کتاب از ریش تا سیبیل اثر پدرام حکیم زاده نشر شهر پدرام

بخشی از مقدمه: مارسل دوشان برای (مونالیزا) اثر معروف (لئوناردو داوینچی)سبیل و ریش گذاشت و نام تابلو را با حروف لاتین که مخفف جمله ای زننده بود نام گذاری کرد. معنایی که از قرار گرفتن این حروف به دست می آمد بسیار بد بود و این عمل دوشان، در دنیا جنجالی به پا کرد و بسیاری با مخالفت با این عمل دوشان خواستار دادگاهی کردن و حتی جریمه مارسل دوشان شدند.ولی مارسل دوشان، این جوان جسور و نخبه هنر مدرن عقب نشینی نکرد.مونالیزا با سبیل او با این کار یکی از بزرگترین آثار دنیا را به تمسخر گرفت... مارسل دوشان هنرمندی در جنگ با هنر تجاری مارسل دوشان، در سال ۱۸۸۷ در فرانسه چشم به جهان گشود. خانواده دوشان، خانواده‌ای فرهنگی و اهل هنر بودند.«امیل نیکول»، پدربزرگ مادری دوشان، نقاش ماهری بود و تصاویر نقاشی‌ها او سراسر خانه آن‌ها را پوشانده بود. خواهران و برادران دوشان هم همه نقاش و مجسمه‌ساز بودند و او در محیطی هنری رشد کرد. دوشان نقاشی آکادمیک را زیر نظر معلمی گذراند که مخالف امپرسیونیسم و هنر مدرن بود و سعی داشت تا دانش آموزان را به سمت هنر کلاسیک گرایش دهد. اولین فعالیت هنری و حرفه‌ای دوشان در سن ۱۵ سالگی بود، پرتره‌ای که با آبرنگ از خواهرش سوزان کشید. اولین تجربیات حرفه‌ای دوشان پیروی از فوویسم‌ها بود، در بسیاری از آثارش گرایش او به سمت سمبولیسم دیده می‌شود. شاید بتوان گفت که دوشان بسیار تحت تأثیر برادر بزرگ‌ترش بود و در اوایل سال‌های حرفه‌ای فعالیتش گرایش برادرش را ادامه داد. دوشان در سالن پاییز آثار زیادی را به نمایش درآورد.دوشان با اشراف کاملی که به هنر مدرن داشت، با نوشتن مقاله‌های اعتراضی سعی کرد تا هنر مدرن را به چالش بکشد. او با هر عملی که هنر را به عملکردی تجاری تبدیل می‌کرد مخالف بود. خود دوشان آثار محدودی خلق کرده و به نمایش گذاشته است ولی در معدود آثارش هم نشان داده تا چه اندازه از هنرهای زمانه‌اش جلوتر است و به‌خوبی درک درستی از هنر ناب و مدرن داشته است.پس از جنگ جهانی اول، هنرمندانی نظیر مانه و گوستاو کوربه آثارشان را در نمایشگاه‌ها به نمایش درآوردند. بسیاری از هنرمندان آن زمان به آثار کوربه و هنر کلاسیک گرایش بیشتری نشان می‌دادند و همین مسئله باعث شد تا میان هنر مدرن و هنر وابسته به اصول شکافی به وجود بیاید و فاصله میان هنرمندان را بیشتر کند. همین مسئله باعث شده بود که بسیاری هنر فاخر را هنر کلاسیک بدانند و هنری که با تکیه بر معنا اثر هنری آفریده، هنری بی‌محتوا باشد.