فیدیبو نماینده قانونی نشر قطره و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب دو نمایش‌نامه از ژرژ پرک

کتاب دو نمایش‌نامه از ژرژ پرک
به همراه مقدمه‌ای درباره‌ی زندگی و آثار نویسنده

نسخه الکترونیک کتاب دو نمایش‌نامه از ژرژ پرک به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب دو نمایش‌نامه از ژرژ پرک

این کتاب دربرگیرنده‌ی تنها مجموعه تئاتری است که از ژرژ پرک، نویسنده مطرح فرانسوی قرن بیستم به جا مانده است. نمایشنامه‌های وی نیز همانند آثار منثورش بیانگر قالبی منحصربه‌فرد، بازی‌های ساختاری و کلامی و دغدغه‌ی نویسنده در پرداختن و واقعیت‌های زندگی بشری است. آثار نمایشی پرک بخشی از دنیای شگفت‌انگیز وی را به تصویر می‌کشد و ترکیبی است خلاقانه از تکنیک‌ها و فضاهای دراماتیک متنوعی همچون تئاتر ضد تئاتر، تئاتر در تئاتر، تئاتر نو...

ادامه...
  • ناشر نشر قطره
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.07 مگابایت
  • تعداد صفحات ۲۲۰ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب دو نمایش‌نامه از ژرژ پرک

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



پیش گفتار مترجم

ژُرژ پِرِک(۱) از بزرگ ترین نویسندگان فرانسوی قرن بیستم به شمار می آید. آثار وی به پیچیدگی در ساختار و در نتیجه دشواری ترجمه شهرت دارند. هنگامی که برای نخستین بار در سال ۱۳۸۷ با مجموعه تئاتر وی آشنا شدم، اندیشه ی ورود به ترجمه ی آثار وی از دریچه ی نمایش نامه هایش در ذهنم قوت گرفت چرا که نسبت به سایر آثارش، تئاتر او برای مخاطب فارسی زبان دست یافتنی تر و قابل فهم تر به نظر می آمد. اما هنگامی که قلم به دست گرفتم و ترجمه را آغاز نمودم، دشواری های آن به تدریج نمود یافتند. به واقع، خلاقیت و بازی های کلامی و ساختاری که ویژگی بارز آثار پرک هستند، در نمایش نامه های او نیز حاضرند و هنگام برگردان آن ها به زبان فارسی، یافتن ترکیبی که هم معنا و هم سبک و لحن نویسنده را انتقال دهد، به آسانی میسّر نبود. با این حال، شوق آشنا ساختن علاقه مندان فارسی زبان با دنیای خارق العاده ی این نویسنده، بر دشواری کار غالب شد و پس از چند سال همراهی با دو نمایش نامه ای که ترجمه ی آن ها را پیش رو دارید، بالاخره در سال ۱۳۹۰ ترجمه ی نهایی آن ها را به استاد ارجمندم، نویسنده و مترجم توانا جناب آقای دکتر افضل وثوقی تقدیم کردم تا حاصل دغدغه ی چند ساله ام را مورد ارزیابی قرار دهند که خوشبختانه مورد پسند ایشان واقع شد، ضمن آن که با نظرات ارزشمند خویش سهم عمده ای در رفع نقایص باقیمانده و ارائه ترجمه ای گویاتر، دقیق تر و روان تر ایفا کردند. هم چنین با معرفی کار به جناب آقای دکتر قطب الدین صادقی، کارگردان و استاد هنرهای دراماتیک دانشگاه، موجبات چاپ آن را فراهم آوردند تا در دسترس علاقه مندان به تئاتر قرار گیرد.
لازم به ذکر است در ترجمه ی نمایش نامه های پرک نهایت دقت به عمل آمده است تا علاوه بر این که معنای موردنظر به فارسی روان بیان می گردد، اصطلاحات و استعارات و حتی بازی های کلام نیز معادل یابی شوند و یا در برخی موارد معادلی به زبان فارسی برای آن ها ابداع شود تا اصالت کلام نویسنده و نوآوری وی نیز به خواننده منتقل گردد. با این وجود، آن دسته از بازی های کلامی که غیرقابل انتقال در زبان فارسی بودند و یا در مواردی که معادل فارسی جدید و متفاوت برای عبارات آورده شده، در پاورقی توضیح داده شده است. در ترجمه ی ترانه های موجود در نمایش نامه ی سیب زمینی نیز سعی شده است آهنگ کلام حفظ شود هرچند که واژگان ممکن است گاهی از بیتی به بیت دیگر جابه جا شده باشند و یا عبارات طولانی تر و یا کوتاه تر باشند از آن چه در متن اصلی وجود دارد. هم چنین اسامی خاص به لاتین در پاورقی آمده اند و در مورد نام های ناآشنا توضیحاتی نیز درباره ی آن ها اضافه شده است.
اما پیش از ورود به دنیای تئاتر ژرژ پرک، لازم بود مقدمه ای درباره ی زندگی و آثارش در اختیار خوانندگان قرار گیرد تا با این نویسنده مطرح در اروپا ولی ناآشنا در میهن عزیزمان آشنا شوند. این مقدمه چکیده ای از مهم ترین دانسته ها درباره ی نویسنده و به ویژه آثارش و حاصل چندین سال مطالعه و تدریس این جانب در این زمینه می باشد. امید که این مجموعه دریچه ای بگشاید بر شناخت دنیای شگفت انگیز این نویسنده ی توانا و سهمی در غنای ادبیات کشورمان داشته باشد. شاید که آغازی باشد برای پژوهش ها و ترجمه های دیگری از این دست.
در پایان بر خود لازم می دانم که از زحمات استاد عزیزم جناب آقای دکتر وثوقی صمیمانه قدردانی کنم چرا که بدون الطاف و دلگرمی ها و پیگیری های ایشان، دست نوشته های این کتاب ناگفته و ناخوانده باقی مانده بود. هم چنین از جناب آقای دکتر صادقی که امکان چاپ آن را در نشر وزین قطره میسر ساختند سپاسگزاری می کنم. تشکر ویژه ای را نیز تقدیم می کنم به جناب آقای علیرضا یکتا، از بزرگ ترین تولیدکنندگان سیب زمینی در ایران، که دانسته ها و راهنمایی های ایشان درباره ی انواع سیب زمینی و اطلاعات مربوط به آن در ترجمه ی نمایش نامه ی دوم بسیار موثر بودند.

