ۳۶۸ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب شناخت‌شناسی از دیدگاه قرآن و حديث

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



خداشناسی

در تقسیم بندی آیات شریفه قرآن نزدیک به هزار و سیصد آیه از مجموع آیات اختصاص به خداشناسی دارد و بعد از معادشناسی بیش ترین آیات کریمه به مسئله اثبات وجود صانع و خداشناسی مربوط می شود و چون بنابر اختصار است از همین ابتدای بحث به عرض خوانندگان گرامی تقدیم می دارم که در تمام موارد فقط به چند آیه اشاره خواهد شد و به تناسب آیات، روایاتی هم بدون هیچ شرح و توضیحی در ذیل آیات نقل می گردد.
وَ ما اَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسولٍ اِلّا نُوحِی اِلَیْهِ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلّا اَنَا فَاعْبُدونِ.(۲)
ما پیش از تو هیچ رسولی را نفرستادیم جز این که به او وحی کردیم که خدایی جز من نیست، پس مرا بندگی کنید.
امام باقر علیه السلام: ما مِنْ شَیْئٍ اَعْظَمَ ثَواباً مِنْ شَهادَهِ اَنْ لا اِلهَ اِلّا اللُه، لِاَنَّ الله عَزَّوَجَلَّ لا یَعْدِ لُهُ شَیْئٌ وَ لا یَشْرَکُهُ فِی الْامْرِ اَحَدٌ.(۳)
هیچ چیز ثوابش به اندازه گواهی دادن به یگانگی خدا نیست، زیرا چیزی با خدای عزّوجلّ برابری نمی کند و هیچ کس در کار او شریکش نیست.
وَ مَنْ یَدْعُ مَعَ اللهِ اِلهاً آخَرَ لا بُرهانَ لَهُ بِهِ فَانَّما حِسابُهُ عِنْدَ رَبّهِ اِنّهُ لا یَفْلِـحُ الْکافِرون.(۴)
آن کس که با الله خدایی دیگر نیز می خواند هیچ برهانی بر وجود آن ندارد. جز این نیست که حسابش نزد پروردگارش خواهد بود و کافران رستگار نمی شوند.
مردی از پیروان دوگانه پرستی به امام رضا علیه السلام عرض کرد: من می گویم سازنده ی جهان دوتاست. چه دلیلی وجود دارد که او یکی است؟
حضرت فرمود: قَولُک اِنَّهُ اِثنانِ دَلیلٌ عَلی انَّهُ واحِدٌ! لِانَّکَ لَمْ تَدْعِ الثّانِیَ اِلّا بَعْدَ اِثْباتِکَ الواحِدَ، فَالواحِدُ مُجْمَعٌ عَلَیْهِ، وَ اَکْثَرُ مِنْ واحِدٌ مُخْتَلَفٌ فیهِ.(۵)
همین که می گویی او دوتاست دلیل بر این است که او یکی است، زیرا ادعای تو بر وجود خدای دوم پس از آنی است که وجود یک خدا را ثابت می دانی، پس وجود یک خدا مورد اتفاق است و بیش از یکی مورد اختلاف می باشد.
مَا اتَّخَذَ اللهُ مِن وَلَدٍ وَ ما کانَ مَعَهُ مِنْ اِلهٍ اِذاً لَذَهَبَ کُلُّ اِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلّا بَعْضُهُم عَلی بَعْضٍ سُبْحانَ اللِه عَمّا یَصِفُونَ.(۶)
خدا هیچ فرزندی برنگرفت و هیچ خدای دیگری با او نیست، در غیر این صورت هر خدایی با آفریدگان خود به سویی می رفت و هر یک بر دیگری برتری می جست، منزه است خدا از آن چه می گویند.
لَو کانَ فِیْهِما آلِهَهً اِلّا اللهُ لَفَسَدَتا سُبْحانَ اللهِ رَبِّ الْعَرشِ عَمّا یَصِفُونَ.(۷)
اگر در زمین و آسمان خدایانی جز الله می بود، هر دو تباه می شدند، پس پاک و منزه است الله، خداوندگار عرش، از آن چه درباره اش می گویند.
