فیدیبو نماینده قانونی انتشارات درسا و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب والدين سمی

کتاب والدين سمی

نسخه الکترونیک کتاب والدين سمی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب والدين سمی

کتر سوزان فوروارد، از مطرح‌ترین و موفق‌ترین روان‌درمانگران دنیاست که هم‌اکنون نیز در حوزه‌ی خود به فعالیت مشغول است. او بعد از بیش از بیست سال کار مداوم با بیماران و برگزاری همایش‌های روان‌شناسی در دانشگاه‌های مختلف دنیا و جلسات گروه‌درمانی، تدریس و نگارش کتاب‌های مختلف، حاصل تجربیاتش را در این کتاب به رشته‌ی تحریر درآورده است. این کتاب که از پرفروش‌ترین کتاب‌های منتخب در این زمینه در سطح بین‌المللی است، در کنار سایر کتاب‌های او در زمینه‌های روان‌شناسی، مردم‌شناسی و درمان، مأخذ و مرجعی برای بسیاری از متخصصان هم هست. با اینکه نام این کتاب والدین سمی است و برای کمک به افرادی نوشته شده است که فرزند والدینی سمی بوده‌اند و آسیب خورده‌اند و یا هم‌اکنون در رابطه‌ای ناهمگون با والدین خود به سر می‌برند، اما بدون شک مطالعه‌ی آن برای هر فردی که اکنون خود پدر یا مادر است یا روزی نقش پدر یا مادر را به عهده خواهد داشت، می‌تواند بسیار روشنگر و آموزنده باشد. در هنگام خواندن مطالب این کتاب احتمالاً از یک سو خود را در قالب رابطه‌ی خود و والدینتان قرار می‌دهید و از سوی دیگر، در قالب پدر یا مادر فرزندانتان؛ و یکی از هدف‌های مطالعه‌ی این کتاب نیز همین است.

ادامه...
  • ناشر انتشارات درسا
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.41 مگابایت
  • تعداد صفحات ۲۷۱ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب والدين سمی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