زهره ناصحی
بهار ۱۳۹۲

مقدمه ی مترجم: دنیای شگفت انگیز ژُرژ پِرِک

ژرژ پرک نویسنده ی فرانسه زبانی است که سهم به سزایی در آفرینش آثار ادبی اواخر قرن ۲۰ داشته است. در دهه های ۷۰ و ۸۰ میلادی، دورانی که ادبیات فرانسه گذر به قرن جدید را آغاز کرده بود، نوآوری های ادبی وی، تصویری نو از قابلیت های ادبیات برجای می گذارد ضمن آن که بارقه ای از آثار ادبی پس از خود به ارمغان می آورد و پیشینیان خویش را نیز از یاد نمی برد. تعداد آثار باقی مانده از وی قابل توجه است هرچند که مرگ زودهنگام فرصت به پایان رساندن بسیاری از نوشته هایش را از او سلب کرد. با این وجود، در دوران کوتاه زندگی اش تمام انواع ادبی از قبیل شعر، رمان، نمایش نامه، نقد و حتی سینما را آزمود و آثار متعددی از خود به جای گذاشت.
برای ورود به دنیای ژرژ پرک یک راه وجود ندارد، یک دریچه برای فهم وی کافی نیست و نمی توان یک تصویر مشخص از آثارش ترسیم کرد. چرا که ژرژ پرک به گوناگونی و خلاقیت بسیار زیاد در نوشته هایش شهرت دارد. از هر منظری که به دنیای او می نگریم، غنای اندیشه و توانایی های ادبی وی به گونه ای دیگر به چشم می آیند. اما با دیدی کلی نگر به مجموعه ی آثارش و با غور در تجارب فردی و تراوشات ذهنی بازمانده از او می توان تصویری چند بعدی از دنیای شگفت انگیز وی ترسیم نمود، ویژگی های بارز آثارش را برشمرد و به دنبال کشف نقاط پیوند بین آن ها برآمد. اما این مهم بدون گذر از زندگی شخصی نویسنده میسر نخواهد شد.
بدین ترتیب با گذری کوتاه بر مهم ترین رویدادهای زندگی ژرژ پرک، شرحی بر چگونگی شکل گیری آثار وی خواهیم داشت، ویژگی های مطرح آن ها و دغدغه های نویسنده در خلق آثارش را برخواهیم شمرد تا سرانجام به خصوصیات نمایش نامه های وی و جایگاه آن ها در مجموعه آثارش بپردازیم.

