۴,۰۰۰ تومان
3.00 $

درباره کتاب

خاطرات هاروکی موراکامی نویسنده ی ژاپنی است که برخی رمان ها و داستان های کوتاه او شهرت جهانی دارد. کتابی خالی از فراز و فرودهای متداول در داستان و دور از شیوه ی خیال پردازانه و علم گرایانه ی مرسوم در نویسنده های ژاپنی. کتابی که اگر بخواهیم در مورد محتوایش با کسی حرف بزنیم چیزی جز اینکه ماجرای نویسنده ایست که برای وزن کم کردن به دویدن رو می آورد و به تدریج متوجه تأثیر آن بر زندگی و حتی نوشته هایش می شود چیزی به ذهنمان نمی رسد. نویسنده ای که دویدن برایش یک امر روزانه و برنامه ریزی شده است ، تا جایی که برای تمرین به آتن می رود و حتی در چندین مسابقه ی دو میدانی شرکت می کند. این کتاب همچنین رویدادهای دوره ی چهار ماهه ی تمرین مداوم هاروکی موارکامی برای شرکت در مسابقات ماراتن سال ۲۰۰۵ نیویورک همراه با جزئیات بیشتری از زندگی این نویسنده گوشه‌گیر ژاپنی را در بر دارد. نویسنده ای که دوست دارد در هنگام دویدن موسیقی لاوین اسپونفول را گوش دهد و خاطرات سالهای دهه ی ۱۹۶۰ را در ذهنش مرور کند. خاطراتی که به تعبیر خودش واقعاً چیز بخصوصی نبوده و اگر قرار بود از زندگی اش فیلمی بسازند این ها صحنه هایی خواهند بود که کف اتاق مونتاژ ریخته می شد و مونتور می گفت: «ما می توانیم این بخش را حذف کنیم. بد نیست ، اما معمولی است و زیاد چنگی به دل نمی زند. این خاطرات زرق و برقی ندارد و پیش پا افتاده است»
موراکامی با اینکه مینی مالیست نیست، اما به واسطه ی آشنایی و دوستی با ریموند کارور و نیز انس و الفت با آثار همینگ وی ، گونه ای تأثیر پذیری از مینی مالیست ها و نیز شیوه ی نگارش همینگ وی در آثارش دیده می شود. ریموند کارور ، داستان معروفی دارد به نام ” وقتی از عشق حرف می زنیم، از چه حرف می زنیم”. موراکامی نام مجموعه خاطرات خود را با اجازه ی بیوه ی کارور ، از عنوان این داستان و کتاب وام گرفته است.
این کتاب توسط علی حاجی قاسم به فارسی ترجمه شده و انتشارات نگاه آن را در سال ۱۳۹۰ وارد بازار کتاب نموده است.

نظرات کاربران

دوست داشتم کتاب رو.یک سری نکات خوب رو هم ازش استخراج کردم. مثل کتاب های روانشناسی موفقیت بود
در 2 ماه پیش توسط mar...000
کتاب خوبیست ولی این ترجمه را اصلا پیشنهاد نمی‌کنم، نثر فارسی شلخته و ویرایش از آن شلخته‌تر...واقعا این میزان سهل انگاری در ترجمه و ویرایش باعث تاسفه
در 1 سال پیش توسط chi...ati
کتاب متفاوت و تاثیرگذاریه. پشتکار نویسنده در عملی کردن تصمیمایی که در حوزه دویدن میگیره واقعا تحسین برانگیزه. لذت بردم :)
در 2 سال پیش توسط Han...ibi
داستان های چندسال پشت سر هم دویدنای هاروکی موراکامی از زبان خودش؛ هرچند از خود زندگینامه نویسی ها خوشم نمیاد این جذاب بود... دویدن های موراکامی واسه من میشه پیاده روی ها و دوچرخه سواری؛ ازین نظر با هم مشترکیم و فکر کنم همه یه کاری رو ازین تیپ برای خودشون داشته باشن که بی دلیل خیلی انجامش دادن و میدن و براشون ارزشمنده ولی برای بقیه اهمیت چندانی نداره.خلاصه خوشم اومد، هم از کتاب، هم از آقای موراکامی!
در 2 سال پیش توسط Par...ham
روزی اگر سنگ قبری داشته باشم و بتوانم چیزی بر آن حک کنم، این‌ها را خواهم نوشت:هاروکی موراکامی(نویسنده و (دوندهکسی که تا توانست راه نرفتنمی‌دانم چه مرضی ست که گرفتارش شده‌ام، اینکه بعضی کتابها را که میخوانم باید به کتابی دیگر که قبلا خوانده‌ام مانندش کنم، یعنی باید نیست، اما اینطوری می‌شود! مثل همین کتاب... شاید برای دیگران نه، اما برای من شبیه کتاب ابن‌مشغله‌ ی نادر ابراهیمی بود، از این جهت که نویسنده به گفتن سیر وقایع حول شغلش می‌پردازد، هرچیزی که به نحوی مستقیم یا غیرمستقیم با شغل و زندگی‌اش ارتباط دارد و آن را می‌سازد. با این تفاوت که -اگر بخواهم حسی که به یک نویسنده‌ی وطنی دارم را کنار بگذارم و شاید بی‌غرض‌ به قضاوت بنشینم- احساس بهتری از خواندن این به اصطلاح شرح‌حال‌نویسی بهم دست می‌دهد. نمی‌دانم چرا، اما با وجودی که از پس سطرهای کتاب به شخصیت ارزشمند هاروکی موراکامی ِ نویسنده و دونده پی می‌برم، اما نشانی از عُجب و غرور در آن نمی‌یابم. شخصیتی که گاردین آن را از بهترین نویسنده‌های زنده‌ی جهان می‌داند و با این حال، طوری از خصوصیاتش می‌نویسد که خیال می‌کنی شخصی عادی‌ست. هرچند که چنین پشتکاری را، چه در یک نویسنده و چه در یک دونده سخت می‌توان یافت، حال آنکه موراکامی توامان دارای این پشتکار و قدرت جسمی و روحی‌ست. اگر حتی نیمی از آنچه در کتاب هست، احساس واقعی او باشد و جز حقیقت نباشد که من اینطور می‌پندارم، به شخصه به او ایمان می‌آورم، در مقام یک نویسنده، و هم‌چنین یک دونده‌ی استقامت+چقدر رسمی شد ریویوم:))
در 2 سال پیش توسط Fae...eri