مقدمه

«خب، بله، پدرم گاهی من را کتم می زد اما این فقط به خاطر تربیت خودم بود چون دلش نمی خواست که من هیچ وقت از مسیر درست خارج شوم. درسته که درحال حاضر من در ازدواجم و رابطه ی با همسرم دچار مشکل شده ام ولی فکر نمی کنم ارتباطی بین رفتارهای پدرم و مشکلات خانوادگی امروز من وجود داشته باشد.»
اینها صحبت های گوردون(۱) در نخستین جلسه ی درمان بود.
او سی وهشت ساله، جراحی موفق و متخصص ارتوپدی بود و دلیل مراجعه اش این بود که همسرش بعد از شش سال زندگی مشترک او را رها کرده و از خانه رفته بود. گوردون برای برگرداندن همسرش تلاش بسیار کرده بود اما او گفته بود که به هیچ وجه حاضر به ادامه ی زندگی مشترک نیست مگر اینکه گوردون برای درمان عصبانیت ها و رفتارهای پرخاشگرانه اش روان درمانی را شروع کند. همسر گوردون از رفتارهای خشونت آمیز و عیب جویی های بیش از حد او که دائما مانند آتشفشان فوران می کرد، خسته شده بود. گوردون خود می دانست که عصبانی و بداخلاق است اما با وجود این، باورش نمی شد که همسرش به دلیل این رفتارها او را ترک کند.
ابتدا از گوردون خواستم کمی راجع به گذشته و دوران کودکی اش بگوید و زمانی که درباره ی والدینش پرسیدم، لبخندی زد و تصویری درخشان از والدین خود، به خصوص پدرش برایم ترسیم کرد. پدر گوردون پزشک متخصص قلب بود و فردی سرشناس و مطرح در آن ناحیه به حساب می آمد. گوردون در تمجید از پدرش گفت که اگر تشویق های او نبود، وی هیچ وقت پزشک نمی شد و اضافه کرد: «او آدم فوق العاده ای است. همه ی مریض هایش به چشم فرشته به او نگاه می کنند.»
وقتی از او درباره ی روابطش با پدرش پرسیدم، در جواب سعی کرد که خونسرد باشد و لبخند بزند اما باز نمی توانست اضطراب را در چهره اش پنهان کند. قدری خود را جمع وجور کرد و پاسخ داد: «همه چیز بین ما خوب بود تا اینکه سه ماه پیش به او گفتم که تصمیم گرفته ام تحصیلاتم را در رشته ی طب سنتی ادامه بدهم، اما انگار به او گفته بودم که می خواهم آدم بُکشم. از آن زمان به بعد هر وقت با هم صحبت می کنیم به من سرکوفت می زند و می گوید مرا به دانشکده ی پزشکی نفرستاد تا طب سنتی بخوانم. تا اینکه دیروز بین ما بحث بالا گرفت و با عصبانیت به من گفت اگر وارد رشته ی طب سنتی شوم باید برای همیشه دور خانواده را خط بکشم. این حرف پدرم خیلی برایم سنگین بود، ولی خوب، شاید هم حق با او باشد و طب سنتی تصمیم چندان درستی نباشد.»
زمانی که گوردون درباره ی پدرش حرف می زد دلش می خواست دیگران خیال کنند که پدرش آدم فوق العاده ای است اما من می دیدم که درحین صحبت درباره ی او، دست ها و انگشت هایش در یکدیگر قفل می شدند، که نشانه ی اضطرابش در ارتباط با پدرش بود و زمانی که متوجه حرکات دست هایش می شد، به سرعت سعی می کرد گره انگشتانش را از یکدیگر باز کند و با حالتی آرام بر روی صندلی بنشیند، یعنی با حالتی نظیر استادان دانشگاه، و من حدس می زدم که این حرکت را نیز ناخودآگاه از پدرش تقلید می کند.
از گوردون پرسیدم آیا پدرش همیشه در مقابل او آن قدر مستبد و زورگو بوده است؟
پاسخ داد: «نه، به هیچ وجه.»
و اضافه کرد: «البته زیاد سر من داد می کشید و گاهی هم مرا کتک می زد، مانند همه ی پدرهای دیگر، ولی من اصلاً او را بابت این کارها پدر مستبدی نمی دانم.»
زمانی که گوردون به تنبیه بدنی توسط پدرش اشاره کرد، تغییر آهنگ صدایش را حس کردم، که توجه مرا کاملاً جلب کرد و بنابراین درباره ی تنبیه بدنی که پدرش درباره ی او اعمال می کرد، بیشتر کنجکاوی کردم و فهمیدم که پدرش هفته ای دو سه بار به بهانه های مختلف او را با کمربند کتک می زده و فاصله ی زمانی بین این تنبیهات به قدری کوتاه بوده که اغلب پیش از اینکه جراحت یا درد ناشی از تنبیه قبلی کاملاً برطرف شده باشد، تنبیه بعدی صورت می گرفته است. او برایم گفت که اغلب دلیل این تنبیهات ممکن بود نمره ی پایینی باشد که او در مدرسه آورده بود یا کلامی که در دفاع از خود گفته بود یا فراموش کردن انجام کاری که از او خواسته شده بود. پدرش در هنگام تنبیه او توجهی نمی کرد که کمربند بر کجای بدن فرزندش فرود می آید. او ضربه هایش را پی درپی بر پشت، پاها، دست ها و جاهای دیگر بدن گوردون فرود می آورد. سپس از او درباره ی شدت ضربات وارد توسط پدرش پرسیدم.
گفت: «ضربه ها آن طوری نبود که باعث خونریزی شود. من همیشه جان سالم به در می بردم. پدرم این کار را می کرد تا من را به وظایفم آشنا کند، تا کمتر دچار اشتباه شوم و تلاشم را در مدرسه بیشتر کنم.»
گفتم: «اما تو به من می گویی که خیلی از پدرت وحشت داشتی.»
گفت: «بله. من تا سرحد مرگ از او می ترسیدم ولی درستش هم همین است دیگر. بچه ها باید از پدر و مادرشان حساب ببرند.»
پرسیدم: «گوردون، به من بگو آیا دوست داری بچه هایت از تو وحشت داشته باشند؟»
سعی کرد نگاهش را از من بدزدد. می دانستم که طرز نگاهم او را اذیت می کند. صندلی ام را به او نزدیک تر کردم و ادامه دادم: «همسر تو پزشک متخصص کودکان است. آیا اگر بچه ای را به مطب او بیاورند که آثار زخم و کبودی شبیه همان هایی که تنبیهات پدرت بر روی بدن تو بر جا می گذاشت روی بدنش باشد، آیا از نظر قانونی مکلف به گزارش آن مورد به پلیس نیست؟»
گوردون مجبور نبود پاسخی به من بدهد چرا که ما هر دو پاسخ را می دانستیم. درعوض، چشمانش مملو از اشک شد و با صدایی فروخورده گفت: «نگاه شما به این مسئله مانند مشت محکمی است که کسی بر سر من فرود بیاورد.»
بعد از این سوال، دیگر از دفاع از پدرش دست برداشت. جلسه ی نخست قدری برایش سخت و سنگین بود زیرا ناچار شده بود از زخمی که همیشه از همه پنهانش کرده بود، پرده بردارد و این زخم در اصل ریشه ی همه ی رفتارهای خشمناک و عصبانیت های خارج از کنترلش بود. در جلسه ی اول ملاقاتمان متوجه شد که به دلیل تنبیهات و ترس از پدرش آتشفشانی خفته در درون او شکل گرفته و هرگاه که فشار یا استرسی به او وارد شود، این آتشفشان ناگهان به خروش درمی آید و بر سر اولین کسی که در مسیرش قرار گیرد، فوران می کند، که اغلب این فرد کسی نبود جز همسرش. حالا در این جلسات کاری که ما می بایست انجام می دادیم این بود که نخست وجود پسرک کتک خورده ی درونش را بپذیریم و سپس به التیام زخم های آن پسرک بپردازیم.
آن شب زمانی که به منزل رسیدم، هنوز در فکر گوردون و رفتارهای پدرش با او بودم. آن روز گوردون با اعتراف به اینکه پدرش با او بسیار بدرفتاری می کرد، بارها چشمانش از اشک پرشده بود. بعد از آن جلسه، هزاران زن و مردی را در نظر آوردم که تا آن روز با آنها کار کرده بودم، بزرگسالانی که رفتارهای کنونیِ روزمره شان متاثر از الگوهای بیمارگونه ای بود که والدین سمی شان از کودکی در آنها به یادگار گذاشته بودند.
می دانیم که میلیون ها انسان دیگر نظیر گوردون در این کره ی خاکی زندگی می کنند که در رفتار یا تصمیم گیری شان، شیوه های درست و سالمی ندارند، در زندگی سرگشته اند و هیچ گاه شاد و راضی نیستند. اغلب آنها نمی دانند به کمک و روان درمانی نیاز دارند و به این ترتیب تعداد زیاد این دسته از مراجعین، نقطه ی عطفی برای نگارش این کتاب شد.