۱ـ شرح زندگی نویسنده

اوایل دهه ی ۲۰ میلادی بانویی یهودی تبار از لهستان به فرانسه مهاجرت می کند و در آن جا با مردی لهستانی که همکیش خود اوست آشنا می شود. در سال ۱۹۳۴ در پاریس با یکدیگر ازدواج می کنند و در یک روز دوشنبه مطابق با هفتم ماه مارس ۱۹۳۶ در زایشگاهی واقع در منطقه ۱۹ شهر پاریس صاحب فرزندی می شوند و او را ژُرژ می نامند. با آغاز جنگ جهانی دوم پدر خانواده داوطلبانه عازم نبرد می شود و در سال ۱۹۴۰ در اثر اصابت خمپاره جان به جان آفرین تسلیم می کند. مادر، کودک چهار ساله اش را به صلیب سرخ می سپارد و صلیب سرخ نیز کودک را به جای امنی منتقل می کند در پانسیونی که توسط مذهبیون اداره می شد ژرژ غسل تعمید داده می شود و نام خانوادگی اش را از پِرِتز به پِرِک تغییر می دهند. همراه مادربزرگ پدری اش تا پایان جنگ در آن جا می ماند. مادرش توسط آلمان ها دستگیر و به اردوگاه یهودیان منتقل می شود. پس از جنگ، عمّه ی ژرژ پرک سرپرستی وی را به عهده می گیرد و از آن پس شوهر عمّه اش به عنوان ولی قانونی او شناخته می شود.
تحصیلات ابتدایی خود را در پاریس به اتمام می رساند. اما از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ در مدرسه ی راهنمایی شبانه روزی دوره ی سختی را پشت سر می گذارد. در درس هایش تجدیدی می آورد و یک سال مردود می شود. چند بار از مدرسه فرار می کند. دوران بحرانی را تجربه می کند و توسط روان درمانگر مشهور و متخصص کودکان آن زمان به نام فرانسواز دولتو(۲) تحت روان درمانی قرار می گیرد. از سال ۱۹۵۲ که وارد دبیرستان می شود زندگی متفاوتی را آغاز می کند. گفته می شود که معلم تاریخ و جغرافیای وی احتمالاً لویی پواریه(۳) یا همان ژولین گراک(۴) نویسنده ی شهیر قرن ۲۰ بوده که در سال ۱۹۵۱ جایزه ی گنکور را از آن خود کرد(۵). معلم فلسفه او نیز ژان دووینیو(۶) بود که بعدها نویسنده و متفکر مطرحی شد. وی تاثیر قابل توجهی در زندگی شاگرد خود بر جای گذاشت و به لطف او بود که استعداد نویسندگی در ژرژ پرک شکوفا شد.
در سال ۱۹۵۵، پس از ناکامی در آزمون های ورودی مدارس عالی، به دانشگاه سوربون راه می یابد و در رشته ی تاریخ شروع به تحصیل می کند. به لطف معلم فلسفه ی دوران دبیرستان خود که حال مدرس جامعه شناسی در سوربون شده، به محافل ادبی راه می یابد. با رولان بارت(۷)، نویسنده و منتقد ادبی و استاد دانشگاه مشهور آن زمان و نیز موریس نادو(۸) که علاوه بر نویسندگی در حوزه ی نشر نیز فعالیت داشت آشنا می شود. تصمیم می گیرد که نویسنده شود. نویسندگی را ابتدا با تئاتر و شعر می آزماید و حتی نقاشی را هم تجربه می کند. با چند مجله همکاری می کند و چند مقاله به چاپ می رساند و اولین رمان خود را نیز در همان سال می نویسد با عنوان آوارگان(۹) که چاپ نمی شود و امروزه هیچ اثری از آن باقی نیست. بیش تر کارهایش را نیمه تمام می گذارد، کارهای کوچک، بی پولی و یاس موجب می شود که از آن پس دوره ی دیگری از مشکلات روحی و افسردگی را تجربه کند.
