کتاب بی‌دل اثر سپیده سوزنی نشر شقایق

کلافه از کنجکاوی بیش از حدش به ساعت مچی ام نگاه گذرایی انداختم و گفتم:

- فکر کنم دیگه به همه ی سؤالاتون جواب دادم. با اجازه تون من دیگه باید برم.

بدون اینکه منتظر جوابش بمانم از جایم بلند شدم که دلخور گفت:

- آخه هنوز سؤال های زیادی مونده که ازتون نپرسیدم.

در جوابش پوزخندی زدم و گفتم:

- واقعاً چیزی از زندگی شخصیم مونده که نپرسیده باشین؟

بی توجه به کنایه ام گفت:

- باشه. فقط یه سؤال دیگه می پرسم و بعدش دیگه تمومه.

بی حوصله بند کیفم را روی دوشم تنظیم کردم و گفتم:

- بفرمایین.

با تردید گفت:

- تو زندگیتون چیزی واسه پنهان کردن دارین؟

با حرفی که زد سر جایم خشک شدم. چرا حس می کردم این مرد خیلی بیشتر از آن

چیزی که وانمود می کند از من و زندگی ام می داند؟

نیکزاد وقتی سکوتم را دید، لبخند پیروزمندانه ای زد و همان طور که دست هایش را

در یکدیگر قفل می کرد ادامه داد:

- شما خیلی ادعای صداقت می کنین. پس به این سؤالم صادقانه جواب بدین.

با حرص نگاهش کردم و گفتم:

- من چیزی واسه پنهون کردن ندارم.

- اما شایعه ها و عکس هایی که ازتون پخش شده اینو نمی گه.