کتاب از خاک تا کیمیا اثر پدرام حکیم زاده نشر شهر پدرام

بخشی از کتاب: مفهوم نماد خاک در اشعار مولانا نمادها و نشانه در طیفی گسترده مفهوم دارند و تعریف می شوند. در اشعار مولانا خاک در معانی مختلفی مطرح شده اند. او در گفتگوی خاک با عزراییل خاک را اصل آدمی دانسته و انسان را خاک پر تخیل خوانده است. در قرآن خلقت انسان از خاک و خلقت شیطان از آتش معرفی شده است: تو نمی دانی که خصمانت کی اند ناریان خصم وجود خاکی اند مولوی در مجادله فرعون و حضرت موسی (ع) به اصالت انسان از خاک و دلایل آن به تفضیل پرداخته است.فرعون از موسی (ع) می خواهد که نسبش را بگوید: گفت نی خامش رها کن های هو نسبت و نام قدیمت را بگو گفت که نسبت مر از خاکدانش نام اصلم کمترین بندگانش بنده‌زاده آن خداوند وحید زاده از پشت جواری و عبید نسبت اصلم ز خاک و آب و گل آب و گل را داد یزدان جان و دل مرجع این جسم خاکم هم به خاک مرجع تو هم به خاک ای سهمناک اصل ما و اصل جمله سرکشان هست از خاکی و آن را صد نشان در جایی دیگر مولوی خاک را نماد تواضع می داند: از بهاران کی شودسرسبزرنگ؟ خاک شود تا گل بروبی رنگ رنگ سالها تو سنگ بودی دلخراش آزمون را یک زمانی خاک باش در ابیاتی دیگر خاک فنا مطرح شده است...