دو سال بعد، یعنی در سال ۱۹۵۷، تحصیلات خود را رها می کند و عازم خدمت سربازی می شود. از آن جایی که پدرش در راه دفاع از میهن جان خود را از دست داده است، از اعزام به منطقه ی جنگی که در آن زمان در الجزایر بود معاف می شود و در فرانسه می ماند. چند رمان دیگر می نویسد که با اقبال ناشران مواجه نمی شود. اما مطمئن است که می تواند نویسنده ی خوبی بشود و نویسندگی را تنها راه خوشبختی خود می داند(۱۰).
در سال ۱۹۶۰ با دانشجویی به نام پولت پتراس(۱۱) ازدواج می کند. به کمک غرامت جنگی که از آلمان دریافت کرده آپارتمانی در پاریس خریداری می کند. مجبور است به کارهای کوچکی تن دهد تا مخارج زندگی را تامین کند. بدین ترتیب، مدتی برای موسسه ی آرای عمومی فرانسه(۱۲) کار آمارگیری و نظرسنجی انجام می دهد. یک سال بعد با همسرش عازم تونس می شود. پولت تدریس می کند و ژرژ به نویسندگی ادامه می دهد. نوشته هایش موردقبول ناشر نیست. بیش تر از یک سال در تونس نمی مانند و به فرانسه بازمی گردند. یک سال بعد از ازدواجش در آزمایشگاه نوروفیزیولوژی مرکز ملی تحقیقات علمی(۱۳) فرانسه به عنوان مسئول جمع آوری اسناد استخدام می شود، بالاخره منبع درآمد ثابتی پیدا کرده و بدین ترتیب تا سال ۱۹۷۸ نیز به این کار ادامه می دهد.
در سال ۱۹۶۳ در کلاس های جامعه شناسی لوسین گلدمن(۱۴) در دانشگاه سوربن ثبت نام می کند و در سمینارهای رولان بارت نیز شرکت می کند. نوشتن رمان دیگری را آغاز می کند که ابتدا آن را ماجراجویی بزرگ(۱۵) می نامد اما پس از بازنگری و اعمال تغییراتی در آن، عنوانش را به چیزها(۱۶) تغییر می دهد. رولان بارت که دستنوشته های این رمان را خوانده به شدت تشویقش می کند و بالاخره اولین رمان ژرژ پرک منتشر شده و با اقبال عمومی بسیار خوبی نیز مواجه می شود و حتی جایزه ی ادبی رنودو(۱۷) سال ۱۹۶۵ را نیز به خود اختصاص می دهد. حال، او نویسنده ی مطرحی شده است. در کار خود نیز در مرکز ملی تحقیقات علمی موفق شده است شیوه ی جدید فیش نویسی ابداع کند. از این پس با افزودن چاشنی خلاقیت به هنر نویسندگی اش موفق می شود آثار ادبی بی نظیری از خود برجای گذارد و نام خود را به عنوان نویسنده ای بی همتا، خلاق و متفاوت در تاریخ ادبیات فرانسه به ثبت رساند.
