دسته‌ بندی
Loading

چند لحظه ...
کتاب سروده‌های جیاکمو لئوپاردی

کتاب سروده‌های جیاکمو لئوپاردی

نسخه الکترونیک کتاب سروده‌های جیاکمو لئوپاردی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق اپلیکیشن رایگان فیدیبو در دسترس است. همین حالا دانلود کنید

با کد تخفیف hifidibo این کتاب را در اولین خریدتان با «۶۰٪ تخفیف» بخرید!

درباره کتاب سروده‌های جیاکمو لئوپاردی

در معنای شاعرانه، واژه «سروده» (چکامه، ترانه) می‌توانست از قدمتی باستانی به خود ببالد. قدمتی درست به اندازه زبانِ ایتالیایی (کافی است به سراغِ اشعارِ دانته گرانقدر در بخشِ «برزخ»، سرودِ دهم، بندِ نخست به بعد مراجعه کنیم: و سپس این کار را تا سروده‌های شاعرِ دیگری که فُسکلو(۱۷) نام دارد ادامه دهیم)؛ این واژه از اعتباری ب دیرینه و قدیمی برخوردار بوده است (دانته در بخش «دوزخ»، در سرودِ بیستم، بندِ دوم از آن استفاده کرده است) و اشعارِ منظوم، در وصفِ حالِ شوالیه‌ها و دلاورانِ صلحشور، ماهیتی معمولی و عادی به آن بخشیده‌اند. امّا معنای رسمیِ «شعرِ عاشقانه»، هنوز هیچ حیات و قدمتِ رسمی با این عنوان نداشت. شاید تنها بتوان نشانه‌هایی ناچیز از کاربردِ این واژه را در اثرِ وینچِنزو مُنتی(۱۸) مشاهده نمود، آن هم به شکلِ عنوانی فرعی و نه اصلی. در جایی که می‌نویسد:«بی‌اندازه غرق در چاپِ «سروده»ای قهرمان‌پرورانه هستم...» در واقع، منتقدانِ ادبی توانسته‌اند از مدّت‌ها پیش، منابعی را که از نظر زمانی بسیار به هم نزدیک هستند و به احتمال بسیار زیاد، موجب الهام بخشیدن به لِئوپاردی شدند ردّیابی کنند. این امر، نه تنها موجب شد لِئوپاردی نه تنها آن را برای عنوانِ یک نمایش، که قهرمانِ اصلی آن، احساساتِ خود را با سرودخوانی بیان می‌دارد برگزیند، (مانند شعرِ «واپسین سرودِ سَفو»)، بلکه آن را همزمان برای کلِ مجموعه منظومِ خود انتخاب نماید.

ادامه...

مشخصات کتاب سروده‌های جیاکمو لئوپاردی

  • ناشر نشر تیر
  • قیمت نسخه چاپی قیمت نسخه چاپی ۱۹,۰۰۰ تومان
  • تاریخ نشر ۱۳۸۹/۱۰/۱۵
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.5 مگابایت
  • تعداد صفحات ۲۳۸ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب سروده‌های جیاکمو لئوپاردی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

در حال بارگذاری...

نظرات کاربران درباره کتاب سروده‌های جیاکمو لئوپاردی

اشعار لئوپاردی را باید به سان یک زبانِ از اساس تازه دریافت. زبانی که می‌خواهد خبر از شکست انسان از ابتذالِ سرشاری خویش دهد. لئوپاردی از پیشگامان التفات راستین به شکست حکومت عقل است که فاصله گرفتن انسان غربی از آن مراودهٔ پرفشار و خونین با جهان که در قرون سابق اختیار کرده بود را می‌دید اما دستانش را از هر بازگشتی و حرکتی ناتوان می‌یافت. این « دیدن» و آن « ناتوانی» در اشعار او موج می‌زند. چارهٔ لئوپاردی تنها کشف زبانی تازه بود که دوباره طبیعت را و تاریخ را به یاد انسان غربی آورد، بی‌آنکه برساختی پیشین و نو از آدمی و نسب او در جهان بسازد. چه این زبان البته از اساس ناکام خواهد بود، اما او به حق شاعر است. تامل در اشعار «بی‌کران» و« گل طاووسی» را توصیه می‌کنم.
در ۵ ماه پیش توسط are...z77 ( | )