اهمیت بررسی گذشته

واقعیت زندگی گوردون هرچند تلخ و گزنده است، اما متاسفانه در جوامع گوناگون با نمونه های بسیاری از این قبیل برخورد می کنیم. من در طول هجده سال کار روان درمانی با هزاران نفر از این افراد، چه به صورت انفرادی و چه به صورت گروه درمانی، کار کرده ام. این گونه افراد اغلب از احساس بی لیاقتی رنج می برند زیرا در طول رشد خود از والد یا والدینشان کتک خورده اند یا مورد آزار و تحقیر قرار گرفته اند و به آنها گفته شده که چقدر ناتوان، احمق یا زشت هستند، یا آن قدر بد هستند که باید کتک بخورند، یا به آنها در زمینه های مختلف احساس گناه داده شده است و برخی از این بزرگسالان در جلسات درمان می گویند که در کودکی توسط یکی از والدینشان مورد آزار و اذیت جسمی یا حتی جنسی قرار گرفته اند. یا برخی در کودکی به دلیل بار زیاد مسئولیت یا فشاری که از سوی والدین بر عهده ی آنها گذشته شده بود، کودکی را تجربه نکرده و در دوران بزرگسالی دچار بحران های روحی شده اند. در مواردی نیز می بینیم که والدین به دلیل وابستگی یا علاقه ی بیش از حد یا سلطه جویی زیاد، فرزندشان را مورد حمایت و محافظت افراطی قرار داده اند و این امر بعدها موجب احساس بی کفایتی و اعتمادبه نفس پایین در این افراد در انجام امور و تصمیم گیری ها شده است.
بسیاری از بزرگسالان مانند گوردون از ارتباط بین رفتار والدینشان با آنها در دوران کودکی و مشکلات شخصیتی کنونی شان آگاه نیستند و این نقطه ی به اصطلاح کور، ویژگی مشترک بیشتر این افراد است.
بسیاری از روش های درمانی که قبلاً از آنها استفاده می شد، همواره بر تجزیه و تحلیل دوران کودکی و گذشته ی فرد تاکید داشتند. اما اکنون آنها اکثرا جای خود را به روش های درمانی جدیدتر داده اند. در روش های درمانی جدید بر حل مشکلات زمان حال فرد تمرکز می شود. در این روش ها به جای کندوکاو در دوران کودکی و گذشته ی فرد، بر ایجاد تغییر در الگوی رفتارهای مخرب فعلی او تاکید می شود. از محاسن دیگر روش های درمانی جدیدتر، کوتاه مدت بودن و سرعت آنها در رسیدن به نتیجه ی مطلوب است.
به نظر می آید که دلیل تغییر در روش های درمانی به این دلیل بوده که روش های قدیمی بسیار زمان بَر و پرهزینه بودند، یعنی گاهی به چند سال جلسات درمان و صرف هزینه ی بالا می انجامید و چه بسا نتیجه ی چندان مطلوبی نیز حاصل نمی شد.
من نیز به شخصه به روش های درمانی کوتاه مدت معتقدم، یعنی روش هایی که در آنها تاکید بر ایجاد تغییر در رفتارهای مخرب کنونی فرد است. اما تجربیات در زمینه ی آسیب های وارد از جانب والدین سمی به من نشان داده که برای درمان فرزندان لازم است به ریشه های این مشکلات نیز توجه کافی شود. اگر در مسیر درمان بر هر دو عامل مشکل زا، یعنی هم ریشه و هم رفتار غلط کنونی فرد تمرکز شود، فرد به نتیجه ای بهتر و پایدارتر دست خواهد یافت.
در مثال ما، گوردون مشکل کنترل خشم داشت و برای ایجاد تغییری اساسی در این رفتار ناچار بود از ریشه های این خشم که در کودکی اش شکل گرفته بود، آگاهی پیدا کند تا درمان مناسب آن را پیگیری کنیم.
والدین از بدو تولد بذرهای عواطف و احساسات را در درون ما می کارند که حاصلش در بزرگسالی رفتارهای ما را تشکیل می دهد. در بعضی خانواده ها این بذرها دانه های عشق و احترام و استقلال هستند اما در برخی دیگر بذر ترس، نفرت یا احساس گناه است.
اگر شما در خانواده ای از نوع دوم پرورش یافته اید، این کتاب برای تان مفید خواهد بود زیرا همچنان که رشد می کنیم، این بذرها در ما به علف هایی هرز تبدیل می شود که روح و روانمان را دربرمی گیرد و در اعتمادبه نفس، شغل و همچنین روابطمان با همسر، فرزندان و اطرافیانمان تاثیر مخرب دارد. هدف از نگارش این کتاب این است که به شما کمک شود تا بتوانید این علف های هرز را شناسایی و ریشه کن کنید.