اما اتفاق قابل توجه دیگر در زندگی ادبی ژرژ پرک، پیوستن او به گروه اولیپو(۱۸) یا کارگاه ادبیات بالقوه است. این گروه در سال ۱۹۶۰ توسط یک نویسنده (ریموند کنو(۱۹)) و یک ریاضیدان (فرانسوا لولیونه(۲۰)) تاسیس شد. هدف آن ها بررسی و طراحی فرم های ادبی نوینی بود که توانایی های بالقوه ی زبان و ادبیات را به تصویر بکشند. بدین ترتیب با تعیین قید و بند ها و محدودیت های زبانی، نویسنده به خلق قالبی نو می اندیشد. اعضای اولیپو (که می توان به فارسی آن را کاب نامید.) تعدادی از این محدودیت ها را گردآوری و به عنوان تکنیک های خاص خود معرفی کرده اند. ژرژ پرک از معروف ترین نویسندگان این گروه است که موفق شده با هر یک از این تکنیک ها اثر ادبی جدیدی بیافریند. از مشهورترین آن ها می توان به رمان نبود(۲۱) اشاره کرد که بر اساس تکنیک لیپوگرام(۲۲) یا حذف حروفی از یک متن نوشته شده است(۲۳). این رمان ۳۱۸ صفحه ای فاقد حرف e یعنی پربسامدترین حرف الفبای زبان فرانسه است. گویی که حرف الف و واژگانی که حاوی این حرفند را از دایره ی واژگان یک نویسنده ی فارسی زبان حذف کنیم و با باقی کلمات اثری منسجم خلق کنیم. این گونه است که این بخش از آثار پرک بسیار خلاقانه اند و به دلیل همین خلاقیت است که به دشواری قابل ترجمه و حتی اغلب ترجمه ناپذیرند.
اما بزرگ ترین اثر ژرژ پرک که جایزه ی ادبی مدیسیس(۲۴) را نیز دریافت کرد و حاصل پیوند نویسنده با کارگاه ادبیات بالقوه نیز بود، زندگی و طرز مصرف آن(۲۵) نام دارد. رمانی که به عنوان شاهکار ادبی پرک شناخته شده است. به لطف جایزه ای که بدان تعلق گرفت، ژرژ پرک از دغدغه های معیشتی خود خلاص شد، از کار خود استعفا داد و از این پس خود را کاملاً وقف ادبیات و هنر نمود.
در دهه ی هفتاد میلادی، ژرژ پرک هنر خود را در تئاتر و سینما نیز عرضه می کند. اولین تئاتر خود (اضافه حقوق(۲۶)) را روی صحنه می برد، به اقتباس سینمایی یکی از رمان هایش (مردی که خواب است(۲۷)) می پردازد و تجربه های تصویری دیگری را آغاز می کند (داستان های جزیره ی الیس(۲۸)، مکان های یک فرار(۲۹)، مجموعه ی سیاه(۳۰)). در ادبیات نیز به خلق خودنوشته(۳۱) روی می آورد و در این حوزه نیز آثاری خارق العاده خلق می کند که مشهورترین آن ها W یا خاطره ی کودکی(۳۲) است که به صورت نوعی پازل از صحنه های تخیلی و خاطرات واقعی نویسنده به قلم آمده است.
در سال ۱۹۸۱ میلادی به دعوت چند دانشگاه استرالیا به این کشور سفر می کند. در همان سال است که مجموعه ی تئاترش به چاپ می رسد. امّا اجل به او مهلت نمی دهد که به خلق آثار ادبی و هنری اش ادامه دهد و بسیاری از پروژه هایش ناتمام می ماند. در روز ۳ مارس ۱۹۸۲، در سن ۴۵ سالگی، در اثر بیماری سرطان دار فانی را وداع می گوید.

نظرات کاربران درباره کتاب دو نمایش‌نامه از ژرژ پرک