فیدیبو نماینده قانونی انتشارات تیسا و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب درآمدی بر تاریخ فرهنگی بدن در ایران

کتاب درآمدی بر تاریخ فرهنگی بدن در ایران

نسخه الکترونیک کتاب درآمدی بر تاریخ فرهنگی بدن در ایران به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب درآمدی بر تاریخ فرهنگی بدن در ایران

ویژگی‌هایی چون تاریخی‌بودن و متن‌مند‌بودن و نیز موقعیت ویژه‌ای که بدن‌ها به عنوان واسط و میانجی حوزه‌های خرد و کلان اجتماعی، آن را تجربه می‌کنند، این امکان را فراهم می‌کند تا از بدن، به‌مثابه متنی برای تأمل در شناخت نظام‌های اجتماعی و سیاسی گوناگون و بررسی تنوعات و تفاوت‌های جغرافیایی استفاده شود؛ بنابراین، می‌توان انتظار داشت که مطالعه و بررسی مباحث این حوزه، در مفهوم‌سازی و نظریه‌پردازی اجتماعی در ایران راهگشا باشد. این ویژگی، با توجه ‌به فضای مفهومی و روشی این حوزه که فضایی بین‌رشته‌ای محسوب می‌شود، امکان اشتراک و انباشت تجارب محققان با جهت‌گیری‌های متفاوت نظری (انتقادی، ذات‌گرا، پسامدرن، پسااستعماری وغیره) را فراهم کرده، در نتیجه فرصت بیشتری برای تولید دانش بومی و اصیل و احتمالاً نقد دیدگاه‌ها و نظریه‌های مربوط به تحول مناسک و عادات و ژست‌های جسمانی در کشورهای غربی مهیا می‌کند؛ بدین‌ترتیب، مطالعات بدن، فرصت مناسبی را برای پیوند علوم انسانی و اجتماعی در ایران به وجود می‌آورد. مطالعه تاریخ فرهنگی بدن، نشانه‌ها و مصادیق مهمی را از تأثیرپذیری و تحولات برآمده از مجاورت بیشتر با فرهنگ مصرفی غربی در دوره معاصر آشکار می‌کند. به‌همان‌سان، با ‌توجه‌ به تراکم و پیچیدگی بیشتر سرمایه‌های بدنی در متن جامعه شهری، به‌ویژه کلان‌شهری، چنین مطالعاتی آشنایی بیشتری از فرایند و مکانیسم تأثیرپذیری و تأثیرگذاری فرهنگ شهری بر سبک زندگی گروه‌های مختلف اجتماعی به‌ دست می‌دهند.

ادامه...

