بدیع دانش شناخت و بهکارگیری آرایههایی است که زبان عادی را به زبان ادبی تبدیل میکند و سبب جذابیت سخن و تأثیر بیشتر آن در خواننده میشود. کتابی که پیش رو دارید در سه بخش تدوین یافته است؛ بخش اول و دوم، با اندکی تفاوت، همان است که در کتابهای فنّ بدیع «آرایههای لفظی و معنوی» نامیده شده است. مطالب بخش سوم که در کتابهای پیشین جزو بدیع لفظی به شمار میرفته، به دلیل نداشتن ارزش زیباشناختی، در بخشی جداگانه آورده شده است تا حاشیهای بودن آن مشخص باشد.