به چه کسی می گوییم والد یا والدین سمی

به طور طبیعی همه ی پدرها و مادرها گاه به گاه ناکارآمدی هایی دارند. خود من نیز در مورد فرزندم اشتباهاتی کرده ام که تاثیر بدی در او و حتی خود من داشته است. واقعیت این است که برای والدین ممکن نیست همیشه و در همه ی لحظات زندگی از هر لحاظ برای فرزندانشان کامل ترین و بی نقص ترین باشند. به طور طبیعی هر پدر و مادری گاهی بر سر فرزندشان فریاد می کشند و با آنان تند برخورد می کنند یا می خواهند رفتارها و تصمیمات فرزندانشان را کنترل کنند، و چه بسیار پدران و مادرانی بوده اند که حتی فرزندشان را تنبیه بدنی کرده اند. اما آیا دراین صورت می توانیم این پدرها و مادرها را ظالم، بد یا سمی بنامیم؟ البته که نه.
پدرها و مادرها خود انسانند و مانند اغلب انسان های دیگر دارای محرومیت ها، کمبودها، شکست ها و ناکامی های خود بوده اند و اگر عشق و اعتماد و توجه بین والد و فرزند وجود داشته باشد، فرزندان می توانند بدون اینکه آسیبی جدی ببینند، با رفتارهای ناخوشایند و گاه به گاه والدین خود کنار بیایند.
اما چه بسیار والدینی که رفتارهای غلط و خشونت بارشان با فرزندانشان دائمی و پیوسته است، به طوری که روح و روانِ کودک را به شکلی جدی دچار آسیب های ماندگار می کنند. ما این دسته از پدر و مادرها را والدین بدرفتار یا سمی می نامیم. اینها مانند ماده ای شیمیایی وجود کودک را مسموم می کنند و همچنان که کودک رو به بزرگسالی می رود، این آسیب را با خود حمل می کند.
چه کلمه ای بهتر از سمی می تواند والدینی را توصیف کند که به دلیل نادانی، بی مسئولیتی، خودخواهی و خودشیفتگی، فرزندشان را دچار مشکلات روحی و روانی می کنند؟ آسیب هایی که عواقب ناشی از آنها گاه تا آخرین روز زندگی فرد همراهش باقی می ماند. بسیاری از این آسیب ها همچون آتش زیر خاکستر همواره سوزان و فعال باقی می مانند و در آرامش درونی و تصمیم گیری های فرد تاثیری جدی باقی می گذارند.
گاهی حتی دیده می شود که این آسیب ها نه تنها به شکل آزارهای کلامی و تنبیهات بدنی، بلکه به صورت آزار جنسی در مورد فرزند اعمال می شود که حتی یک بار نیز کافی است تا آسیب روحی ناشی از آن برای همیشه بر فرد باقی بماند.
والدینی که با تنبیهات بدنی و کتک زدن یا تحقیر کردن فرزندان خود را تربیت می کنند، یا والدینی که فرزندان خود را مورد آزار و سوءاستفاده ی جنسی قرار می دهند، در اصل افرادی به جامعه تحویل می دهند که نه به درد خودشان می خورند و نه به درد اجتماع، و چه بسا مخل سلامت فردای اجتماع نیز باشند.
والدین ما اغلب شیوه های تربیتی خود را از کسانی آموخته اند که دانش و آگاهی بسیار ناچیزی نسبت به امر آموزش و پرورش کودک داشته اند، یعنی از گذشتگانشان، و بسیاری از باورهای تربیتی رایج در گذشته و حال، گاه قرن ها نسل به نسل گشته و به امروز رسیده که اصول و باورهایی مبتنی بر جهل و خرافات و نادانی بوده است. نوع بشر تاکنون دیگر باید به این نتیجه ی آشکار رسیده باشد که تا وقتی زنان و مردان به شعور و دانش کافی برای ایفای نقش والدینی مبتنی بر علم و آگاهی نرسند، جامعه به سلامت روانی نخواهد رسید.

