کتاب رخ شیدا اثر سمیرا تهوری نشر آترینا

از پیچ کوچه که می‌گذرم، سیاهی لباس جمعیت در حال رفت‌وآمد و پارچه های نصب شده به سرتاسر کوچه چشم هایم را فرا می‌گیرد. سر جایم میخکوب می شوم. پارچه سیاه و بزرگی سر در خانه‎مان آویزان است. دو نفر مرد جوان سیاه‌پوش مقابل در خانه سربه‌زیر و ماتم گرفته ایستاده اند و برای زن و مردهایی که برای عرض تسلیت مقابلشان قدم سست می کنند و همدردی نشان می‎ دهند، سر خم می کنند و پاسخشان را می‌دهند. ساک کوچک و نیمه‌خالی‌ام از دستم رها می شود و روی زمین می افتد. یکی از مردهای جوان به عقب بر می گردد و ناخودآگاه سر کوچه را نگاهی می اندازد. سریع خودم را عقب می کشم و پشت دیوار می خزم. تصویری که به‌یک‌باره از او در ذهنم نقش بسته است با خودم مرور می کنم و زیر لب می نالم "پیمان!"