کتاب باکتریوفاژها و آنتی‌ویروس‌ها اثر احسان عارفیان نشر انتشارات دانشگاه تهران

باکتریوفاژها ویروس هایی هستند که برای تکثیر خود باکتری ها را آلوده کرده و از آنها به عنوان منبع غذایی خود استفاده می کنند. فاژها ژنوم خود را از یک سلول باکتری حساس، به یک باکتری دیگر حمل می کنند که در آن می توانند فاژهای بیشتری را تولید کنند. هر باکتریوفاژ، حاوی ژنوم اسید نوکلئیک (دی ان ای یا آر ان ای) است که در یک لایۀ پروتئینی یا لیپ وپروتئینی (کپس ید) محصور شده است.

ترکیب نوکلئیک اسید و کپسید، نوکلئوکپسید را تشکیل می دهد. میزبان هدف برای هر فاژ، گروه خاصی از باکتری ها است. سطح بالای اختصاصیت، ماندگاری طولانی مدت و توانایی تکثیر سریع در میزبان های مناسب، سبب بهره برداری فاژها از طیف گسترده ای از گونه های باکتریایی در انواع زیست بوم های طبیعی شده است. در صورت عدم وجود میزبان مناسب، بسیاری از فاژها می توانند توان ایی عفونت زایی خود را

به مدت چندین دهه حفظ کنند، مگر اینکه توسط عوامل خارجی آسیب ببینند. عفونت فاژی با اتص ال ذرۀ عفونی به سلول میزبان آغاز می شود، که اولین مرحله از روند چند مرحله ای عفونت زایی است. بیان ژنوم فاژ، پس از انتقال آن به داخل سلول میزبان انجام می شود. ادامۀ روند عفونت فاژی ، بستگی به نوع فاژ، میزبان و شرایط محیطی عفونت خواهد داشت.