والدین سمی چه بلایی بر سر کودکان خود می آورند؟

فرقی نمی کند که فرزندان والدین سمی در دوران کودکی کتک خورده اند، مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفته اند، مورد تحقیر و توهین واقع شده اند، به آنها احساس گناه داده شده است یا حتی بیش از حد لازم مورد حمایت والدین قرار گرفته اند، چرا که درهرحال بسیاری از آنها در دوران بزرگسالی آسیب های روانی و شخصیتی تقریبا مشابهی از خود نشان می دهند که بیشتر شامل عدم اعتمادبه نفس و گمگشتگی است.
توجه داشته باشید که والدین سمی آنچنان حس بی کفایتی و بی لیاقتی را در کودکان خود به وجود می آورند که اغلب این بچه ها بی اختیار خود را سرزنش و محکوم می کنند و بابت تنبیهات والدین مقصر می دانند، که این فرآیند به تدریج در آنان به چرخه ای معیوب تبدیل می شود که در بزرگسالی عزت نفس آنها را تخریب می کند. برای یک کودک بی دفاع در طی دوران رشد باور اینکه پدرش فردی نادان، سمی و گاه خطرناک است، سخت است و ترجیح می دهد تصور کند که پدرش خوب است و اشکال از اوست و او خود مقصر تنبیه شدنش است. بدین منوال زمانی که این کودکان به بزرگسالی می رسند، از قبل شخصیتی منفی با نگرش خود کم بینی در وجودشان شکل گرفته است.

روان شناس خود شوید

تشخیص اینکه آیا پدر و مادری سمی هستند یا خیر، کار ساده ای نیست. بسیاری از افراد در ارتباط با پدر و مادرشان مشکل دارند، که البته این به خودی خود نمی تواند به این معنا باشد که آن والدین سمی بوده اند یا هستند. در گفتگو با بسیاری از این افراد می بینیم آنها خیلی هم مطمئن نیستند که آیا پدر و مادرشان در کودکی واقعا با آنها بدرفتار بوده اند یا اینکه آنها بیش از حد حساس هستند.
در جهت کمک به حل این تعارض، در اینجا پرسشنامه ای در اختیارتان می گذارم تا با پاسخگویی به آن بتوانید دریابید که آیا والدین شما بدرفتار یا سمی بوده اند یا خیر. احتمالاً برخی سوالات این پرسشنامه شما را مضطرب و ناراحت خواهد کرد، زیرا همواره برای فرزندان دشوار است با این واقعیت روبه رو شوند که والدینی داشته اند که با آنها ظالمانه رفتار کرده اند.
برای سهولت این پرسشنامه، والدین را در اینجا به صورت جمع در نظر گرفته ایم.

۱. رابطه ی شما با والدینتان در زمان کودکی:

*آیا والدینتان برای تنبیه شما از تنبیهات بدنی سخت استفاده می کردند؟ آیا آنها شما را با کمربند یا سایر اشیا کتک می زدند؟
*آیا والدین شما الکل یا مواد مخدر استفاده می کردند؟ آیا این کار آنها باعث احساس ناامنی، ترس، ناراحتی و خجالت در شما می شد؟
*آیا والدینتان به دلیل داشتن افسردگی شدید یا انواع مشکلات روحی و روانی دیگر، اغلب در زندگی شما نقشی خنثی و یا منفی داشتند؟
*آیا آنها دارای مشکلات و گرفتاری هایی بودند که شما اغلب ناچار به نگهداری از آنها بودید؟
*آیا والدینتان کارهایی با شما می کردند که ترجیح می دادید آن را کاملاً از دیگران پنهان نگه دارید؟ آیا آنها از لحاظ جنسی شما را مورد سوءاستفاده یا آزار قرار می دادند؟
*آیا از والدینتان ترس و وحشت زیادی داشتید؟
*آیا از اینکه خشم و اعتراضتان را به والدینتان نشان دهید، واهمه داشتید؟
*آیا شما متوجه فضای مخرب و آسیب زننده ی رابطه ی میان خود و والدینتان بودید؟
*آیا آنها دائما با کلام یا رفتارشان به شما می گفتند که بد و بی ارزش هستید؟ آیا شما را با نام هایی تحقیرآمیز صدا می کردند؟ آیا پیوسته شما را مورد انتقاد قرار می دادند؟ یا شما را بی عرضه، بی خاصیت و نظایر آن خطاب می کردند؟

