«رمانتیسم بیش از اینکه جریان ادبی و هنری باشد، مرحلهای از حسّاسیت اروپایی است که « نخست در اواخرقرن هیجدهم در انگلستان و سپس در قرن نوزدهم در فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و در کشورهای اسکاندنیاوی) ظاهر میشود» (سید حسینی، ۱۶۱:۱۳۷۲). در واقع« باید گفت دورهی رمانتیسم وقتی شروع میشود که نویسندگانی خوش قریحه و جسور طرز بیان جدیدی برای احساسات خود ابداع میکنند. البته این حالت جدید حسّاسیت، به تدریج به مرحلهی رشد خود رسیده است و دوران پیش از رمانتیسیم را باید دورهی « کودکی » و بلوغ آن نامید.» (همان :۱۷۶)
از سوی دیگر هر نوشتهی خّلاقی را میتوان رمانتیک دانست « رمانتیسم در یک معنای کلّی بر بیان احساسات شخصی شاعران اطلاق میشود. به این معنی همهی شاعران و هنرمندان رمانتیکاند و همهی حالات عاطفی و احساسی نیز رمانتیک محسوب میشود. امّا در اصطلاح تاریخ ادبیات جهان، رمانتیسم سبکی است با مشخصّههای جداگانه و روشن. » (فتوحی، ۱۱۷:۱۳۸۹)