رشد و گسترش تکنولوژیهای ارتباطی، دوره جدیدی از حیات اجتماعی جوامع را پدید آورده است. به بیان برخی از صاحب نظران تکنوکرات علوم اجتماعی، جوامع انسانی محصول تکنولوژیهای عصر خویش هستند. از آغاز قرن نوزدهم و رشد صنعت در اقصی نقاط جهان، دوره جامعه صنعتی بطور فراگیری بسط و گسترش یافت. این دوره شامل ماشینی شدن کامل عرصههای زندگی فردی و جمعی انسانها بود. با پیچیدهتر شدن صنایع و ورود ابزارهای صنعتی نوین، فناوریهای جدیدی برای تنوع بخشیدن به کارکردهای صنایع فعال در جوامع ایجاد شدند. اینترنت و اینترانت مشخصه اصلی ظهور این تحول عظیم بود. با ورود اینترنت به چرخه حیات اجتماعی جوامع، جامعه صنعتی رفته رفته جای خود را به جامعه جدیدی که «جامعه اطلاعاتی» نامیده شد، داد. در حقیقت، اینترنت واسط تغییر ساختاری جوامع از صنعتی به اطلاعاتی بود. جامعه اطلاعاتی از آغاز قرن ۲۱ و شروع هزاره سوم، با امپراتوری اینترنت، آغاز شده است. این دوره یا عصر جدید، کاملاً حول محور اطلاعات و صنایع اطلاعاتی و ارتباطی میچرخد. گسترش شبکههای ارتباطی، ظهور تکنولوژیهای اطلاعاتی، ابزارهای انفورماتیک، صفحههای نمایشگر بسیار حساس و ظریف، پیسیها و... از محصولات صنایع جدید هستند. دیجیتالی شدن تمامی صورتهای دادهها و اطلاعات، عمومیت استفاده از رایانههای شخصی، قدرت ذخیرهسازی اطلاعات دیجیتال، پیدایش زبانهای نوین رایانهای(مانند HTML و...) و... سرعت تحولات در جامعه اطلاعاتی را بیشتر و بیشتر کرده است. اما نکته مهم و اساسی در مواجهه با جامعه جدید توجه به مفهوم مهم و کلیدی اطلاعات است. آلوین تافلر، صاحب آثار مهمی چون شوک آینده، موج سوم و تغییر قدرت، بر جایگاه فناوریهای ارتباطی و رسانههای تأثیرگذار جدید تأکید دارد. وی معتقد است: «بیسوادان قرن بیست و یکم کسانی نیستند که نمیتوانند بخوانند و بنویسند بلکه کسانی هستند که نمیتوانند بیاموزند، آموختههای کهنه را دور بریزند و دوباره بیاموزند»
رسانههای مجازی، مخاطبان خود را در در فضایی غیر واقعی یا به تحلیلی دیگر، فضایی فراواقعی قرار میدهند. رسانهها در چنین فضایی توان آن را دارند تا زمینه دمکراتیزاسیون و فراگیری در گسترهای وسیع را در جوامع فراهم کنند. در فاصله تنها یک سال (بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱) کاربرد جهانی اینترنت از ۳۷۷ میلیون به ۵۴۴ میلیون رسید و با هر وبسایتی هر ۴ ثانیه یک بار در فضای اینترنت متولد میشود.
-قسمتی از متن کتاب-