امام صادق علیه السلام در پاسخ این پرسش که دلیل بر یگانگی خدا چیست، فرمود:
اِتِصّالُ التَّدْبیرِ، وَ تَمامُ الصُّنعِ وَ کَما قالَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ: لَو کانَ فِیْهِما آلِهَهُ اِلّا اللهُ لَفَسَدَتا.(۸)
پیوستگی و هماهنگی تدبیر و نظام حاکم بر هستی و کامل بودن آفرینش، چنان که خدای عزّوجلّ فرموده است: اگر در زمین و آسمان خدایانی جز الله می بود، هر دو تباه می شدند.
فاطِرُ السَّمواتِ وَ الارْضِ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ اَنْفُسِکُمْ اَزواجا وَ مِنَ الْاَنْعامِ اَزواجاً یَذْرَوُکُمْ فِیه لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْیٌ وَ هُوَ السَّمیعُ البَصیْرُ.(۹)
آفریدگار آسمان ها و زمین است. برای شما از خودتان جفت هایی بیافرید و از چارپایان نیز برایشان جفت هایی پدید آورد. با این کار بر شمارتان می افزاید. هیچ چیز همانند او نیست و او شنوا و بیناست.
وقتی از امام کاظم علیه السلام سوال شد که آیا خداوند جسم و صورت است؟! حضرت در پاسخ نوشت:
سُبْحانَ مَنْ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شییٌ لا جِسْمٌ وَ لا صُورَهُ .(۱۰)
منزه است خدایی که مانند ندارد، دارای جسم و صورت نیست.
قُلْ هُوَ اللُه اَحَدٌ اَللُه الصَّمَدْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً اَحَدٌ.(۱۱)
بگو خدا یکی است، خداوند بی نیاز است، نه فرزند دارد و نه خود فرزند کسی است و هیچ کس همتای او نمی باشد.
امیرالمومنین علی علیه السلام: لَمْ یُولَدْ فَیَکوُنَ فِی الْعِّزِ مُشارَکاً وَ لَمْ یَلِدْ فَیَکوُنَ مَوروثاً هالِکاً.(۱۲)
نه زاییده ی کسی است تا در نتیجه در عزت و اقتدار شریک باشد و نه فرزندی دارد تا در نتیجه بمیرد و وارثی داشته باشد.
لا تُدْرِکُهُ الْاَبْصارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الابْصارَ وَ هُوَ اللَّطِیْفُ الخَبِیرُ.(۱۳)
دیدگان او را درک نمی کنند و نمی بینند و او دیدگان را می بیند و او لطیف و آگاه است.
امام رضا علیه السلام در تبیین آیه فوق فرمود: لا تُدْرِکُهُ اَوْهامُ القُلوبِ فَکَیفَ تُدرِکُهُ ابْصارُ العُیُونِ؟!(۱۴)
اوهام دل ها او را درک نمی کنند چگونه نگاه چشم ها او را ببینند؟!
فِاِنَّه یَعْلَمِ السِّرَّ وَ اَخْفی.(۱۵)
خداوند به راز نهان و نهان تر آگاه است.
امام صادق علیه السلام فرمود: السِّرُّ ما کَتَمْتَهُ فی نَفْسِکَ وَ اَخْفی: ما خَطَر بِبالِکَ ثُمَّ اُنْسِیْتَهُ.(۱۶)
راز نهان، آن چیزی است که تو در درونت پنهان می کنی و نهان تر، آن چیزی است که از ذهن و خاطرت گذشته و سپس فراموش کرده ای.
شَهِدَ اللهُ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلّا هُوَ وَ المَلائِکَهُ وَ اوُلوُا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا اِلهَ اِلّا هُوَ الْعَزیزُ الحَکیم.(۱۷)
خدا و فرشتگان و دانشمندان گواهی دهند که خدایی جز او نیست و برپادارنده ی عدل است خدایی جز او نیست که عزیز و حکیم است.