۲. زندگی بزرگسالی شما:

*آیا شما اغلب خود را در رابطه های غلط یا روابطی قرار می دهید که در آن مورد سوءاستفاده قرار می گیرید؟
*آیا بر این باورید که اگر به کسی نزدیک شوید آن فرد نهایتا به شما آسیب می زند یا ترکتان می کند؟
*آیا نگاه شما به زندگی و آدم ها به طور کلی نگاهی منفی است و همواره انتظار بدترین اتفاق را دارید؟
*آیا همواره در درک اینکه کیستید، چه می خواهید و چه احساسی دارید، سردرگم و نامطمئنید؟
*آیا همواره ترس از این دارید که اگر دیگران به هویت واقعی شما پی ببرند دیگر دوست تان نداشته باشند؟
*آیا زمانی که به موفقیتی دست می یابید، اضطراب دارید که دیگران در مورد موفقیت تان چگونه می اندیشند؟
*آیا بدون دلیل مشخص یا موجهی عصبانی یا افسرده می شوید؟
*آیا شما فردی کمال گرا هستید؟
*آیا برای تان سخت است که آرامش داشته باشید و از زندگی لذت ببرید؟
*آیا علی رغم میلتان، بی اختیار مانند والدینتان رفتار می کنید؟

۳. رابطه ی شما در سنین بزرگسالی با والدینتان:

*آیا والدینتان با شما مانند یک بچه رفتار می کنند؟
*آیا بسیاری از تصمیم گیری های شما منوط به تایید یا عدم تایید والدینتان است؟
*آیا هر بار بعد از دیدار والدینتان احساس خستگی، افسردگی و ناراحتی می کنید؟
*آیا از اینکه با نظر والدینتان مخالفت کنید، وحشت دارید؟
*آیا والدینتان با تهدید یا ایجاد احساس گناه شما را به بازی می گیرند؟
*آیا والدینتان با پولشان شما را به بازی می گیرند؟
*آیا گمان می کنید که شما مسئول احساسات والدینتان هستید؟ آیا وظیفه ی شماست که آنها را خوشحال کنید؟ اگر ناراحت باشند خود را مقصر می دانید؟
*آیا هر کاری برای والدینتان می کنید باز هم ناراضی هستند؟
*آیا امیدوارید که زمانی به دلایلی والدین شما مهربان تر و منطقی تر شوند؟

اگر پاسخ شما به یک سوم پرسش های بالا مثبت باشد به این معناست که این کتاب کمک بزرگی به شما در جهت بازیابی خویشتن و برقراری رابطه ای سالم تر با پدر و مادرتان خواهد کرد. توجه کنید که حتی اگر بعضی از فصول این کتاب شامل حال و شرایط شما نباشد، از آنجا که عموما والدین سمی آسیب های مشابهی به فرزند خود وارد می آورند، باز هم مطالعه ی تمام فصول این کتاب را به شما توصیه می کنم.
به عنوان مثال، ممکن است والدین شما به الکل یا موادمخدر معتاد نبوده باشند اما بی ثباتی، هرج ومرج و استرسی که در خانواده ای الکلی و معتاد وجود دارد، بسیار مشابه شرایطی است که سایر والدین سمی در خانواده شان ایجاد می کنند.
اصول و روش های درمانی موجود در این کتاب تقریبا به طور یکسان برای همه ی فرزندان والدین سمی قابل استفاده است. پس توصیه می کنم که از هیچ یک از فصل های این کتاب مطالعه نکرده عبور نکنید.