بخشی از کتاب درآمدی بر تاریخ فرهنگی بدن در ایران

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



فصل اول: مقدمه

حوزه مطالعات بدن که تا کنون، در سلسله مراتب سنت ها و شاخه های علوم اجتماعی و به ویژه جامعه شناسی کم اهمیت، حاشیه ای و تا اندازه ای کم منزلت بود، در چند دهه اخیر به حوزه ای پویا، پراهمیت و جذاب برای طیف روزافزونی از محققان در سنت های جامعه شناسی غربی و غیرغربی تبدیل شده است. آنچه جاذبه و اهمیت این توجه را بیشتر برجسته می سازد، فضای بین رشته ای مطالعات بدن و دستورکارهای متنوع آن است. شاید سنت فرهنگی مطالعات این قلمرو را، که در چند دهه اخیر با مطالعات تاریخی نیز پیوند یافته و در قالب سنت مستقل تاریخ فرهنگی بدن، آثار و مطالعات زیادی پدید آورده است، بتوان از جمله پررونق ترین رویکردهای مطالعاتی در این حوزه دانست. اثر شش جلدی تاریخ فرهنگی بدن انسان که انتشارات برگ در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد (و ترسیم کننده سویه هایی از تحولات فرهنگ جسمانی در اروپا از عهد عتیق تا زمان حاضر است) و همچنین، وجود بیش از ۲۰ نشریه تخصصی در این قلمرو که برخی از آنها در کشورهای شرق آسیا به چاپ می رسد، بر اهمیت این حوزه مطالعاتی تاکید می کند.
مطالعات فرهنگی بدن به شرح، تحلیل و گاه مقایسه کنش های جسمانی در متن فرهنگی و اجتماعی آن می پردازد و رفتارهای بدنی را علاوه بر وجه زیستی و عینی آن، سازه ای زبانی، گفتمانی، تاریخی و البته اجتماعی و فرهنگی می داند. این مطالعات، دربرگیرنده طیف وسیعی از موضوعات و مقولات مطالعاتی است که از جمله آنها می توان به مطالعات ورزش و بازی و تفریح، سلامت و بهداشت، اصلاح و تغییر بدن، آداب و منش های رفتاری، پوشش و تزیین بدن، مکان و فضا، ارتباطات غیرکلامی، مد و زیبایی، روابط جنسی، بیماری و مرگ و رابطه میان بدن و نیروهای ماوراء الطبیعه اشاره کرد. بدیهی است این گستره وسیع، مستلزم به کارگیری مفهوم سازی های پیچیده و متنوعی از مجموعه شاخه های علوم انسانی، اجتماعی، هنر، علوم دینی و البته، استفاده از ابزارهای روش شناختی گوناگون برای هدایت آنهاست.
رونق تدریجی توجه به مطالعات بدن در ایران، به دلیل طراحی های تقلیل گرایانه در تولید ابزارهای پژوهشی یا تلاش محدود برای ایده پردازی های نظری، دستاوردهای چشمگیری نداشته است؛ بااین حال، شرایط تاریخی، توسعه ای و تنوع و پویایی فرهنگی ایران، فرصت بی بدیلی را برای توسعه مطالعات این حوزه فراهم می کند. بررسی آداب و فرهنگ بدن در وهله نخست، امکانی برای مطالعه تغییر اجتماعی است. بدن وجه مهمی از فرهنگ عمومی، ارزش ها و شیوه زندگی ساکنان یک سرزمین را آشکار می کند. تجربیات بدنی را نباید صرفاً در جوهره فردی آن نگریست. این رفتارها دلالت های آشکاری برای تنظیم روابط، تعاملات اجتماعی موجود و نشانه ها و علائمی از نظم اجتماعی را در خود نهفته دارند. سنت پیکره گرایی الیاس که تجلیات ارزش های جامعه را در مدیریت بدن جست وجو می کند یا سنت گفتمانی فوکو که به قدرت و انضباط اجتماعی در متن هیبت ظاهری و عرصه بدن اشاره می کند، گواهی بر این موضوع محسوب می شوند.
ویژگی هایی چون تاریخی بودن و متن مند بودن و نیز موقعیت ویژه ای که بدن ها به عنوان واسط و میانجی حوزه های خرد و کلان اجتماعی، آن را تجربه می کنند، این امکان را فراهم می کند تا از بدن، به مثابه متنی برای تامل در شناخت نظام های اجتماعی و سیاسی گوناگون و بررسی تنوعات و تفاوت های جغرافیایی استفاده شود؛ بنابراین، می توان انتظار داشت که مطالعه و بررسی مباحث این حوزه، در مفهوم سازی و نظریه پردازی اجتماعی در ایران راهگشا باشد. این ویژگی، با توجه به فضای مفهومی و روشی این حوزه که فضایی بین رشته ای محسوب می شود، امکان اشتراک و انباشت تجارب محققان با جهت گیری های متفاوت نظری (انتقادی، ذات گرا، پسامدرن، پسااستعماری وغیره) را فراهم کرده، در نتیجه فرصت بیشتری برای تولید دانش بومی و اصیل و احتمالاً نقد دیدگاه ها و نظریه های مربوط به تحول مناسک و عادات و ژست های جسمانی در کشورهای غربی مهیا می کند؛ بدین ترتیب، مطالعات بدن، فرصت مناسبی را برای پیوند علوم انسانی و اجتماعی در ایران به وجود می آورد.
وجه دیگر اهمیت این حوزه، ضرورت آن برای شناخت تعارضات، تنش ها و شکاف های هویتی در ایران است. بدن به مثابه نقطه ثقل هویت فردی در برخی موارد، موضوعی برای منازعات گفتمانی و رفتاری در پهنه تاریخ ایران بوده است. این ماهیت هویت بخش، آشکارا بدن را به عرصه ای محوری در سیاست فرهنگ تبدیل می کند؛ ازاین رو، مهیا کردن مجالی برای تشریح تاریخی قرائت ها و گفتمان های متنوع آن، زمینه بهتری برای اتخاذ نگرشی انسجام بخش و دمکراتیک تر نسبت به آن فراهم می کند و نیز ظرفیت مثبت بدن های اجتماعی را بیشتر به خدمت می گیرد. آشنایی با اقتضائات فرهنگ بدن در متن زندگی مدرن امروزی، به ویژه در کلان شهرها (مثلاً، افزایش سرعت در زندگی شهری و آثار آن بر ارتباطات انسانی یا تاثیر آن بر هویت های فضایی و مکانی)، فرصت های بهتری را برای سیاست گذاری و برنامه ریزی در بسیاری از حوزه های حیات اجتماعی فراهم می سازد.