امیرالمومنین علی علیه السلام می فرمود: اَشْهَدُ اَنَّهُ عَدَلٌ عَدَلَ وَ حَکَمٌ فَصَلَ.(۱۸)
گواهی می دهم که خداوند دادگری است که به عدل رفتار می کند و حاکم و داوری است که حق و باطل را از هم جدا می سازد.
وَلِلهِ الْاَسْماءُ الْحُسْنی فَادعُوهُ بِها.(۱۹)
برای پروردگار اسما الحسنی هست بنابراین خداوند را با آن اسماءاش بخوانید.
رسول الله (ص) فرمود: اِنَّ للهِ تَبارَکَ وَ تَعالی تِسْعَهُ وّ تِسْعِینَ اِسْما مائَهًً اِلّا واحِداً مَنْ اَحْصاها دَخَلَ الْجَنَّهِ.(۲۰)
برای خداوند تبارک و تعالی نود نه اسم یعنی صد منهای یک اسم است که هر که آن ها را شمارش کند داخل بهشت خواهد شد.
امام صادق علیه السلام فرمود: نَحْنُ وَ اللهِ الْاسْماءِ الْحُسْنی اَلَّتی لایَقْبِلُ اللهُ مِنَ العِبادِ عَمَلاً اِلّا بِمَعرِفَتِنا.(۲۱)
قسم به پروردگار ما هستیم آن اسما الحسنی که خداوند متعال عملی را از بندگان خویش قبول نمی کند مگر به سبب شناخت ما.

پیامبرشناسی

لَقَدْ اَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَیّناتِ وَ اَنْزَلْنا مَعَهُمُ الکِتابَ وَ الْمیزانَ لِیَقومَ النّاسُ بِالْقِسْطِ.(۲۲)
به راستی ما پیامبران خود را با دلایل آشکار فرستادیم و با آن ها کتاب و ترازو را فرو فرستادیم تا مردم با انصاف و عدل قیام کنند.
امیرالمومنین علی علیه السلام در توصیف اهل ذکر می فرمود: یَامُرونَ بِالقِسْطِ وَ یَاتَمِرونَ بِهِ وَ یَنْهَونَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یَتَناهَوْنَ عَنْهُ.(۲۳)
به عدل و داد فرمان می دهند و خود به آن عمل می کنند و از زشت کاری باز می دارند و خود از آن باز می ایستند.
کانَ النّاسُ اُمَهً واحِدَهً فَبَعَثَ اللهُ النَّبِیِیّنَ مُبَشِّرینَ وَ مُنْذِرینَ وَ اَنزَل مَعَهُمُ الْکِتابَ بالْحَقِّ بَیْنَ النّاسِ فیما اخْتَلَفوا فیهِ.(۲۴)
مردم امتی واحد بودند. پس خداوند پیامبران را نویدآور و بیم دهنده برانگیخت و با آنان کتاب را به حق فرو فرستاد تا میان مردم در آن چه با هم اختلاف داشتند داوری کند.
امیرالمومنین علی علیه السلام: اُنْظُروا اِلی مَواقِعِ نِعمَ اللِه عَلَیهِم حینَ بَعَثَ اِلَیهِم رَسُولاً فَعَقَدَ بِمِلَّتِهِ طاعَتَهُمْ وَ جَمَعَ عَلی دَعْوَتِهِ اُلْقَتَهُمْ.(۲۵)
بنگرید به نعمت هایی که خداوند به هنگام فرستادن رسولی به سوی آنان عطایشان فرمود که فرمان برداری آنان را به آیین خود پیوند داد و آنان بر گرد دعوت خویش همدل و هم داستان ساخت.
رُسُلاً مُبَّشِرینَ وَ مُنْذِرینَ لِئَلّا یَکُونَ لِلنّاسِ عَلیَ اللهِ حُجَّهُ بَعْدَ الرُّسُلِ وَ کانَ اللهُ عَزیزً حَکیْما.(۲۶)
رسولانی که بشارتگر و بیم دهنده بودند تا برای مردم، پس از فرستادن رسولان در مقابل خدا بهانه و حجتی نباشد و خدا توانا و حکیم است.
