کتاب تاثیر ترس از ارزیابی منفی در رفتارهای پرخطر نوجوانان اثر فاطمه اصلان نسب نشر آذرفر

نوجوانی دوره ای است که به نظر می رسد در آن بسیاری از تصمیم گیری ها همانند بزرگسال است، اما باید متذکر شد که هنوز تصمیم نوجوانان ناپایدار است و در برخی موارد ممکن است به رفتارهای ناکارآمد و حتی پر خطر منتهی می شود(لونا، پادمانهان و اوهرن، ۲۰۱۰). رفتارهای پرخطر به رفتارهایی گفته می شود که سلامت و بهزیستی نوجوانان، جوانان و سایر افراد جامعه را در معرض خطر قرار می دهد(لاوری و سیگل، ۱۹۹۳). مرور نظرات مختلف بیان کننده آن است که در زمینه رفتارهای پرخطر یک نظریه مفهومی قطعی ارائه نشده است(رولیسون و شرمن، ۲۰۰۲)، لیکن نظریه های مختلف در بروز رفتارهای پر خطر عوامل مختلفی را دخیل دانسته اند. گروهی بر استفاده نکردن بهینه از اوقات فراغت در این زمینه اشاره داشته اند و گروهی دیگر نقش عوامل اجتماعی را در این زمینه پر رنگ تر جلوه داده اند(ماهر، ۱۳۸۳). برخی مطالعات به عوامل خانوادگی و ضعف نظارت والدین در این زمینه اشاره داشته اند. نظریه های ویژگی های ذاتی، معتقد است تفاوت های میان افراد آنها را به طور طبیعی به رفتارهای پر خطر مستعد می کند (کاپلان، ۱۹۸۰). به علاوه، الگوی های زیستی بر عوامل ژنتیک، تاثیرات هورمونی و رویدادهای دوران بلوغ در پیدایش و بروز رفتارهای پر خطر توجه کرده اند(کیمبرلی و سالتر و اتینگ، ۲۰۰۵). رویکرد رشدی دیگر، بر تحولات زمینه های زیستی، روانی و اجتماعی نوجوانی اشاره دارد و معتقد است رفتارهای پر خطر شیوه ای برای مقابله با حوادث طبیعی دوران رشد است(لاوری و سیگل، ۱۹۹۳). به نظر می رسد علاوه بر عوامل ذکر شده، بتوان از عوامل دیگر از قبیل ویژگی های شخصیتی و ترس از ارزیابی منفی را در بروز رفتارهای پر خطر در نوجوانان داخیل دانست.