کتاب مجموعه اوج بندگی; سکوت، آرامم نمی کند! اثر نسرین یحیی بیگی نشر انتشارات شهید کاظمی

طفلکی بچه‌م از همون بچگی عاشق شهادت بود. واسه همین بود که با شهادتش راحت کنار اومدم. بچه‌ی مهربونم همیشه بیسیم دستش می‌گرفت و "عملیات بازی" می‌کرد. وقتی تازه به سن بلوغ رسیده بود و ته ریشی بهم زده بود، انگشت می‌زد زیر چونه‌اش و می‌گفت: «مادر اگه گفتی چرا اینجا مو نداره؟!» می‌گفتم: «خوب مو نداره دیگه؛ بعضیا اینجوری‌ان! می‌گفت: «نه! مادرجان اشتباه می‌گی، این جای گلوله‌اس!» می‌گفتم: «گلوله؟! گلوله‌ی چی؟!» می‌گفت: «آره دیگه، گلوله‌ای که باعث شهادت محسنت می‌شه!»