وقتی از امام صادق علیه السلام فلسفه نبوت پرسش می شود، پاسخ می فرماید:
لِئَلّا یَکُونَ لِلنّاسِ عَلیَ اللِه حُجَه مِنْ بَعْدِ الرُّسُلِ وَ لِئلّا یَقُولُوا: ما جاءَنا مِنْ بَشیرٍ وَ لا نَذیْرٍ وَ لِتَکونِ حُجَهُ اللِه عَلَیهِمْ.(۲۷)
برای این که بعد از پیامبران دیگر حجت و بهانه ای برای مردم در برابر خدا باقی نماند و نگویند کسی نیامد که ما را نوید و بیم دهد و برای این که خدا بر مردم حجت داشته باشد.
فَاصْبِر کَما صَبَرَ اوْلوُا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ لاتَسْتَعْجِل لَهُمْ.(۲۸)
پس همان گونه که رسولان اولوالعزم صبر کردند، صبر کن و برای آنان شتابزدگی به خرج مده.
امام باقر علیه السلام: اُولوُا الْعَزمِ مِنَ الرُّسُلِ خَمْسَهُ : نُوحٌ، وَ اِبراهیمُ، وَ موسی، وَ عِیْسی، وَ مُحَمَدٌ صلواتُ اللهِ عَلَیهِم اَجْمَعینَ.(۲۹)
پیامبران اولوالعزم پنج نفرند: نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمد صلوات الله علیهم اجمعین.
اُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّی وَ اَنَا لَکُم ناصِحٌ اَمینٌ.(۳۰)
پیام های پروردگارم را به شما می رسانم و من برای شما خیرخواهی امینم.
رسول الله (ص) : اِنّا مَعاشِرَ الْانْبیاءِ امِرْنا اَنْ نُکَلِمُ النّاسَ عَلی قَدْرِ عُقُولِهِمْ.(۳۱)
ما جماعت پیامبران، فرمان داریم که با مردم به فراخور فهم و خردهایشان سخن بگوییم.
اِنَّ اَوْلی النّاسِ بِاِبْراهیْمَ لَلَّذینَ اتَّبَعوهُ وَ هذَا النَبّیُ وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ اللهُ وَلیُّ المُومِنینَ.(۳۲)
درحقیقت نزدیک ترین مردم به ابراهیم، همان کسانی هستند که از او پیروی کرده اند و نیز این پیامبر و کسانی که به آیین او ایمان آورده اند و خدا سرور مومنان است.
امیرالمومنین علی علیه السلام: اَقْرَبُ النّاسِ مِنَ الْانبیاءِ اَعْمَلُهُمْ بِما امَروا بِهِ.(۳۳)
نزدیک ترین مردم به پیامبران، کسی است که به آن چه آنان فرمان داده اند بیش تر عمل کند.
لَقَد جاءَکُم رَسُولٌ مِنْ اَنْفُسِکُمْ عَزیزٌ عَلیهِ ما عَنِتُّمْ حَریصٌ عَلَیْکُمْ بِالمْومِنینَ رَووفٌ رَحیمٌ.(۳۴)
هر آینه رسولی از خود شما برایتان مبعوث شد که آن چه شما را رنج می دهد بر او گران می آید سخت به شما دلبسته و نسبت به مومنان رووف و مهربان است.
رسول خدا (ص) : اَنَا مُحَمَّدٌ وَ اَنَا اَحْمَدٌ وَ اَنَا الْماحِی الَّذِی یُمْحی بِیَ الْکُفْرَ وَ اَنَا الْحاشِرُ الَّذِی یُحْشَرُ النّاسُ عَلی عَقِبیِ وَ اَنَا الْعاقِبُ ـ وَ الْعاقِبُ الَّذِی لَیْسَ بَعْدُهُ نَبِیٌّ.(۳۵)
من محمدم، من احمدم، من ماحی هستم که به واسطه ی من کفر محو و نابود می شود، من حاشر هستم که مردم به دنبال من محشور و جمع می شوند، من عاقب هستم و عاقب کسی است که بعد از او پیامبری نباشد.
