کتاب نمایشنامۀ کلوخ‌انداز را پاداش سنگ است اثر ویلیام شکسپیر نشر انتشارات سروش

پرده اول

صحنه اول

[آپارتمانی در قصر دوک]

[دوک، اسکالوس، اشراف، و همراهان وارد می شوند.]

دوک: اسکالوس. اسکالوس قربان

دوک: تشریح خصوصیات حکومت پرحرفی و زاید می نماید؛ چون می دانم که دانش شما در این مورد بیش از آن است که من راهنمایتان باشم پس مطلب دیگری نیست درباره وضع ملتمان و سازمان های عمومی شهر و مقررات اجرای عدالت تا حدی که من اطلاع دارم شما بیش از هرکس دیگر آگاهید و تجربه اندوخته اید. مسئله ای که مایل نیستم از آن عدول شود همین است. [به مستخدم]

بگویید انجلو به حضور ما بیاید. [کسی خارج می شود.]

به نظر شما، او چه روشی را پیش خواهد گرفت؟ چون ما با اطمینان خاطر او را برگزیده ایم تا در غیاب ما به اداره امور بپردازد اختیاراتمان را به وی تفویض کرده ایم و تفقدمان را نسبت به او ابراز داشته و استفاده از کلیه عوامل حکومتی و قدرت خویش را در دسترس او گذاشته ایم. نظر شما چیست؟

اسکالوس: اگر در وین کسی باشد که در خور چنین الطاف و افتخاراتی باشد همان انجلو است.

[انجلو وارد می شود.]

دوک: اکنون به حضور می آید.

انجلو: خدمتگزار همیشگی شما بی صبرانه در انتظار شنیدن اوامر سرور خویش است. سرورم چه اوامری دارند؟