خود را از میراث نفرین شده ی آسیب های گذشته آزاد کنید

اگر شما در کودکی تحت فشارهای روانی و آزار ناشی از بدرفتاری های والدین بوده اید، باید بدانید که مجبور نیستید این کاسه ی زهر به ارث رسیده از والدینتان را همواره در درونتان نگه دارید و آن را با خود حمل کنید، بلکه راهبردهای متعددی برای رهایی از این میراث شوم وجود دارد که در طول این کتاب شما را با آنها آشنا خواهم کرد.
در ابتدا لازم است بگویم تمرکز این کتاب نه بر والدین، بلکه بر خود شماست و آنچه در این کتاب به آن می پردازیم این امید واهی نیست که والدین شما به گونه ای معجزه آسا تغییر خواهند کرد، بلکه هدف تغییر در نگرش شما و آگاه کردنتان از این واقعیت مهم است که می توانید خود را از بند اسارت تاثیر و نفوذ قدرت این میراث تلخ و آثار آن برهانید. برای این کار همه ی آنچه احتیاج دارید، تصمیم و اراده است و دیگر اینکه نسبت به مشکلتان بینش کافی داشته باشید.
من در طول این مسیر قدم به قدم با شما خواهم بود تا نخست تاثیر این آسیب مخرب و میزان آن را در خود شناسایی کنید و سپس به راه های مواجهه با آن و خنثی کردنش می پردازیم.
ممکن است هم اکنون شما با والدین خود قطع ارتباط کرده باشید یا ظاهرا ارتباطی محدود و به ظاهر محترمانه با آنان داشته باشید یا حتی دیگر آنها در قید حیات نباشند، ولی تاثیر و نفوذ همه ی سال های کودکی، رنج ها و آسیب ها، خشم و نفرت، باورها و آموخته های غلط یا احساس بی کفایتی و بی ارزشی و کمبود اعتمادبه نفس شما را رها نکرده باشد. همه ی آنچه در این کتاب خواهید آموخت راه های بی اثر کردن و بریدن این بندناف نامیمون و کم رنگ کردن تاثیر آن در زندگی شماست.
آنچه به سختی می توان باورش کرد این است که بسیاری از رفتارهای آدمی حتی پس از فوت والدین همچنان از طریق آنها کنترل می شود. ارواحی که هنوز ما را تحت تسلط خود دارند؛ والدینی که هرچند جسما دیگر وجود ندارند اما تاثیر رفتارشان همواره از لحاظ روانی، رفتاری و احساسی در فرزندشان قابل تشخیص است.
شاید شما خودتان هم به نقطه ای در زندگی رسیده باشید که تشخیص دهید سرمنشا و ریشه ی مشکلاتتان از کجاست و به فکر رهایی از آن هستید. یا شاید والدینتان را مستقیما بابت نقشی که در آشفتگی های شما داشته اند، ملامت کرده و حتی رفتارهای سمی شان را به آنها گوشزد کرده باشید.
یکی از مراجعان من در کمال اطمینان می گفت: «من از والدینم متنفرم. خودشان این را می دانند و هیچ تاثیر و نفوذی هم در من و زندگی ام ندارند!» تا اینکه بالاخره متوجه شد همان خشمِ از آنان در اصل مانند موتوری قوی، تاثیرات مخرب والدینش را همچنان پایدار نگه می دارد و والدینش با خشمگین نگه داشتن او پیوسته وی را به بازی می گیرند و از طرفی نفرتی که او به همراه این خشم به این رابطه وارد می کند، در اصل او را از سایر جنبه های مثبت زندگی اش خالی و وازده کرده است.
قدم اول برای رهایی از این نفوذ مخرب، رویارویی و مقابله با آن است. اما باید مواظب باشیم که این امر همراه با شعله های سوزنده ی خشم و نفرت نباشد، چرا که در این صورت آسیبی بس مخرب تر بر خود فرد خواهد زد.

آیا شما مقصر هستید؟

احتمالاً در بسیاری از کتاب ها خوانده اید که «ما نمی توانیم دیگران را بابت مشکلاتمان سرزنش کنیم.» باید بگویم که من این حرف را در زمینه ی تعلیم و تربیت بی اساس و غلط می دانم. والدین مسئول مستقیم پرورش کودک هستند. آنها هستند که در نحوه ی شکل گیری سلامت روانی کودک و رفتارهای آینده ی او مهم ترین نقش را ایفا می کنند. مسلما آدم های بزرگسال مسئول رفتارهای خود هستند اما این رفتارها در زمانی شکل گرفته است که فرد به عنوان کودک بدون داشتن اختیار و کنترل تحت تربیت والدین بوده است. پس می گوییم:
  • شما مقصر بدرفتاری های والدینتان نیستید.
  • اما اکنون مسئول هستید که اقداماتی موثر و مثبت در جهت اصلاح نقایص تربیتی و درنتیجه اصلاح رفتارهای خود و بازسازی سلامت روانی تان صورت دهید. مسئولیت شما شناخت و درمان خودتان است.