ما کانَ مُحَمَّدٌ اَبا اَحَدٍ مِنْ رِجالِکُمْ وَ لکِنْ رَسُولَ اللهِ وَ خاتَمَ النَّبیّینَ وَ کانَ اللهُ بِکْلِّ شَیْیٌ عَلیْماً.(۳۶)
محمد، پدر هیچ یک از مردان شما نیست، بلکه فرستاده ی خدا و خاتم پیامبران است و خدا همواره بر همه چیز داناست.
رسول الله (ص) : اَیُّهَا النّاسُ، لا نَبیَّ بَعْدِی، وَ لا سُنَّهَ بَعْدَ سُنَّتی، فَمَنْ ادَّعی ذلِکَ فَدَعواهُ وَ بِدْعَتُهُ فِی النّارِ وَ مَنِ ادَّعی ذلِکَ فَاقْتُلُوهُ.(۳۷)
ای مردم، بعد از من پیامبری نیست و پس از سنت من سنتی وجود ندارد. پس هر که ادعای نبوت کند ادعا و بدعت او در آتش خواهد بود. هر که چنین ادعایی کرد او را بکشید.
هُوَ الَّذِی اَرسَلَ رَسُولَهُ بِالهُدی وَ دینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلیَ الدِّینِ کُلِّهِ وَ کَفَی بِاللهِ شَهیداً.(۳۸)
اوست که پیامبر خود را به قصد هدایت با آیین درست فرستاد تا آن را بر تمام ادیان پیروز گرداند و گواه بودن خدا کفایت می کند.
وقتی مردم مکه از پیامبر (ص) خواستند: کسی را بیاور تا گواهی دهد تو فرستاده خدا هستی؟ رسول خدا (ص) فرمود: «اللهُ شَهیدٌ بَیْنی وَ بَیْنَکُم.»(۳۹)
خداوند گواه بین من و شماست.
وَ اِذْ قالَ عِیسَی بْنُ مَریَمَ یا بَنی اِسرائیلَ اِنِّی رَسُولُ اللهِ اِلیْکُمْ مُصَدِّقاً لِما بَینَ یَدَیَّ مِنَ التَّوراهِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَاتِی مِنْ بَعدی اِسْمُهُ اَحْمَدٌ.(۴۰)
و هنگامی که عیسی پسر مریم گفت: ای فرزندان اسرائیل، من فرستاده ی خدا به سوی شما هستم، تورات را که پیش از من بوده تصدیق می کنم و به فرستاده ای که پس از من می آید و نامش احمد است بشارتگرم.
رسول خدا (ص) در پاسخ به سوال از آغاز کار ایشان و این که از چه زمان پیامبر بوده است فرمود: دَعْوَهُ اِبراهِیمَ وَ بُشْری عِیْسی.(۴۱)
من همان دعوت ابراهیم و بشارت عیسی هستم.
وَ ما اَرْسَلْناکَ الاّ کافَّهً لِلنّاسِ بَشیْراً وَ نَذیْراّ وَ لکِنَّ اَکْثَرَ النّاسِ لایَعْلَمُونَ.(۴۲)
و ما تو را جز به سمت بشارتگر و هشداردهنده برای تمام مردم نفرستادیم، لیکن بیش تر مردم نمی دانند.
رسول الله (ص) : اَنَا رَسُولُ مَنْ اَدْرَکْتُ حَیّاً وَ مَنْ یُولَدُ بَعْدِی.(۴۳)
من پیامبر کسانی که با من به سر می برند و کسانی که بعد از من به دنیا می آیند هستم.

نظرات کاربران درباره کتاب شناخت‌شناسی از دیدگاه قرآن و حديث

به نظرم محتوا اصلا با نام کتاب همخوانی ندارد. اینکه آیات نور را به ضمیمه احادیث کنار هم قرار بدیم بدون نتیجه گیری و تحلیل مناسب، گرهی را از خواننده متوسط و حتی بالاتر باز نخواهد کرد. منکه از خرید کتاب پشیمان شدم
در 6 ماه پیش توسط ali...457