کتاب زمان، کیمیای موفقیت اثر محمد هیزجی نشر اندیشه احسان

زمان با ارزش‌ترین سرمایه‌ای است که خداوند متعال در اختیار انسان قرار داده است. بسیاری از امکانات از دست رفته ممکن است دوباره به‌دست آید، امّا زمان همانند تیری است که چون از کمان رها شود، هرگز باز نمی‌گردد. همان‌گونه که حضرت امام علی(ع) فرمودند: «الْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَیْر»، «فرصت از دست می‌رود مانند رفتن ابر، پس فرصت‌های نیک را غنیمت بشمارید». خداوند منان به‌منظور بیان اهمیت زمان، بیش از ۲۰ مرتبه در قرآن کریم با عباراتی نظیر «والفجر»، «والعصر»، «والیل»، «والصبح» و... به آن قسم یاد کرده است که نشان از اهمیت و قداست آن دارد. خالق بی‌همتا، بندگان خود را دستور به تسریع در بهره‌گیری از زمان به‌منظور رسیدن به اهداف بلند و متعالی داده است آنجا که فرمود:«وَ سارِعُوا إِلی‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقین‌». علی‌رغم اهمیت زمان در زندگی کاری و شخصی، بسیاری از افراد نمی‌توانند برنامه‌های کاری خود را از نظر زمانی تدوین کنند. بین همه تنش‌های روانی که ما انسان‌ها با آن مواجه هستیم، هیچ‌یک فراگیرتر از فشار روانی مربوط به محدودیت زمان نیست. بنابراین، انسان باید بیاموزد که برای مقابله با استرس، زمان خود را تنظیم کند. استفاده از زمان و مدیریت آن از جمله مهارت‌هایی است که امروزه برای همه کسانی که به پُربارسازی زندگی خود بها می‌دهند، مهم و ضروری است. هر اندیشه و اقدامی به زمان نیاز دارد و هر عاملی که زمان طلب می‌کند بالقوه می‌تواند تلف‌کننده زمان نیز باشد. این امر ما را با کمبود وقت نیز مواجه می‌کند و عامل مهمی در ایجاد اضطراب و فشارهای روحی است. به‌طور کلی دو نوع زمان وجود دارد: «زمان واقعی» و «زمان ساعتی»؛ در زمان ساعتی ۶۰ ثانیه در یک دقیقه، ۶۰ دقیقه در یک ساعت، ۲۴ ساعت در یک روز و ۳۶۵ روز در یک سال وجود دارد. در این تعریف زمان برای همه انسان‌ها یکسان می‌گذرد. به عنوان مثال وقتی کسی ۵۰ ساله می‌شود، او دقیقاً ۵۰ ساله شده است! بدون ذره‌ای کم و زیاد. امّا در زمان واقعی، زمان نسبی است. زمان واقعی منوط به کاری که می‌کنید می‌تواند تند و یا کند بگذرد. یک ساعت نشستن پای یک سخنرانی خسته‌کننده ۶ ساعت می‌گذرد و ۶ ساعت تفریح با رفیق شفیق‌مان یک ساعت. خبر خوب اینکه زمان واقعی، «ذهنی» است. یعنی زمان واقعی جایی بین دو گوش شما شکل می‌گیرد. پس هرآنچه خودتان تولیدش کنید، خودتان هم به‌راحتی می‌توانید مدیریتش کنید. در نتیجه وقت آن رسیده که از بهانه‌ها و موانعی که برای خود می‌تراشید، دست بکشید. از زیر کار در نروید و بهانه‌هایی مثل «وقت کم است» و «برای امروز دیگر دیر شده» را کنار بگذارید. من، شما و یا هرکس دیگری تنها و تنها سه کار می‌تواند با زمانش انجام دهد: فکر کردن. حرف زدن؛ عمل کردن؛ آدم‌های موفق کسانی هستند که می‌توانند زمانشان را بین این سه کار به خوبی تقسیم کنند.