بدن، محمل اصلی تجارب و تعاملات روزمره افراد و بستر مهم تولید، نمایش و مشارکت در فرهنگ عامه پسند است. پرداختن نظام مند به آداب مدیریت و حرکات بدن در متن زندگی روزمره، به خصوص در کلان شهرها، اطلاعات زیادی را در زمینه دینامیسم فرهنگی به دست داده و به ردیابی تاثیرات فرهنگی و غیر فرهنگی داخلی و خارجی بر آن و شناسایی گفتمان های مهم بر سازنده هویت اجتماعی کمک می کند. مطالعه تاریخ فرهنگی بدن، نشانه ها و مصادیق مهمی را از تاثیرپذیری و تحولات برآمده از مجاورت بیشتر با فرهنگ مصرفی غربی در دوره معاصر آشکار می کند. به همان سان، با توجه به تراکم و پیچیدگی بیشتر سرمایه های بدنی در متن جامعه شهری، به ویژه کلان شهری، چنین مطالعاتی آشنایی بیشتری از فرایند و مکانیسم تاثیرپذیری و تاثیرگذاری فرهنگ شهری بر سبک زندگی گروه های مختلف اجتماعی به دست می دهند.
مطالعات بدن در سیاست گذاری های شهری نیز، حوزه ای کارآمد و جاذب به شمار می آید. باتوجه به اهمیت استراتژیک بسیاری از مولفه های مربوط به مدیریت بدن (مانند پوشش، بهداشت و سلامت، فرهنگ شهری و شهروندی و احساس نشاط) در مدیریت عمومی زندگی شهری، تدوین این کتاب، ایده های مفیدی برای ترویج برخی عادات شهروندی در متن زندگی شهری مدرن ایران فراهم می کند تا از طریق آن، تغییرات مثبتی را در ارتباطات بین فرهنگی اقشار و گروه های مختلف فرهنگی ساکن در شهرهای بزرگ ایجاد کنیم؛ برای مثال، تراکم انسانی در روابط و تعاملات اجتماعی در محیط های شهری این انتظارات را از شهروندان پدید می آورد تا تکنیک های بدنی مقتضی را به کار گیرند و حواس و تکنیک های بدنی خود (دیدن، شنیدن وغیره) را متناسب با این بستر پیچیده تنظیم کنند. شیوه راه رفتن، راه دادن به دیگر عابران در پیاده روهای کوچک و شلوغ شهری، خیره نگاه نکردن به دیگران، لباس و پوشش منطبق با فضای فرهنگی در حوزه های عمومی و موقعیت های مختلف شهری، لبخند زدن و آسان گیری در مواجهه با دیگر مردم، استفاده از لباس های تمیز و به کار بردن بوی خوش، پرهیز از استراق سمع یا نگاه کردن به حریم خصوصی افراد، تنها نمونه های کوچکی از کدها، فضایل و ویژگی هایی است که فرهنگ شهری طلب می کند.
از سوی دیگر، با ملاحظات دیگری در برنامه ریزی، ردیابی تحولات فرهنگ جسمانی در ایران، امکانی را برای ارزیابی مداخلات سیاستی در ایجاد انضباط، نشاط و سلامت جسمی و روحی و تقویت جنبه های زیبایی شناختی (مثلاً در مبلمان شهری) شهرهای بزرگ فراهم می کند. بدیهی است به کارگیری برخی تجارب مثبت و احتراز از تکرار تجارب ناموفق، ظرفیت های بیشتری در تقویت رفتارهای مدنی شهروندان ایجاد می کند.
در فصول مختلف کتاب حاضر، همواره بر این ایده محوری تاکید شده است که در مسیر تحول هیجانات و کنش های جسمانی در بستر تاریخی ایران، دین مهم ترین عامل در تعیّن و نظم دهی به فرهنگ بدن و هنجارهای مختلف آن در زندگی روزمره بوده است و اگرچه در مسیر تحولات مربوط به دوران مدرن، به درجاتی تحت الشعاع هنجارها و گفتمان های مدرن و انتظام بخش مربوط به قدرت بوروکراسی های دولتی قرار گرفته است، همچنان دلالت ها و انگیزش های معنابخش زیادی را برای کردارها و هیجانات جسمانی فراهم می کند. تغییر در عادات و رفتارهای بدنی در ایران در قرن حاضر هرچند به درجاتی برآمده از تفکیک اجتماعی بوده است، کمتر در فرایندی خودجوش و به اصطلاح از پایین به بالا شکل گرفته است. روندها و الگوهایی چون انعطاف پذیری، تنوع و تکثر، رسمی شدن و به دنبال آن (یا به موازات آن) غیررسمی شدن، نمایشی شدن، دمکراتیزه شدن که در حال حاضر، وجه مشخصه بسیاری از کدهای رفتاری و هیجانی بدن در ایران محسوب می شوند، بیش از آنکه در فرایندی تاریخی و با تحولات ساختاری و نهادین جامعه سنتی همراه باشند و بر پایه و در امتداد آن شکل گیرند، متاثر از رویارویی و تاثیرپذیری مستقیم و غیرمستقیم از کانون های معنایی غیرایرانی و به ویژه غربی هستند. این گزاره به معنای نفی جلوه ها، ارزش ها و نگرش های دیرپای فرهنگی و دلالت های آنها در مدیریت ارتباطات بدنی نیست. فرهنگ دینی، زبان، جغرافیا، قومیت و حافظه های فرهنگی و تاریخی، تمایلات و سبک های بدنی را تعریف و جهت می دهند. بااین حال، گسترش تعاملات اجتماعی و فرهنگی و توسعه تحرک اجتماعی، به تنوع بخشی بیشتر انگیزه های انتظام بخش مدیریت بدن و تاثیرگذاری کمتر معیارهای هنجاری خواهد انجامید.

نظرات کاربران درباره کتاب درآمدی بر تاریخ فرهنگی بدن در ایران