کمک این کتاب به شما

در این کتاب ما با یکدیگر سفر مهمی را آغاز می کنیم. با چراغی در دست عازم سفری می شویم که هدف آن آگاهی از این است که بر شما چه گذشته است. سفری در جهت تحلیل واقع بینانه ی وقایعی که در گذشته برای تان رخ داده و چگونگی حل و برطرف کردن مشکلات روحی ناشی از آنها. شما تا پایان این کتاب به این بینش خواهید رسید که چگونه از تاثیر رفتارهای بد و غلط والدین ناآگاهتان رها شوید و چطور اعتمادبه نفس مختل شده تان را احیا کنید. منظورم این نیست که تا پایان این کتاب همه ی مشکلاتتان به شکلی معجزه آسا محو و ناپدید می شود. خیر، بلکه اگر شهامت و توان این را دارید که مطالب این کتاب را به دقت بخوانید و با آن روبه رو شوید، قادر خواهید بود تاثیر گذشته در روح و روان خود را بی اثر سازید و شان و منزلت خود را به عنوان انسانی که دیگر در بند کنترل وقایع گذشته نیست، زنده کنید.
متوجه باشید که همگام با مطالعه ی این کتاب و کنار گذاشتن حالت دفاعی خودتان احتمال اینکه بروز خشم، اضطراب، نفرت، سردرگمی، درد و افسوس را در خود مشاهده کنید، بسیار است. اینها همه طبیعی است و چه بسا لازمه ی به خاک سپردن تجربیات و تاثیرات آن مقطع از زندگی شما باشد.
توصیه ی من به شما این است که این کتاب را نه از سر عجله، بلکه در زمان مناسبی مطالعه کنید که تنها هستید و اوقات فراغت تان است. اگر انجام بعضی تمرینات این کتاب شما را به هم می ریزد، به خود زمان بدهید. مهم پیشرفت در رسیدن به هدفتان است، نه سرعت آن.
برای اینکه بتوان به بهترین نحو مسیر و هدف را به شما نشان داد و مفاهیم را به تصویر کشید، در سراسر این کتاب از مثال ها و نمونه های واقعی استفاده شده است بدون اینکه در شرح وقایع اغراقی صورت گرفته باشد. ممکن است بسیاری از این مثال ها شما را متاثر کند. اما در مقام روان شناسی که روزانه با بسیاری از این نمونه ها سروکار دارد، می گویم که متاسفانه این نمونه ها در اطراف ما فراوان است و بخشی از زندگی روزمره ی بسیاری از آدم های اجتماع را تشکیل می دهد.
این کتاب به دو بخش عمده تقسیم می شود. در بخش اول به بررسی این مطلب می پردازیم که انواع والدین سمی به چه صورت هایی رفتار می کنند. در این بخش به بررسی رفتارهایی می پردازیم که والدین سمی به فرزندانشان در کودکی آسیب رسانده اند یا هنوز هم به آنان در بزرگسالی صدمه می زنند. مطالعه ی این بخش به شما کمک می کند که برای درک بخش دوم آمادگی بیشتری داشته باشید. در بخش دوم شیوه هایی رفتاری را خواهید آموخت که شما را قادر به برقراری رابطه ای متعادل با والد یا والدین سمی تان می کند که در آن شما خود هدایت کننده ی رفتارها و احساساتتان هستید، نه آسیب های ناشی از رفتارهای آنان.
فرآیند کاهش دادن یا خنثی سازی تاثیرات منفی والدین سمی، فرآیندی تدریجی و مستلزم اراده و پایداری است. اما تلاش و اراده ی شما به مرور نیروهای درونی تان را از بند عادت آزاد می کند و خودِ اصیل شما و واقعیت وجودی تان که در طول تمام این سال ها همواره در سایه ی آسیب های ناشی از رفتاری های والدینتان از شما پنهان مانده بود، کم کم آشکار می شود.

نظرات کاربران درباره کتاب والدين سمی

این کتاب به من که والدینم هردو سمی هستند یکی از نوع عصبانی و دیگری منفعل،کمک کرد که واقعیت موجودو بپذیرم و در پی انکار و یا تغییر رفتارشون نباشم،تقصیر ما نیست که والدینمون این رفتارها رو دارن و ما میتونیم اونها رو نبخشیم.اونها حق ندارن به بهانه دین و استفاده از قدرت پولشون ما رو مطیع خودشون کنن و... توصیه میکنم اول نمونه کتاب رو بخونید و به پرسش ها پاسخ دهید اگر متوجه شدید والدین شما جز این دسته هستند خواندن این کتاب کمک بزرگی برای شماست.
در 6 ماه پیش توسط uni...512
وقتی این کتاب رو میخوندم بدلیل تجربه کردن اکثر اتفاقاتی که نویسنده ش میگف واقعا تحت تاثیر قرار گرفته بودم کمی کمک کرد بتونم به سوالات تو ذهنم جواب بدم و باهاشون کنار بیام
در 2 ماه پیش توسط ثمین
قبل از این کتاب باید کتاب آدمهای سمی رو خوند، والدین سمی جزئی از آدمهای سمی اند که تو این کتاب به طوراختصاصی درباره اونا میگه
در 1 ماه پیش توسط dina
نیاز بود به همچین کتابی
در 2 ماه پیش توسط mahan yeganeh
عالی هم از نظر دیدگاه هم از نظر محتوا
در 4 هفته پیش توسط tol...dis
کتاب رو خریدم پول هم از حسابم کم شد ولی کتاب به کتابخونم اضافه نشد باید چیکار کنم!!!
در 4 هفته پیش توسط فرشته پالاش
کتاب روان و شفافی است حتی برای اینکه خودمان والدین سمی برای فرزندانمان نشویم، مفید است، ارزش خواندن دارد.
در 3 ماه پیش توسط سپیده شعبانی
کتاب خوبی بود
در 2 هفته پیش توسط elnaz .
عالی
در 5 ماه پیش توسط esh...gar
خیلی این کتاب رو دوست داشتم.عالی بود👌
در 2 هفته پیش توسط مهسا ...