کتاب زنان عکاس جهان اثر پدرام حکیم زاده نشر شهر پدرام

برنیس آبوت در امریکا در ایالت اوهایو به دنیا آمده بود. خودش می‌خواست روزنامه‌نگار شود. پس از مدت کوتاهی که در دانشگاه ایالتی اوهایو تحصیل کرد، به نیویورک رفت و سه سال در آنجا اقامت گزید. سپس به گفته خودش به اروپا رفت. ابتدا نزد امیل بوردل، در پاریس، به طراحی و مجسمه‌سازی پرداخت و سپس به مدرسه معتبر کونست در برلین رفت. در ۱۹۲۳ به علت مشکلات مالی به عنوان دستیار من ری، نقاش و عکاس سورآلیست، مشغول کار شد. کار برنیس آبوت از دو ویژگی برخوردار است: شیفتگی‌اش به دنیای متغیر اطرافش و اختصاص بی شائبه زندگی‌اش به عکاسی. پرتره‌های پاریسی او، با روشی منحصر به فرد، دربرگیرنده تعدادی از شخصیتهای ممتاز بخش عمده قرن بیستم بود. آبوت بیش از آنکه فقط به ثبت چهره‌ها بپردازد، با درک حالت و شخصیت آنهایی که در مقابلش می‌نشستند، به گونه‌ای مطلوب، تصویری توأم با درایت، همدردی و احترام خلق می‌کرد. او می‌دانست که در انتقال صادقانه آنچه مقابل دوربینش قرار دارد، حافظ ویژگی‌ای است که برای درک درست ما از آن دوره ضروری است؛ چیزی که اگر به ثبت نمی‌رسید از دست می‌رفت. همان طور که بعدها خودش نوشت: «نکته دقیق در کار یک عکاس، شناخت وی از زمان حال می‌باشد. -بخشی از متن-